Οι ασθενείς πάνε καλύτερα όταν τους παρακολουθεί γυναίκα γιατρός, σύμφωνα με μελέτη 14 ετών

Μελέτη σε περισσότερους από 958.000 ασθενείς διερευνά τη σύνδεση ανάμεσα στο φύλο του γιατρού και στην εξέλιξη της υγείας τους.

Τι δείχνουν τα ευρήματα για το φύλο των γιατρών

Η επικοινωνία με τον ασθενή, το κατά πόσο ακολουθούνται οι θεραπευτικές οδηγίες και η συνεργασία μεταξύ γιατρών μπορεί να επηρεάζουν σημαντικά την έκβαση της νοσηλείας. Νέα επιστημονική έρευνα εξετάζει αυτές τις πρακτικές και καταγράφει διαφορές στη θνησιμότητα σε σχέση με το φύλο του θεράποντος γιατρού.

Σύμφωνα με μελέτη του ICES, με επικεφαλής ερευνήτρια από το University of Toronto, οι νοσηλευόμενοι ασθενείς που φρόντιζαν γυναίκες γιατροί εμφάνιζαν χαμηλότερα ποσοστά θανάτου και επανεισαγωγών από όσους παρακολουθούσαν άνδρες γιατροί.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο του 2026 στο επιστημονικό περιοδικό JAMA Network Open.

Ποιες πρακτικές των γυναικών γιατρών μπορεί να διαφέρουν

Οι ερευνητές διερευνούν αν ορισμένες διαφορές στην καθημερινή άσκηση της ιατρικής συμβάλλουν στην καλύτερη έκβαση των ασθενών.

Μια πιθανή ερμηνεία σχετίζεται με την επικοινωνία. Ενδέχεται οι γυναίκες γιατροί να περνούν περισσότερο χρόνο με τους ασθενείς και να δίνουν μεγαλύτερη βαρύτητα στις προσωπικές τους ανάγκες.

Επιπλέον, μπορεί να είναι πιο πρόθυμες να ζητούν τη γνώμη συναδέλφων και να συμμετέχουν σε διαδικασίες κοινής λήψης αποφάσεων για τη θεραπεία.

Οι επιστήμονες αναφέρουν ότι οι ενδεχόμενες διαφορές αφορούν πέντε βασικούς τομείς:

• Επικοινωνία με τον ασθενή: Εστίαση περισσότερο στον διάλογο και στη διερεύνηση των αναγκών του.
• Χρόνος φροντίδας: Ενδέχεται να αφιερώνεται περισσότερος χρόνος στην επαφή με τον νοσηλευόμενο.
• Θεραπευτικές οδηγίες: Πιθανότερη επιλογή αγωγών που ευθυγραμμίζονται με τις επιστημονικές κατευθυντήριες οδηγίες.
• Συνεργασία μεταξύ γιατρών: Μεγαλύτερη πιθανότητα να ζητούνται συμβουλές από άλλους γιατρούς.
• Συμμετοχή στις αποφάσεις: Αυξημένη συνεργασία με τον ασθενή για τον καθορισμό της θεραπείας.

Οι ερμηνείες αυτές παραμένουν υποθέσεις και χρειάζονται περαιτέρω μελέτη· δεν έχουν αποδειχθεί ως αιτίες της χαμηλότερης θνησιμότητας.

Μετα-ανάλυση των Roter, Hall και Aoki, που δημοσιεύτηκε το 2002 στο JAMA, είχε μελετήσει επίσης τη σύνδεση του φύλου του γιατρού με τον τρόπο επικοινωνίας του με τους ασθενείς και είχε εντοπίσει διαφορές στην προσέγγιση της ιατρικής συνέντευξης.

Πώς έγινε η μελέτη με τους 958.150 ασθενείς

Η έρευνα αξιοποίησε δεδομένα του ICES για 958.150 ενήλικες που νοσηλεύτηκαν από την 1η Ιανουαρίου 2008 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2022.

Οι ασθενείς εισήχθησαν στο νοσοκομείο με μία από επτά συχνές ιατρικές διαγνώσεις, στις οποίες περιλαμβάνονταν το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και η πνευμονία.

Από τους συμμετέχοντες, 259.759 είχαν βασική υπεύθυνη για τη φροντίδα τους μία γυναίκα γιατρό, ενώ 698.391 βρίσκονταν υπό την παρακολούθηση άνδρα γιατρού.

Οι ερευνητές εξέτασαν το φύλο του κύριου θεράποντος, καθώς και τη συνολική συμμετοχή γυναικών γιατρών στη φροντίδα κάθε ασθενούς όσο διαρκούσε η νοσηλεία.

Με αυτόν τον τρόπο διερευνήθηκε η σχέση ανάμεσα στον χρόνο φροντίδας από γυναίκες γιατρούς και στη μετέπειτα πορεία των ασθενών που νοσηλεύτηκαν.

Θάνατοι μέσα σε 30 ημέρες: Σύγκριση ανά φύλο γιατρού

Τα ευρήματα κατέγραψαν αξιοσημείωτες διαφορές στα ποσοστά θνησιμότητας κατά τον πρώτο μήνα.

Το ποσοστό θανάτου εντός 30 ημερών ανήλθε σε 12,3% για τους ασθενείς που φρόντιζαν γυναίκες γιατροί, έναντι 13,7% στην ομάδα των ανδρών γιατρών.

Στις επανεισαγωγές στο νοσοκομείο η απόκλιση ήταν μικρότερη: τα ποσοστά διαμορφώθηκαν σε 18,6% και 18,9%, αντίστοιχα.

Ακόμη, η αυξημένη συμμετοχή γυναικών γιατρών στη φροντίδα κατά τη νοσηλεία συνδέθηκε με 7% χαμηλότερες πιθανότητες θανάτου εντός 30 ημερών.

Ανάλογες τάσεις καταγράφηκαν και στην παρακολούθηση στις 90 ημέρες και στον έναν χρόνο, στοιχείο που δείχνει ότι η συσχέτιση δεν αφορούσε μόνο το άμεσο διάστημα μετά τη νοσηλεία.

Το φύλο δεν αποδεικνύεται ως η αιτία από μόνο του

Παρά το ενδιαφέρον των ευρημάτων, δεν τεκμηριώνεται ότι το φύλο του γιατρού είναι από μόνο του η αιτία της καλύτερης επιβίωσης.

Για την ερμηνεία των αποτελεσμάτων χρειάζεται να ληφθούν υπόψη ενδεχόμενες διαφορές στην κλινική εμπειρία, στις συνθήκες περίθαλψης και στα χαρακτηριστικά των ασθενών.

Έρευνα του 2021, δημοσιευμένη στο JAMA Health Forum, είχε εξετάσει επίσης την έκβαση νοσηλευομένων σε συνάρτηση με το φύλο του γιατρού και είχε αναδείξει πόσο σημαντικό είναι να συνυπολογίζονται πρόσθετοι παράγοντες στην ανάλυση.

Η προσεκτική αξιολόγηση έχει ιδιαίτερη σημασία, επειδή οι στατιστικές συσχετίσεις δεν εξηγούν κατ’ ανάγκην τους μηχανισμούς που βρίσκονται πίσω από αυτές.

Τι δείχνουν τα ευρήματα για την ποιότητα της νοσοκομειακής φροντίδας

Η Dr. Angela Jerath, επιστήμονας του ICES και αναπληρώτρια καθηγήτρια στο University of Toronto, τονίζει ότι η έρευνα δεν έχει ως στόχο να συγκρίνει την αξία των ανδρών και των γυναικών γιατρών.

«Ο στόχος δεν είναι να ευνοήσουμε μια ομάδα γιατρών έναντι μιας άλλης, αλλά να εντοπίσουμε πρακτικές και συμπεριφορές που μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση της φροντίδας σε ολόκληρο το σύστημα υγείας».

Ως ένα από τα πλεονεκτήματα της μελέτης, η ίδια αναφέρει τον τρόπο με τον οποίο κατανέμονταν οι νοσηλευόμενοι στους γιατρούς.

Στους ασθενείς με παθολογικές παθήσεις, η ανάθεση σε γιατρό γίνεται κατά κανόνα με βάση το πρόγραμμα εφημεριών και όχι προσωπικές επιλογές, σε αντίθεση με τη χειρουργική περίθαλψη.

Έτσι περιορίζεται η πιθανότητα μεροληψίας κατά την επιλογή του θεράποντος γιατρού, αν και δεν αποκλείονται όλοι οι παράγοντες που μπορεί να επηρεάζουν τα αποτελέσματα.

Το βασικό συμπέρασμα της μελέτης για τους ασθενείς

Τα ευρήματα υπογραμμίζουν ότι αξίζει να εξετάζονται οι πρακτικές που σχετίζονται με καλύτερα αποτελέσματα κατά τη διάρκεια της νοσηλείας.

Για τους ασθενείς, το συμπέρασμα δεν είναι να επιλέγουν τον γιατρό τους μόνο με κριτήριο το φύλο. Αντίθετα, η επικοινωνία, η επιστημονικά τεκμηριωμένη θεραπεία και η συνεργασία μπορεί να είναι ουσιαστικά στοιχεία της ποιοτικής φροντίδας.

Οι ερευνητές επισημαίνουν την ανάγκη για περαιτέρω μελέτες στον Καναδά και σε άλλες χώρες, ώστε να διαπιστωθεί αν οι διαφορές που παρατηρήθηκαν επιβεβαιώνονται σε διαφορετικά συστήματα υγείας και ποιες συγκεκριμένες κλινικές πρακτικές μπορεί να τις εξηγούν.

• JAMA Network Open
• JAMA
• JAMA Health Forum