Καλοί τρόποι στο τραπέζι για τα παιδιά, από το σπίτι μέχρι το εστιατόριο

Το οικογενειακό τραπέζι δεν είναι μόνο ένας χώρος για φαγητό. Είναι μια ευκαιρία να ανταλλάξουμε όσα ζήσαμε μέσα στην ημέρα, να συζητήσουμε και να γελάσουμε, ερχόμενοι πιο κοντά. Ταυτόχρονα, τα παιδιά μπορούν να μάθουν μέσα από αυτή τη στιγμή να σέβονται, να φέρονται με ευγένεια και να συμβιώνουν αρμονικά με τους άλλους.

Οι καλοί τρόποι δεν είναι κάτι που γνωρίζουν τα παιδιά από τη γέννησή τους. Τους μαθαίνουν με τον καιρό, βλέποντας τους ενήλικες και εξασκώντας διαφορετικές συμπεριφορές. Έτσι, αντί να απαιτούμε άψογη στάση από ένα παιδί στο οικογενειακό τραπέζι ή στο εστιατόριο, μπορούμε να το καθοδηγήσουμε με συνέπεια και υπομονή.

Γιατί χρειάζονται οι καλοί τρόποι στο τραπέζι;

Μέσα από τους βασικούς κανόνες συμπεριφοράς, τα παιδιά εξασκούν τις κοινωνικές τους δεξιότητες, μαθαίνουν να σέβονται τους άλλους και να αναγνωρίζουν την αξία του φαγητού, αλλά και της προσπάθειας που απαιτείται για να φτάσει στο πιάτο τους. Επιπλέον, αισθάνονται μεγαλύτερη άνεση σε ποικίλες κοινωνικές περιστάσεις. Πάνω απ’ όλα, χρειάζεται να αντιληφθούν ότι οι καλοί τρόποι δεν αποτελούν κατάλογο απαγορεύσεων, αλλά έναν τρόπο να εκφράζουμε ενδιαφέρον και σεβασμό προς όσους κάθονται μαζί μας στο τραπέζι.

12 τρόποι καλής συμπεριφοράς για να διδαχθούν τα παιδιά

1. Πλένουμε τα χέρια μας πριν καθίσουμε για φαγητό. Η απλή αυτή συνήθεια συμβάλλει στην προστασία της υγείας και μπορεί να ενταχθεί στην καθημερινή μας ρουτίνα.
2. Καθόμαστε σωστά στο τραπέζι. Δείχνουμε στο παιδί πώς να κάθεται άνετα και με ασφάλεια, χωρίς να γέρνει πολύ ή να δυσκολεύει τους άλλους.
3. Αφήνουμε να σερβιριστούν πρώτα όλοι. Δεν υπάρχει λόγος να βιαζόμαστε να αρχίσουμε· δίνουμε σε όλους χρόνο να καθίσουν και να ετοιμαστούν.
4. Μιλάμε με ευγένεια. Οι λέξεις «παρακαλώ» και «ευχαριστώ» είναι σύντομες, αλλά έχουν ιδιαίτερη σημασία.
5. Αποφεύγουμε να παίζουμε με το φαγητό. Είναι αναμενόμενο τα μικρότερα παιδιά να εξερευνούν γεύσεις και υφές, όμως με τον καιρό κατανοούν ότι στο τραπέζι τρώμε και επικοινωνούμε.
6. Μασάμε με κλειστό το στόμα. Έτσι, το γεύμα γίνεται πιο ευχάριστο για όλους.
7. Δεν μιλάμε όταν έχουμε γεμάτο στόμα. Λέμε στο παιδί ότι μπορεί πρώτα να τελειώσει το μάσημα και ύστερα να διηγηθεί την ιστορία του.
8. Απολαμβάνουμε το φαγητό χωρίς να βιαζόμαστε υπερβολικά. Δίνουμε στον εαυτό μας χρόνο να φάει, χωρίς να συναγωνιζόμαστε για το ποιος θα τελειώσει πρώτος.
9. Ζητάμε ευγενικά ό,τι χρειαζόμαστε. Αντί να απλώσουμε το χέρι για να πάρουμε κάτι από την άλλη πλευρά, ζητάμε να μας το δώσουν.
10. Όταν μπορούμε, αφήνουμε στην άκρη τα κινητά και τα τάμπλετ, για να περάσουμε χρόνο ο ένας με τον άλλο.
11. Συμμετέχουμε στις δουλειές και προσφέρουμε βοήθεια. Ανάλογα με την ηλικία τους, τα παιδιά μπορούν να φέρουν τις χαρτοπετσέτες, να στρώσουν το τραπέζι ή να μαζέψουν το πιάτο τους.
12. Λέμε ευχαριστώ για το γεύμα. Με αυτόν τον τρόπο αναγνωρίζουμε τον χρόνο και τον κόπο του ανθρώπου που μαγείρεψε ή μας φιλοξένησε.

Πώς μαθαίνουν τα παιδιά καλούς τρόπους χωρίς γκρίνια και εντάσεις;

Καθοριστικό ρόλο έχει το παράδειγμα των γονιών. Όταν μιλάμε με ευγένεια, ακούμε τους γύρω μας και βοηθάμε στις δουλειές του σπιτιού, τα παιδιά μπορούν να παρατηρήσουν αυτές τις στάσεις και να τις υιοθετήσουν. Δεν είναι απαραίτητο να ζητήσουμε να τηρηθούν όλοι οι κανόνες από την αρχή. Για τα μικρότερα παιδιά, μπορούμε να ξεκινήσουμε με το πλύσιμο των χεριών και το «παρακαλώ». Μεγαλώνοντας, θα προσθέτουμε σταδιακά κι άλλες συνήθειες, χωρίς φωνές ή υπερβολικές απαιτήσεις. Αν κάνουν κάποιο λάθος, συνήθως βοηθά περισσότερο μια ήρεμη υπενθύμιση παρά μια επίπληξη. Είναι επίσης σημαντικό να αναγνωρίζουμε την προσπάθεια, αντί να περιμένουμε από τα παιδιά να είναι τέλεια.