Παγωμένος ώμος: Η θεραπεία με κρουστικά κύματα μπορεί να μειώσει τον πόνο

Η θεραπεία με κρουστικά κύματα μπορεί να προσφέρει βραχυπρόθεσμη ανακούφιση από τον πόνο του παγωμένου ώμου, σύμφωνα με ανάλυση ερευνητών από το Πανεπιστήμιο Central South στην Κίνα. Η μέθοδος χρησιμοποιεί μια συσκευή που στέλνει ηχητικά κύματα στους ιστούς γύρω από την άρθρωση.

Ο παγωμένος ώμος εμφανίζεται όταν ο ισχυρός συνδετικός ιστός που περιβάλλει την άρθρωση του ώμου φλεγμαίνει και παχαίνει. Προκαλεί βαθύ, αμβλύ πόνο, ο οποίος μπορεί να διαρκέσει μήνες ή ακόμη και χρόνια και να περιορίσει την κινητικότητα.

Η πάθηση επηρεάζει περίπου το 5% των ανθρώπων κάποια στιγμή στη ζωή τους. Είναι ιδιαίτερα συχνή σε γυναίκες άνω των 40 ετών και σε άτομα με διαβήτη.

Τι έδειξε η ανάλυση για τη θεραπεία με κρουστικά κύματα

Οι ερευνητές ανέλυσαν 189 μελέτες, στις οποίες συμμετείχαν σχεδόν 13.000 ενήλικες με παγωμένο ώμο. Η μέση ηλικία τους ήταν τα 54 έτη. Συνέκριναν διαφορετικές θεραπείες με εικονική θεραπεία, αξιολογώντας τον πόνο, τη λειτουργικότητα, το εύρος κίνησης και τις ανεπιθύμητες ενέργειες.

Η εξωσωματική θεραπεία με κρουστικά κύματα, κατά την οποία μια παλλόμενη συσκευή μεταφέρει ηχητικά κύματα στους ιστούς, συνδέθηκε με μικρότερο βραχυπρόθεσμο πόνο σε σύγκριση με τη συνήθη φροντίδα. Η ανάλυση υποδεικνύει επίσης πιθανή βραχυπρόθεσμη βελτίωση της λειτουργικότητας και της κίνησης του ώμου, αλλά οι ερευνητές τονίζουν ότι τα στοιχεία γι’ αυτά τα οφέλη είναι λιγότερο βέβαια.

Η θεραπεία χρησιμοποιείται συχνά για τον πόνο στη φτέρνα, τον αγκώνα του τένις και την τενοντίτιδα του ώμου. Ο επαγγελματίας υγείας χρησιμοποιεί μια φορητή συσκευή, η οποία περνά ηχητικούς παλμούς μέσα από το δέρμα προς τον σφιχτό αρθρικό θύλακο και τον περιβάλλοντα ουλώδη ιστό. Η μέθοδος θεωρείται ότι διεγείρει την αιματική ροή και άλλες ουσίες που συμβάλλουν στην επούλωση.

Κάθε συνεδρία διαρκεί συνήθως περίπου 3 έως 15 λεπτά. Οι ασθενείς χρειάζονται συνήθως μια σειρά από 3 έως 6 συνεδρίες, με απόσταση περίπου μίας εβδομάδας μεταξύ τους.

Άλλες επιλογές και αβεβαιότητες

Παραδοσιακά, η αντιμετώπιση περιλαμβάνει αναλγητικά, φυσικοθεραπεία, ενέσεις στεροειδών για να χαλαρώσει η σφιχτή άρθρωση και χειρουργική επέμβαση. Ωστόσο, τα οφέλη και οι πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες αυτών των επιλογών παραμένουν αβέβαια.

Μια ακόμη θεραπεία που, σύμφωνα με τους ερευνητές, μπορεί να ανακουφίσει βραχυπρόθεσμα τον πόνο είναι ο χειρισμός της άρθρωσης υπό αναισθησία. Σε αυτή τη διαδικασία, ο επαγγελματίας υγείας τεντώνει και ρήγνυει τον σφιχτό, ουλώδη αρθρικό θύλακο ενώ ο ασθενής βρίσκεται υπό αναισθησία. Η θεραπεία φάνηκε αποτελεσματική τόσο όταν συνδυάστηκε με ένεση στεροειδών όσο και όταν εφαρμόστηκε μόνη της.

«Τα στοιχεία για τις περισσότερες άλλες θεραπείες, για αποτελέσματα πέραν των τριών μηνών και για τη συγκριτική ασφάλεια είναι πολύ λιγότερο βέβαια, καθώς οι ανεπιθύμητες ενέργειες δεν αναφέρθηκαν με πληρότητα και συνέπεια», έγραψαν οι ερευνητές.

Άλλη έρευνα υποδεικνύει ότι η διόρθωση ανεπάρκειας βιταμίνης D μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της φλεγμονής και του πόνου που σχετίζονται με τον παγωμένο ώμο. Τα συμπληρώματα, ωστόσο, είναι γενικά ωφέλιμα μόνο όταν υπάρχει πραγματική ανεπάρκεια.

Τα στάδια του παγωμένου ώμου

Η πάθηση συνήθως εξελίσσεται σε τρία στάδια, τα οποία μπορεί να αλληλεπικαλύπτονται:

• Στάδιο «παγώματος»: Ο πόνος αποτελεί το κύριο πρόβλημα και η δυσκαμψία αρχίζει σταδιακά.
• Στάδιο «παγωμένου» ώμου: Ο πόνος υποχωρεί, αλλά η δυσκαμψία βρίσκεται στο χειρότερο σημείο της.
• Στάδιο «ξεπαγώματος»: Η κίνηση επανέρχεται σταδιακά, ενώ ο πόνος συνεχίζεται.

Χωρίς θεραπεία, οι περισσότεροι παγωμένοι ώμοι χρειάζονται έως και τρία χρόνια για να βελτιωθούν, καθώς η πάθηση περνά από έναν κύκλο φλεγμονής, ουλοποίησης και επούλωσης. Έως και το 15% των ασθενών, ωστόσο, δεν καταφέρνει ποτέ να σηκώσει πλήρως το χέρι.

Οι ειδικοί τονίζουν ότι είναι σημαντικό να συνεχίζεται η ήπια κίνηση του ώμου, καθώς η ακινησία μπορεί να προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη σύσφιξη του αρθρικού θυλάκου. Οι αποφάσεις για την αντιμετώπιση πρέπει να λαμβάνονται σε συνεργασία με τον γιατρό.