Κατά τη διάρκεια μιας επαγγελματικής συνάντησης, τα χείλη και τα πόδια μου άρχισαν ξαφνικά να πρήζονται. Κατάφερα να μείνω μέχρι το τέλος, αλλά αμέσως μετά είπα στο αφεντικό μου ότι έπρεπε να φύγω. Ένιωθα άβολα και ντρεπόμουν, όμως, έπειτα από μήνες με ανεξήγητα συμπτώματα, ήξερα ότι έπρεπε να μάθω τι συνέβαινε.
Όλα άρχισαν μερικούς μήνες νωρίτερα, το Σαββατοκύριακο του Αγίου Βαλεντίνου το 2025. Γιόρταζα με τον τότε σύντροφό μου σε ένα κατάλυμα Airbnb, όταν παρατήρησα πολύ μικρές κόκκινες κουκκίδες στα πόδια μου. Μου φάνηκαν παράξενες, αλλά ήταν τόσο μικρές που δεν ανησύχησα ιδιαίτερα. Είχα ξεκινήσει μια νέα δουλειά έναν μήνα νωρίτερα και απέδωσα το εξάνθημα στο άγχος.
Με τις εβδομάδες, όμως, το εξάνθημα χειροτέρευε. Τα εξογκώματα μεγάλωσαν και εξαπλώθηκαν από τα πόδια στα χέρια μου. Άρχισαν επίσης να με φαγουρίζουν, ιδίως τη νύχτα. Ο πατέρας μου έχει έκζεμα και σκέφτηκε ότι μπορεί να είχα κι εγώ. Η κρέμα για το έκζεμα, όμως, δεν βοήθησε. Έπειτα έψαξα στο Google και αναρωτήθηκα μήπως ήταν ψωρίαση. Κάποια στιγμή πανικοβλήθηκα και είπα στη μητέρα μου ότι μπορεί να ήταν καρκίνος του δέρματος, γιατί στο διαδίκτυο συχνά καταλήγεις να πιστεύεις ότι πεθαίνεις. Δεν καταλάβαινα τι συνέβαινε στο σώμα μου.
Πίστευα ότι όλα οφείλονταν στο άγχος για τη νέα δουλειά, αλλά είχαν περάσει έξι εβδομάδες και το εξάνθημα όχι μόνο δεν υποχωρούσε, αλλά χειροτέρευε. Στις αρχές Απριλίου πήγα τελικά στη δερματολόγο μου, η οποία μου πήρε αίμα για εξετάσεις. Όσο περίμενα τα αποτελέσματα, συνέβη εκείνη η δύσκολη συνάντηση με πελάτες, όπου πρήστηκαν τα χείλη και τα πόδια μου.
Αμέσως μετά τηλεφώνησα στο ιατρείο της δερματολόγου. Μου είπαν ότι περίμεναν ακόμη τα αποτελέσματα των εξετάσεων αίματος, αλλά θεωρούσαν πως είχα χρόνια αυθόρμητη κνίδωση. Στα τέλη Απριλίου, οι εξετάσεις επιβεβαίωσαν τη διάγνωση.
Όταν έμαθα τι είναι η πάθηση, όλα έβγαλαν νόημα. Η χρόνια αυθόρμητη κνίδωση προκαλεί πομφούς, δηλαδή «καντήλες», χωρίς προφανή λόγο, οι οποίοι διαρκούν περισσότερο από έξι εβδομάδες. Γνώριζα την κνίδωση, αλλά πίστευα ότι εμφανίζεται μόνο ως αλλεργική αντίδραση. Έμαθα ότι μπορεί να προκύψει χωρίς εμφανή αιτία.
Όταν η κνίδωση επηρεάζει την καθημερινότητα
Μία φίλη της μητέρας μου έχει την ίδια πάθηση. Ήταν ανακουφιστικό να μιλήσω με κάποιον που καταλάβαινε πόσο σοβαρή μπορεί να είναι. Δεν το καταλαβαίνουν όλοι. Μπορεί να σκεφτούν: «Είναι μια καντήλα, ξεπέρασέ το». Όταν, όμως, οι πομφοί καλύπτουν το πρόσωπο, τα μάτια πρήζονται τόσο ώστε να κλείνουν και τα χείλη φουσκώνουν, δεν είναι κάτι που μπορείς απλώς να αγνοήσεις.
Μετά τη διάγνωση, η δερματολόγος μου είπε ότι η χρόνια αυθόρμητη κνίδωση είναι μία από τις πιο δύσκολες παθήσεις στη θεραπεία, επειδή υπάρχουν λίγες επιλογές. Έτσι ξεκίνησα να ψάχνω τρόπους για να υποχωρήσουν οι πομφοί. Δοκίμασα τα πάντα: ακολούθησα για έναν μήνα δίαιτα αποκλεισμού χωρίς γαλακτοκομικά, άλλαξα το απορρυπαντικό και όλα τα υπόλοιπα προϊόντα σε αρωματικά και προσπάθησα να ελέγξω το άγχος μου. Τίποτα δεν λειτούργησε.
Παράλληλα προσπαθούσα να συνεχίσω τη ζωή μου όπως πριν, αλλά ήταν δύσκολο. Όταν πήγαινα στο γυμναστήριο, άνθρωποι με ρωτούσαν αν είχα αλλεργική αντίδραση. Αυτό με έκανε να νιώθω πολύ ανασφαλής.
Η δερματολόγος μου είχε συνταγογραφήσει και ένα κορτικοστεροειδές από το στόμα. Ελπίζαμε ότι θα αρκούσε για να υποχωρήσει η κνίδωση. Βοήθησε εν μέρει: όσο το έπαιρνα δεν είχα πομφούς, αλλά μόλις το σταματούσα, επέστρεφαν και ήταν χειρότεροι από πριν.
Τότε η δερματολόγος μου συνέστησε να επισκεφθώ αλλεργιολόγο. Τον Ιούλιο συναντήθηκα για πρώτη φορά μαζί του και κάναμε αλλεργικές εξετάσεις. Δεν εντοπίστηκε κάτι σημαντικό, οπότε καταλάβαμε ότι η κνίδωση δεν οφειλόταν σε αλλεργική αντίδραση, κάτι που πιθανόν εξηγούσε γιατί δεν είχε βοηθήσει η δίαιτα αποκλεισμού.
Ο αλλεργιολόγος με ρώτησε αν είχα ακούσει για ένα φάρμακο που αναστέλλει ένα αντίσωμα το οποίο συμμετέχει στη φλεγμονή και στις αλλεργικές αντιδράσεις. Υπάρχει ένα φάρμακο εγκεκριμένο ειδικά για τη χρόνια κνίδωση, αλλά μπορεί να είναι πολύ ακριβό και η έγκριση από την ασφαλιστική εταιρεία μπορεί να είναι δύσκολη διαδικασία. Επέμεινα στην επικοινωνία μου με την ασφαλιστική και κατάφερα να ξεκινήσω τη θεραπεία τον Νοέμβριο της περασμένης χρονιάς. Πλέον η κνίδωση είναι πλήρως ελεγχόμενη. Μπορεί να εμφανιστεί κάποιος πομφός πού και πού, για παράδειγμα αν φορέσω στενά παπούτσια ή αν το άγχος μου γίνει πολύ έντονο. Διαφορετικά, δεν έχω συμπτώματα.
Είναι παράξενο που επέστρεψα στην κανονική ζωή μου και, αν κάποιος με έβλεπε, δεν θα μπορούσε να φανταστεί τι πέρασα τα τελευταία δύο χρόνια. Η εμπειρία αυτή με έκανε να καταλάβω καλύτερα ότι υπάρχουν αόρατες ασθένειες: κάποιος μπορεί να φαίνεται υγιής, ενώ αντιμετωπίζει κάτι που οι άλλοι δεν γνωρίζουν.
Με έμαθε επίσης να δείχνω περισσότερη κατανόηση στους ανθρώπους, γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι περνά κάποιος πίσω από κλειστές πόρτες. Για μήνες ένιωθα απογοητευμένη, ντροπιασμένη και απελπισμένη για απαντήσεις. Τώρα νιώθω ευγνωμοσύνη που βρήκα μια θεραπεία που λειτουργεί και μπορώ να είμαι ξανά ο εαυτός μου.
Οι αποφάσεις για τη θεραπεία της χρόνιας αυθόρμητης κνίδωσης πρέπει να λαμβάνονται σε συνεργασία με τον γιατρό.
Το άρθρο στο ygeiax.gr: https://www.ygeiax.gr/health/chronia-aythormiti-knidosi-ta-symptomata-poy-nomiza-oti-itan-ekzema-i-psoriasi/30143





