Τεστοστερόνη: Χαμηλότερα επίπεδα στους άνδρες που καταναλώνουν πολύ κρέας

Οι άνδρες που καταναλώνουν περισσότερα προϊόντα κρέατος και γαλακτοκομικά ενδέχεται να έχουν χαμηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης, σύμφωνα με νέα μελέτη επιστημόνων από τη Φινλανδία.

Για τέσσερις ημέρες, ερευνητές του Πανεπιστημίου της Ανατολικής Φινλανδίας κατέγραψαν τη διατροφή 2.546 ανδρών ηλικίας 42-60 ετών. Έπειτα, τους κατέταξαν σε τέσσερις κατηγορίες με βάση την ποσότητα πρωτεΐνης που λάμβαναν από ζωικές και φυτικές πηγές.

Κατά μέσο όρο, οι συγκεντρώσεις ολικής τεστοστερόνης ήταν χαμηλότερες στους άνδρες που έτρωγαν τις μεγαλύτερες ποσότητες ζωικής πρωτεΐνης, σε σύγκριση με όσους είχαν τη μικρότερη πρόσληψη.

Για τη φυτική πρωτεΐνη, όπως εκείνη από όσπρια, δημητριακά, ξηρούς καρπούς και σπόρους, παρατηρήθηκε η αντίστροφη συσχέτιση στους άνδρες που κάλυπταν με αυτήν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών τους.

Ειδικότερα, οι άνδρες με την υψηλότερη πρόσληψη φυτικής πρωτεΐνης είχαν αυξημένες συγκεντρώσεις τεστοστερόνης σε σχέση με εκείνους που κατανάλωναν τις λιγότερες ποσότητες. Οι ειδικοί, ωστόσο, τονίζουν ότι οι διαφορές ήταν μικρές και στις δύο περιπτώσεις.

Η τεστοστερόνη είναι απαραίτητη για τη ρύθμιση της σεξουαλικής επιθυμίας, την ανάπτυξη των μυών και την ενίσχυση της οστικής πυκνότητας. Απαραίτητη είναι επίσης για τη διατήρηση των επιπέδων ενέργειας και την παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων.

Το βρετανικό Εθνικό Σύστημα Υγείας (NHS) αναφέρει ότι στους άνδρες οι φυσιολογικές τιμές ολικής τεστοστερόνης βρίσκονται συνήθως στο εύρος των 10 έως 30 νανομορίων ανά λίτρο.

Μετά τα 30, η τεστοστερόνη υποχωρεί φυσιολογικά κατά περίπου 1% ετησίως. Στη μείωση των επιπέδων της μπορούν επίσης να συμβάλουν η παχυσαρκία και ο διαβήτης τύπου 2.

Πιο αναλυτικά ευρήματα για την τεστοστερόνη και την πρωτεΐνη

Οι πρόσθετες αναλύσεις κατέγραψαν συσχέτιση ανάμεσα στην αυξημένη πρόσληψη πρωτεΐνης από γαλακτοκομικά και στις χαμηλότερες συγκεντρώσεις ολικής τεστοστερόνης, ιδίως όταν τα προϊόντα είχαν υποστεί ζύμωση.

Από την άλλη, οι υψηλότερες συγκεντρώσεις της ορμόνης συσχετίστηκαν με μεγαλύτερη κατανάλωση φυτικής πρωτεΐνης, κυρίως από μη δημητριακές πηγές, όπως λαχανικά, όσπρια, ξηρούς καρπούς και σπόρους.

Οι ερευνητές σημειώνουν πως δεν έχει αποσαφηνιστεί ακόμη ο λόγος για τον οποίο η ζωική και η φυτική πρωτεΐνη παρουσίασαν αντίθετες συσχετίσεις με τα επίπεδα τεστοστερόνης.

Μια ενδεχόμενη ερμηνεία είναι ότι όσοι τρώνε περισσότερη φυτική πρωτεΐνη καταναλώνουν συνήθως και περισσότερες φυτικές ίνες και ακόρεστα λιπαρά, ενώ συνολικά ακολουθούν πιο υγιεινό διατροφικό πρότυπο. Αντίθετα, η μεγαλύτερη πρόσληψη ζωικής πρωτεΐνης μπορεί να συνοδεύεται από περισσότερα κορεσμένα λιπαρά και χοληστερόλη.

Οι συντάκτες της μελέτης διευκρινίζουν, πάντως, ότι οι παραπάνω παράγοντες δεν αρκούν για να ερμηνεύσουν πλήρως τα ευρήματα.

Κατά την εκτίμησή τους, μπορεί να εμπλέκονται και άλλοι μηχανισμοί: μεταξύ αυτών, οι διαφοροποιήσεις στη φλεγμονή και στη ρύθμιση της ινσουλίνης, καθώς και στον τρόπο μεταφοράς της τεστοστερόνης στην κυκλοφορία του αίματος.

Το συμπέρασμα των ερευνητών ήταν ότι η μεγαλύτερη πρόσληψη ζωικής πρωτεΐνης συσχετίστηκε με χαμηλότερη τεστοστερόνη στο αίμα, ενώ η φυτική πρωτεΐνη παρουσίασε μικρή θετική συσχέτιση με τα επίπεδα της ορμόνης.