Πένθος: Είναι νωρίς να ξεκινήσετε νέα σχέση έναν χρόνο μετά την απώλεια;

Μόνο εσείς μπορείτε να ξέρετε πότε είστε έτοιμη να προχωρήσετε. Ωστόσο, ένας χρόνος δεν είναι μεγάλο διάστημα για να επεξεργαστείτε το πένθος, ενώ φαίνεται πως έχετε αμφιβολίες για τον νέο άνδρα που σας ενδιαφέρει.

Ο σύντροφός μου, με τον οποίο ήμασταν μαζί 16 χρόνια, πέθανε από καρκίνο πέρυσι. Ήμασταν ζευγάρι από τότε που ήμουν 21 ετών κι εκείνος 23. Είχα γεννήσει το μοναδικό μας παιδί μόλις τρεις εβδομάδες πριν από τη διάγνωσή του. Ο γιος μου ήταν σχεδόν 10 μηνών όταν πέθανε ο πατέρας του και τώρα έχει γίνει δύο ετών.

Αγαπούσα βαθιά τον σύντροφό μου και σχεδίαζα να μείνω μαζί του για πάντα. Ξεκινούσαμε μαζί ένα «έργο» 18 ετών: να μεγαλώσουμε τον γιο μας. Τώρα αναρωτιέμαι πώς θα μπορέσω να είμαι ξανά ευτυχισμένη.

Πριν πεθάνει, ο σύντροφός μου μού είπε να βρω έναν πατέρα που μεγαλώνει μόνος του το παιδί του για να βγαίνουμε. Όταν επέστρεψα στη δουλειά, ένας συνάδελφος που θεωρούσα φλερτ έλειπε, επειδή έκανε χημειοθεραπεία. Τώρα βρίσκεται σε ύφεση και είναι επίσης μονογονέας. Τον τελευταίο καιρό συνειδητοποίησα ότι μου αρέσει. Η ζωή του έχει σημαδευτεί από τραγωδία και γνωρίζει τι είναι σημαντικό γι’ αυτόν. Είναι πολύ καλός, όπως ήταν και ο σύντροφός μου, και πιστεύω ότι ταιριάζουμε.

Αυτό που με κάνει να διστάζω είναι ότι ο νέος άνδρας άλλοτε δείχνει ενδιαφέρον και άλλοτε απομακρύνεται. Επίσης, ως μητέρα που μεγαλώνει μόνη το παιδί της, δεν έχω πραγματικά χρόνο για κάποιον άλλον. Ωστόσο, πρόσφατα έφυγε από την εταιρεία, οπότε δεν θα έβγαινα με συνάδελφό μου.

Είναι σπάνιο να γνωρίσει κανείς έναν πατέρα που μεγαλώνει μόνος του το παιδί του και να του αρέσει πραγματικά; Ή υπάρχουν περισσότεροι απ’ όσους νομίζω; Θα ήθελα να μου πείτε τι πιστεύετε ότι πρέπει να κάνω.

Έχετε βιώσει μια συντριπτική απώλεια, και μάλιστα σε μια τόσο ευαίσθητη περίοδο της μητρότητας. Λυπάμαι πολύ.

Μίλησα με τη Στέφανι Γουάιτ, ψυχοθεραπεύτρια εγγεγραμμένη στο UKCP, η οποία αναρωτήθηκε αν, αφού ήσασταν με τον σύντροφό σας σχεδόν σε όλη την ενήλικη ζωή σας, «έχετε μάθει να εμπιστεύεστε το ένστικτό σας και να παίρνετε μόνες σας “αρκετά καλές” αποφάσεις». Φαίνεται να αναζητάτε έξω από τον εαυτό σας επιβεβαίωση για όσα κάνετε: ο σύντροφός σας «σάς είπε» να βρείτε έναν πατέρα που μεγαλώνει μόνος του το παιδί του για να βγαίνετε, ενώ ζητάτε από εμένα να σας πω τι «πρέπει να κάνετε». Τελικά, όλοι χρειαζόμαστε έναν εσωτερικό οδηγό· θα ήθελα να σκεφτείτε τον δικό σας.

Το πένθος χρειάζεται χρόνο

Δεν θα ήθελα να σας αποτρέψω από το να περάσετε όμορφα —το αξίζετε—, όμως έχετε «πολλές επιφυλάξεις» για αυτόν τον άνδρα. Μπορεί να οφείλονται στο ότι έχει πολλά να διαχειριστεί στη ζωή του, αλλά ίσως και σε κάτι που δεν σας φαίνεται σωστό. Είστε, επίσης, σε θέση να αναλάβετε ενδεχομένως τα ζητήματά του;

Η Γουάιτ είπε: «Φαίνεται να υπάρχει εδώ κάτι που αφορά την αναμενόμενη πορεία της ζωής σας, η οποία διακόπηκε: “ξεκινούσατε μαζί ένα έργο 18 ετών”, όμως η πραγματικότητα δεν εξελίσσεται όπως περιμένατε. Αυτό μπορεί να σας κάνει να αισθάνεστε κολλημένη».

Εκτίμησε επίσης ότι μπορεί να υπάρχει ένας «δεσμός τραύματος» ανάμεσα σε εσάς και τον άλλο άνδρα, καθώς και η δική του ζωή έχει «σημαδευτεί από τραγωδία». Αναρωτήθηκε μήπως, ίσως ασυνείδητα, θέλετε να παραλείψετε στάδια του πένθους, αντικαθιστώντας τον πρώην σύντροφό σας με ένα «ομοίωμα».

«Το πένθος, όμως, είναι μια μακρά διαδικασία», προειδοποίησε η Γουάιτ. «Ένα από τα σημαντικότερα μέρη της είναι να αποδεχτεί κανείς ότι ο θάνατος συνέβη και, στη δική σας περίπτωση, ότι η αναμενόμενη πορεία της κοινής σας ζωής έχει πλέον τελειώσει. Σε κάποιο επίπεδο, φαίνεται να γνωρίζετε ότι αυτός ο νέος άνδρας δεν είναι ιδανικός. Δεν είστε μια χήρα που βρίσκει τον έρωτα χρόνια μετά την απώλεια· έχει περάσει μόλις ένας χρόνος, και αυτό δεν είναι καθόλου μεγάλο διάστημα».

Έχετε έναν μικρό γιο να φροντίσετε. Αναρωτηθήκαμε αν έχετε ένα δίκτυο υποστήριξης. Στηριχτείτε σε αυτό και ίσως εξετάσετε το ενδεχόμενο ψυχοθεραπείας ή συμμετοχής σε ομάδες υποστήριξης, όπως η Widowed and Young. Προχωρήστε αργά και βάλτε πρώτα εσάς και τον γιο σας. Μην βιαστείτε να αναλάβετε, προς το παρόν, έναν νέο ρόλο φροντίδας. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν μπορείτε ή δεν πρέπει να αγαπήσετε και να περάσετε όμορφα ξανά.