Όταν το παιδί δεν προσκαλείται σε πάρτι: Πώς να το βοηθήσετε να διαχειριστεί την απογοήτευση

«Μαμά, γιατί δεν με κάλεσαν κι εμένα στο πάρτι;» Η ερώτηση αυτή μπορεί να μας πιάσει απροετοίμαστους, να μας προκαλέσει λύπη και να ενεργοποιήσει το ένστικτο να προστατεύσουμε το παιδί μας. Θέλουμε να το πάρουμε αγκαλιά και να του θυμίσουμε ότι δεν έχει κάνει κάτι κακό. Ωστόσο, η εμπειρία ενδέχεται να είναι για εκείνο πολύ πιο δύσκολη από όσο υπολογίζουμε. Δεν χρειάζεται, όμως, να απομακρύνουμε κάθε απογοήτευση από τη ζωή του. Μπορούμε να το στηρίξουμε ώστε να αναγνωρίσει και να εκφράσει όσα νιώθει, χτίζοντας σταδιακά την αυτοπεποίθηση που χρειάζεται για να αντιμετωπίζει τις κοινωνικές δυσκολίες.

Δεν το κάλεσαν σε παιδικό πάρτι: 6 τρόποι για να διαχειριστεί την απογοήτευση

1. Ακούστε πρώτα πώς νιώθει

Αφού αντιληφθεί ότι δεν έχει προσκληθεί, το παιδί μπορεί να κλάψει, να θυμώσει ή να κλειστεί στον εαυτό του. Αποφύγετε να σπεύσετε να το παρηγορήσετε με φράσεις όπως «δεν πειράζει» ή «σιγά το πάρτι», καθώς είναι πιθανό για εκείνο να έχει μεγάλη σημασία. Δοκιμάστε, για παράδειγμα, να του πείτε: «Καταλαβαίνω ότι στενοχωρήθηκες. Θα ήθελες πολύ να είσαι κι εσύ εκεί». Έτσι του δείχνετε ότι αναγνωρίζετε τη στενοχώρια του. Δεν είναι απαραίτητο να βρείτε αμέσως λύση· κάποιες φορές χρειάζεται πρώτα να νιώσει ότι το ακούτε ουσιαστικά.

1. Ξεκαθαρίστε ότι δεν ευθύνεται

Στις μικρότερες ηλικίες, τα παιδιά δυσκολεύονται συχνά να ερμηνεύσουν γιατί οι άλλοι κάνουν ορισμένες κοινωνικές επιλογές. Μπορεί, λοιπόν, να πιστέψουν ότι δεν τα κάλεσαν επειδή δεν είναι αρκετά καλά ή επειδή έκαναν κάποιο λάθος. Εξηγήστε ότι ένα μικρό πάρτι μπορεί να έχει πολλούς πιθανούς περιορισμούς: ίσως ο χώρος να μην επαρκεί, να έχει οριστεί συγκεκριμένος αριθμός προσκεκλημένων ή η απόφαση να συνδέεται με τις ανάγκες της οικογένειας. Χωρίς να ισχυριστείτε ότι γνωρίζετε τον λόγο, μπορείτε να πείτε: «Δεν ξέρουμε γιατί έγινε αυτό, αλλά δεν σημαίνει ότι υπάρχει κάτι κακό σε εσένα».

1. Μην αντιδράσετε παρορμητικά

Η επιθυμία σας να προστατέψετε το παιδί είναι απολύτως φυσική. Πριν, όμως, τηλεφωνήσετε οργισμένοι στους γονείς του άλλου παιδιού ή ζητήσετε να αλλάξει η λίστα προσκεκλημένων, αφήστε λίγο χρόνο να περάσει. Αν δεν υπάρχουν ενδείξεις εκφοβισμού ή επαναλαμβανόμενου αποκλεισμού, ένα μεμονωμένο περιστατικό δεν απαιτεί κατ’ ανάγκη παρέμβαση από ενήλικες. Αν, αντίθετα, το παιδί μένει συχνά εκτός, δέχεται προσβολές ή δυσκολεύεται σταθερά να ενταχθεί στην ομάδα, συζητήστε ήρεμα με το σχολείο για να διερευνήσετε την κατάσταση.

1. Προτείνετε κάτι ευχάριστο, χωρίς να παραβλέψετε τη λύπη του

Μια άλλη ευχάριστη δραστηριότητα μπορεί να στρέψει αλλού την προσοχή του παιδιού. Μπορείτε να οργανώσετε μια επίσκεψη στο πάρκο, να κανονίσετε να δει έναν φίλο ή να περάσετε μαζί ένα απόγευμα παίζοντας το αγαπημένο του επιτραπέζιο. Ρωτήστε το, για παράδειγμα: «Θέλεις το Σάββατο να καλέσουμε έναν φίλο σου για παιχνίδι;»

Φροντίστε, ωστόσο, η πρότασή σας να μην εκληφθεί ως προσπάθεια να εξαφανιστεί η στενοχώρια του. Αντί γι’ αυτό, βοηθήστε το να καταλάβει ότι υπάρχουν και άλλες όμορφες στιγμές που μπορεί να περιμένει.

1. Ενισχύστε τη δημιουργία ουσιαστικών φιλιών

Οι φιλικές σχέσεις απαιτούν χρόνο και δεν αναπτύσσονται πάντα αμέσως. Χτίζονται μέσα από κοινές εμπειρίες, παιχνίδι και ευκαιρίες για να βρίσκονται τα παιδιά μαζί. Ενθαρρύνετε το παιδί να ασχοληθεί με δραστηριότητες που το ευχαριστούν, να παίζει με διαφορετικά παιδιά και να διατηρεί τις σχέσεις στις οποίες αισθάνεται άνετα.

1. Εξηγήστε ότι η απόρριψη δεν ορίζει την αξία του

Το ότι δεν έλαβε πρόσκληση για ένα πάρτι δεν σημαίνει πως δεν το αγαπούν ή πως δεν μπορεί να αποκτήσει φίλους. Μπορείτε να διηγηθείτε στο παιδί μια δική σας παιδική ανάμνηση, όταν νιώσατε αποκλεισμένοι από μια παρέα. Βοηθήστε το να δει ότι πολλοί άνθρωποι περνούν τέτοιες εμπειρίες και πως τα συναισθήματα μεταβάλλονται με τον καιρό. Ταυτόχρονα, μην κατηγορείτε ή μειώνετε το άλλο παιδί. Σκοπός είναι να κατανοήσει τι συνέβη χωρίς να χάσει την εμπιστοσύνη στον εαυτό του, όχι να θυμώσει.

Δεν είναι δυνατόν, ως γονείς, να εγγυηθούμε ότι το παιδί μας θα καλείται σε κάθε εκδήλωση, θα γίνεται πάντοτε αποδεκτό ή δεν θα πληγωθεί ποτέ από τους άλλους. Μπορούμε, ωστόσο, να του δώσουμε κάτι ουσιαστικότερο: τη βεβαιότητα ότι θα έχει δίπλα του έναν άνθρωπο όταν περνά δυσκολίες.