Κάταγμα στο πόδι στην προετοιμασία για μαραθώνιο: Τα προειδοποιητικά σημάδια που είχαν προηγηθεί

Ένας δρομέας υπέστη κατάγματα σε αρκετά σημεία του ποδιού ενώ προετοιμαζόταν για φθινοπωρινό μαραθώνιο. Εκ των υστέρων, αναγνώρισε ότι ο πόνος και η επιδείνωσή του κατά τη διάρκεια των προπονήσεων ήταν σημάδια που δεν έπρεπε να αγνοήσει.

Όταν οι άνθρωποι μαθαίνουν ότι έσπασε το πόδι του σε αρκετά σημεία, τον ρωτούν πώς συνέβη. Δεν υπήρξε κάποιο θεαματικό ατύχημα: το κάταγμα προέκυψε σταδιακά, έπειτα από πολλά χιλιόμετρα προπόνησης για έναν φθινοπωρινό μαραθώνιο.

Μετά τον Μαραθώνιο του Λονδίνου, ο οποίος έγινε εκείνη τη χρονιά, έκανε μερικές εβδομάδες διάλειμμα για να αναρρώσει πριν αρχίσει την προετοιμασία για το Σικάγο. Σκόπευε να ακολουθήσει πρόγραμμα προπόνησης 16 εβδομάδων, αλλά, επειδή είχε προηγηθεί αποχή, άρχισε να ξαναχτίζει σταδιακά τη δρομική του βάση τρεις εβδομάδες πριν από την επίσημη έναρξή του.

Στην αρχή όλα πήγαιναν καλά. Ο πόνος στο ισχίο που τον ταλαιπωρούσε τον χειμώνα είχε υποχωρήσει και τα πόδια του ένιωθαν ξεκούραστα. Έτρεξε μερικές διαδρομές περίπου 6,4 χιλιομέτρων για να εκτιμήσει τη φυσική του κατάσταση και παραλίγο να καταρρίψει το προσωπικό του ρεκόρ. Μετά τη δεύτερη τέτοια διαδρομή, ένιωσε έναν ελαφρύ πόνο στην κνήμη. Επειδή είχε εμφανίσει στο παρελθόν περιοστίτιδα κνήμης, δεν ανησύχησε ιδιαίτερα. Ωστόσο, έπειτα από μερικές ακόμη εβδομάδες συστηματικού τρεξίματος, ο πόνος έγινε τόσο έντονος που περιόρισε τις προπονήσεις για να αφήσει την κνήμη να επουλωθεί.

Ύστερα από έναν μήνα επίμονου πόνου, απευθύνθηκε σε γιατρό. Μετά από ακτινογραφίες, ο γιατρός εκτίμησε ότι πιθανότατα επρόκειτο για περιοστίτιδα και ότι μπορούσε να επιστρέψει σταδιακά στο τρέξιμο. Ο δρομέας ρώτησε αν θα μπορούσε να είναι κάταγμα κόπωσης, καθώς ο πόνος ήταν εντονότερος από εκείνον μιας συνηθισμένης περιοστίτιδας, αλλά καθησυχάστηκε ότι το πόδι του ήταν καλά.

Τρεις ημέρες αργότερα, σε συναυλία στο αμφιθέατρο Red Rocks, στο Κολοράντο, γύρισε να χαιρετήσει έναν φίλο και ένιωσε ένα «κρακ». Κατάλαβε αμέσως ότι είχε σπάσει το πόδι του. Χρειάστηκε να τοποθετηθούν ράβδος, πλάκα και επτά βίδες, ενώ έμεινε εκτός τρεξίματος για μήνες, ίσως και περισσότερο.

Γιατί ένα κάταγμα κόπωσης μπορεί να μην εντοπιστεί στην ακτινογραφία

Όπως αποδείχθηκε, πιθανότατα επρόκειτο για κάταγμα κόπωσης, το οποίο μπορεί να είναι δύσκολο να εντοπιστεί στις ακτινογραφίες. Σε αναδρομή της περίπτωσης, ο δρομέας διαπίστωσε ότι είχε εμφανίσει προειδοποιητικά σημάδια, όπως ενόχληση κατά τη δραστηριότητα και πόνο που γινόταν εντονότερος στη διάρκεια των διαδρομών.

Το βασικό δίδαγμα, όπως λέει, είναι να ζητά κανείς δεύτερη γνώμη όταν κάτι δεν μοιάζει σωστό. «Αν κάτι σας φαίνεται παράξενο, διερευνήστε το και κάντε πολλές ερωτήσεις. Μη φοβάστε ότι θα γίνετε ενοχλητικοί. Είναι καλύτερο να εμπιστευτείτε το ένστικτό σας παρά να καταλήξετε καθηλωμένοι με ένα σπασμένο πόδι».

Ο δρομέας εκτιμά ότι θα επιστρέψει πιο δυνατός και ότι η αδυναμία του να τρέξει τον έκανε να εκτιμήσει περισσότερο το άθλημα. Αναλογιζόμενος προηγούμενες περιόδους προετοιμασίας, πιστεύει επίσης ότι στο μέλλον θα κάνει πιο προσεκτικές επιλογές. Θα έπρεπε, όπως σημειώνει, να είχε εντάξει στο πρόγραμμά του περισσότερες ασκήσεις κινητικότητας και ενδυνάμωσης, ώστε να μειώσει τον κίνδυνο τραυματισμού. Λίγο πριν από τον τραυματισμό του, είχε αρχίσει να ακολουθεί και να απολαμβάνει έξι προπονήσεις ενδυνάμωσης που περιλαμβάνονταν σε έναν σχετικό οδηγό, και ανυπομονεί να τις ξαναρχίσει όταν αναρρώσει.

Αν ο πόνος επιμένει, επιδεινώνεται ή σας εμποδίζει να τρέξετε όπως συνήθως, συζητήστε τα συμπτώματα και τις επιλογές σας με τον γιατρό σας.