Μεγάλωμα παιδιού: Τι απαντούν οι γονείς σε όσους έχουν άποψη

Η γονεϊκότητα δεν έχει ένα εγχειρίδιο που να ταιριάζει σε κάθε οικογένεια. Οι ανάγκες, οι αξίες και οι προτεραιότητες διαφέρουν από σπίτι σε σπίτι. Παρ’ όλα αυτά, συγγενείς, φίλοι, ακόμη και άνθρωποι που μόλις γνωρίσαμε, συχνά προσφέρουν συμβουλές για το πώς «πρέπει» να μεγαλώσουμε το παιδί μας. Ακόμη και όταν οι προθέσεις τους είναι καλές, τα σχόλιά τους μπορεί να μας κάνουν να αμφιβάλλουμε για τις επιλογές μας ή να νιώθουμε πως πρέπει συνεχώς να τις υπερασπιζόμαστε.

Οι διαφορετικές απόψεις ασφαλώς μπορούν να μας φανούν χρήσιμες. Δεν είναι, όμως, απαραίτητο ούτε να ακολουθούμε κάθε συμβουλή ούτε να αιτιολογούμε τις αποφάσεις μας σε όλους.

Συμβουλές για το παιδί: Απαντάμε με σιγουριά, όχι απολογητικά

Ερωτήσεις όπως «Ακόμα το κάνεις έτσι;» ή «Δεν νομίζεις ότι ήρθε η ώρα να…;» είναι δυνατόν να μας φέρουν σε αμηχανία. Ωστόσο, δεν είμαστε υποχρεωμένοι να εξηγούμε κάθε γονεϊκή απόφαση. Ένα χαμόγελο μαζί με μια λιτή απάντηση, όπως «Ναι, αυτό μας εξυπηρετεί αυτή την περίοδο!», αρκούν για να φανεί ότι είμαστε ικανοποιημένοι με την επιλογή μας. Η σιγουριά δεν χρειάζεται ούτε αυστηρό τόνο ούτε εκτενείς εξηγήσεις. Πολλές φορές, η θέση μας γίνεται πιο σαφής όταν δεν προσπαθούμε επίμονα να αποδείξουμε ότι έχουμε δίκιο.

Ακούμε με σεβασμό και επιλέγουμε οι ίδιοι τι μας ταιριάζει

Συγγενείς μεγαλύτερης ηλικίας ενδέχεται να μοιραστούν όσα έζησαν με φράσεις όπως «Εμείς, όταν μεγαλώναμε τα παιδιά μας, κάναμε αλλιώς τα πράγματα». Μπορούμε να τους ακούσουμε προσεκτικά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι χρειάζεται να υιοθετήσουμε τις πρακτικές τους. Με μια απάντηση όπως «Χαίρομαι που μου λες την εμπειρία σου. Εμείς προσπαθούμε να βρούμε τι ταιριάζει καλύτερα στο παιδί μας» δείχνουμε ότι εκτιμούμε όσα έχουν να προσφέρουν, διατηρώντας παράλληλα τον δικό μας ρόλο ως γονείς.

Άλλωστε, οι συνθήκες μέσα στις οποίες κάθε γενιά μεγαλώνει τα παιδιά της είναι διαφορετικές. Οι εμπειρίες των άλλων μπορούν να μας εμπνεύσουν, χωρίς να αποτελούν απαραίτητα κανόνες που οφείλουμε να τηρούμε.

Θέτουμε όρια με μια σύντομη και σταθερή απάντηση

Αν η κουβέντα επιστρέφει διαρκώς στις γονεϊκές μας αποφάσεις, μια σταθερή φράση μπορεί να αποδειχθεί αποτελεσματικότερη από πολλές εξηγήσεις. Μπορούμε, για παράδειγμα, να πούμε:

«Αυτό λειτουργεί καλά για την οικογένειά μας».

«Είμαστε ευχαριστημένοι με την επιλογή μας».

«Το έχουμε συζητήσει και έχουμε αποφασίσει τι θα κάνουμε».

«Καταλαβαίνω την άποψή σου, αλλά θα προτιμούσα να μην το συζητήσουμε άλλο».

Μπορούμε να είμαστε ταυτόχρονα ευγενικοί και σταθεροί. Αν κάποιος επαναλάβει το ίδιο σχόλιο, αρκεί να επαναλάβουμε και την απάντησή μας, χωρίς να ξαναρχίσουμε τη συζήτηση.

Αξιοποιούμε το χιούμορ για να αποφορτίσουμε την κατάσταση

Μια εύστοχη ατάκα μπορεί κάποιες φορές να μειώσει την ένταση πιο αποτελεσματικά από μια σοβαρή αντιπαράθεση. Χρειάζεται, όμως, το χιούμορ να είναι ανάλαφρο και να μην έχει σκοπό να προσβάλει. Αν ο συνομιλητής δεν καταλαβαίνει το μήνυμα ή εξακολουθεί να επιμένει, συνήθως είναι καλύτερο να απαντήσουμε πιο άμεσα.

Όταν χρειάζεται, βάζουμε τέλος στη συζήτηση

Κάποιες φορές η ευγενική στάση δεν αρκεί για να σταματήσουν οι ανεπιθύμητες συμβουλές. Όταν κάποιος παραβλέπει επανειλημμένα τα όριά μας, δικαιούμαστε να φύγουμε ή να διακόψουμε την κουβέντα. Μπορούμε να πούμε:

«Σε ευχαριστώ για το ενδιαφέρον, αλλά θα ήθελα να αφήσουμε το θέμα εδώ».

«Δεν θέλω να συνεχίσουμε αυτή τη συζήτηση».

«Ας συμφωνήσουμε ότι διαφωνούμε και ας προχωρήσουμε».

Το να διαφυλάσσουμε την ψυχική μας ηρεμία δεν σημαίνει ότι είμαστε αγενείς. Πρόκειται για ένα υγιές όριο.