Ροή ειδήσεων
ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
© 2026 ygeiax.gr

Αναζήτηση

Πατήστε Enter ή κάντε κλικ στο εικονίδιο αναζήτησης

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Έμπολα και Marburg: οι επιδημίες, οι περιοχές και τα καταγεγραμμένα κρούσματα

Ο ΠΟΥ κήρυξε διεθνή κατάσταση έκτακτης ανάγκης για επιδημία του στελέχους Bundibugyo, με μετάδοση στην κοινότητα στη ΛΔΚ και επιδημία και στην Ουγκάντα

Έμπολα και Marburg: οι επιδημίες, οι περιοχές και τα καταγεγραμμένα κρούσματα
Έμπολα και Marburg: οι επιδημίες, οι περιοχές και τα καταγεγραμμένα κρούσματα

Οι οργανισμοί που δραστηριοποιούνται σε περιοχές όπου έχουν καταγραφεί Έμπολα ή Marburg πρέπει να εγγράφονται στο πρόγραμμα της Υπηρεσίας Ασφάλειας Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου (UKHSA) για εργαζομένους που επιστρέφουν από αυτές τις περιοχές. Διατίθενται ξεχωριστές πληροφορίες για τον Έμπολα και τη νόσο Marburg.

Η νόσος του Έμπολα (EBOD) μπορεί να προκληθεί από τον ιό Ebola (Ζαΐρ), τον ιό Sudan (SUDV), τον ιό Bundibugyo (BDBV) ή τον ιό Tai Forest (TAFV). Η νόσος Marburg (MARD) προκαλείται από τον ιό Marburg.

Η ενημέρωση της ιστοσελίδας γίνεται σε εβδομαδιαία βάση και, επομένως, οι αριθμοί των κρουσμάτων ενδέχεται να μην είναι οι πιο πρόσφατοι.

Τρέχοντα περιστατικά και επιδημίες

2026

Στις 17 Μαΐου 2026, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης για τη δημόσια υγεία διεθνούς ενδιαφέροντος λόγω νέας επιδημίας νόσου του Έμπολα από τον ιό Bundibugyo, που επηρεάζει τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (ΛΔΚ) και την Ουγκάντα.

Στις 15 Μαΐου 2026, το υπουργείο Υγείας της ΛΔΚ ανακοίνωσε επίσημα επιδημία Έμπολα στην επαρχία Ιτούρι, στην ανατολική ΛΔΚ, αφού η αλληλούχιση στο Εθνικό Ινστιτούτο Βιοϊατρικής Έρευνας στην Κινσάσα επιβεβαίωσε το στέλεχος Bundibugyo. Στη ΛΔΚ καταγράφεται συνεχιζόμενη μετάδοση στην κοινότητα, με τα περισσότερα κρούσματα στην Ιτούρι. Για τους πιο πρόσφατους αριθμούς κρουσμάτων, οι ενημερώσεις του υπουργείου Υγείας της ΛΔΚ.

Το υπουργείο Υγείας της Ουγκάντας ανακοίνωσε επίσης επιδημία του ιού Bundibugyo στις 15 Μαΐου 2026, μετά την εργαστηριακή επιβεβαίωση σε άτομο που είχε ταξιδέψει πρόσφατα στην Ιτούρι της ΛΔΚ και αναζήτησε ιατρική φροντίδα σε νοσοκομείο της Καμπάλα. Στις 27 Αυγούστου 2026, ο ΠΟΥ και τα Αφρικανικά Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων ανακοίνωσαν τη λήξη της επιδημίας στην Ουγκάντα, καθώς δεν είχαν καταγραφεί νέα κρούσματα μετά την έξοδο του τελευταίου ασθενούς από τη νοσηλεία στις 16 Ιουλίου 2026. Συνολικά αναφέρθηκαν 20 επιβεβαιωμένα κρούσματα και 2 θάνατοι στην Ουγκάντα, εκ των οποίων 15 επιβεβαιωμένα κρούσματα είχαν εισαχθεί από τη ΛΔΚ.

Στις 6 Οκτωβρίου 2026, το υπουργείο Υγείας της Κένυας επιβεβαίωσε το πρώτο εισαγόμενο κρούσμα νόσου από τον ιό Bundibugyo στη χώρα. Το άτομο, Κενυάτης πολίτης που διέμενε στη ΛΔΚ, είχε λάβει θεραπεία σε νοσοκομεία της χώρας πριν ταξιδέψει στην Κένυα μέσω Ουγκάντας. Έλαβε υποστηρικτική θεραπεία στην Κένυα, αλλά αργότερα πέθανε. Εντοπίστηκαν επιπλέον κρούσματα μεταξύ των επαφών του αρχικού περιστατικού που βρίσκονταν σε καραντίνα.

Στις 20 Οκτωβρίου 2026, το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων της Νιγηρίας ανακοίνωσε το πρώτο εισαγόμενο κρούσμα νόσου από τον ιό Bundibugyo στη χώρα. Στις 3 Οκτωβρίου 2026, το άτομο ταξίδεψε από την Ουγκάντα στην Αμπούτζα της Νιγηρίας, με ενδιάμεση στάση στην Αντίς Αμπέμπα της Αιθιοπίας. Αργότερα μεταφέρθηκε στην Ελβετία για περαιτέρω θεραπεία.

Οι χάρτες ενημέρωσης δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη τις απόψεις της κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου για τα σύνορα ή το πολιτικό καθεστώς περιοχών. Προορίζονται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για τον ακριβή προσδιορισμό τοποθεσιών ή για την οριοθέτηση διεθνών συνόρων. Έντεκα κρούσματα στην Ουγκάντα δεν έχουν αντιστοιχιστεί σε περιφέρεια ή πόλη και, επομένως, δεν περιλαμβάνονται στον χάρτη.

Στις 14 Αυγούστου 2026, ο ΠΟΥ εκτίμησε ότι ο κίνδυνος από την επιδημία νόσου του ιού Bundibugyo είναι πολύ υψηλός στη ΛΔΚ, υψηλός για τις χώρες που συνορεύουν με τη ΛΔΚ και χαμηλός για την υπόλοιπη Αφρικανική Περιφέρεια. Η UKHSA αξιολογεί ως χαμηλό τον τρέχοντα κίνδυνο για τον πληθυσμό του Ηνωμένου Βασιλείου.

Προηγούμενα περιστατικά και επιδημίες: 2016–2026

2026

Στις 30 Ιουνίου 2026, η Ουγκάντα ενημέρωσε τον ΠΟΥ για επιβεβαιωμένο κρούσμα νόσου Marburg στην περιφέρεια Κιεγκέγκουα, το οποίο εντοπίστηκε στο πλαίσιο ενισχυμένης επιτήρησης για τον Έμπολα.

Νυχτερίδες φρούτων του είδους Rousettus aegyptiacus, οι οποίες αποτελούν τον ξενιστή του ιού Marburg, έχουν εντοπιστεί κατά το παρελθόν σε ορυχεία και σπήλαια στη δυτική Ουγκάντα. Η τελευταία επιδημία Marburg στην Ουγκάντα καταγράφηκε στην περιφέρεια Κουίν τον Οκτώβριο του 2017.

2025

Στις 12 Νοεμβρίου 2025, το υπουργείο Υγείας της Αιθιοπίας και το Αιθιοπικό Ινστιτούτο Δημόσιας Υγείας ανέφεραν επιδημία ύποπτου ιογενούς αιμορραγικού πυρετού στην πόλη Τζίνκα, στην Περιφερειακή Πολιτεία της Νότιας Αιθιοπίας. Στις 14 Νοεμβρίου, το υπουργείο Υγείας επιβεβαίωσε ότι η επιδημία οφειλόταν στον ιό Marburg. Συνολικά καταγράφηκαν 14 επιβεβαιωμένα κρούσματα, με 9 θανάτους και 5 αναρρώσεις. Αναφέρθηκαν επίσης 5 θάνατοι πιθανολογούμενων κρουσμάτων. Η επιδημία κηρύχθηκε λήξασα στις 26 Ιανουαρίου 2026. Ήταν η πρώτη επιδημία Marburg που αναφέρθηκε στην Αιθιοπία.

Στις 4 Σεπτεμβρίου 2025, η ΛΔΚ και ο ΠΟΥ επιβεβαίωσαν επιδημία νόσου του Έμπολα από τον ιό Ebola (Ζαΐρ). Συνολικά αναφέρθηκαν 64 κρούσματα —53 επιβεβαιωμένα και 11 πιθανολογούμενα— και 45 θάνατοι στη Ζώνη Υγείας Μπουλάπε, στην επαρχία Κασάι. Η επιδημία κηρύχθηκε λήξασα την 1η Δεκεμβρίου 2025.

Η γονιδιωματική αλληλούχιση έδειξε ότι η επιδημία προκλήθηκε από νέα μετάδοση του ιού από ζώο σε άνθρωπο και δεν συνδεόταν με προηγούμενες επιδημίες στην περιοχή, την περίοδο 2007–2009. Ήταν η 16η επιδημία νόσου του Έμπολα στη ΛΔΚ από το 1976. Προηγούμενες επιδημίες στην επαρχία Κασάι σημειώθηκαν το 2007 και το 2008.

Στις 30 Ιανουαρίου 2025, το υπουργείο Υγείας της Ουγκάντας επιβεβαίωσε επιδημία νόσου από τον ιό Sudan (SVD) στην πρωτεύουσα, την Καμπάλα. Συνολικά αναφέρθηκαν 14 κρούσματα —12 επιβεβαιωμένα και 2 πιθανολογούμενα— και 4 θάνατοι. Τα κρούσματα καταγράφηκαν σε 7 περιφέρειες και 3 πόλεις: Καμπάλα, περιφέρεια και πόλη Μπάλιε, Γουακίσο, περιφέρεια και πόλη Τζίντζα, Νοτορόκο, Φορτ Πόρταλ και Κιεγκέγκουα. Η επιδημία κηρύχθηκε λήξασα στις 26 Απριλίου 2025. Ήταν η έκτη επιδημία SVD στην Ουγκάντα· η προηγούμενη είχε αναφερθεί το 2022.

Στις 20 Ιανουαρίου 2025, ο ΠΟΥ επιβεβαίωσε επιδημία Marburg στην Τανζανία. Συνολικά αναφέρθηκαν 2 επιβεβαιωμένα και 8 πιθανολογούμενα κρούσματα, όλα θανατηφόρα, στην περιφέρεια Μπιχαραμούλο, στην περιοχή Καγκέρα. Η επιδημία κηρύχθηκε λήξασα στις 13 Μαρτίου 2025.

2024

Στις 27 Σεπτεμβρίου 2024, οι υγειονομικές αρχές της Ρουάντας ανακοίνωσαν επιδημία Marburg. Ήταν η πρώτη στη χώρα και προκάλεσε 66 επιβεβαιωμένα κρούσματα, μεταξύ των οποίων 15 θάνατοι. Τα περισσότερα κρούσματα αφορούσαν εργαζομένους στον τομέα της υγείας στην πρωτεύουσα, Κιγκάλι. Η επιδημία κηρύχθηκε λήξασα στις 20 Δεκεμβρίου 2024.

2023

Στις 21 Μαρτίου 2023, οι υγειονομικές αρχές της Τανζανίας ανακοίνωσαν επιδημία Marburg στην περιοχή Καγκέρα, στα βορειοδυτικά της χώρας. Ήταν η πρώτη επιδημία της νόσου που καταγράφηκε στην Τανζανία. Καταγράφηκαν 9 κρούσματα —8 επιβεβαιωμένα και 1 πιθανολογούμενο—, μεταξύ των οποίων 6 θάνατοι. Η επιδημία κηρύχθηκε λήξασα στις 2 Ιουνίου 2023.

Στις 13 Φεβρουαρίου 2023, οι υγειονομικές αρχές της Ισημερινής Γουινέας ανακοίνωσαν επιδημία Marburg, μετά την επιβεβαίωση κρούσματος στην επαρχία Κιέ Ντεμ, στα βορειοανατολικά της χώρας. Ήταν η πρώτη επιδημία Marburg στην Ισημερινή Γουινέα. Επηρεάστηκαν τέσσερις επαρχίες: Σέντρο Σουρ, Κιέ Ντεμ, Λιτοράλ και Γουέλε-Νσας. Καταγράφηκαν συνολικά 17 επιβεβαιωμένα κρούσματα, μεταξύ των οποίων 12 θάνατοι, καθώς και 23 πιθανολογούμενα κρούσματα, τα οποία ήταν όλα θανατηφόρα. Η επιδημία κηρύχθηκε λήξασα στις 8 Ιουνίου 2023.

2022

Στις 20 Σεπτεμβρίου 2022, οι υγειονομικές αρχές της Ουγκάντας ανακοίνωσαν επιδημία SVD, μετά την επιβεβαίωση κρούσματος στην περιφέρεια Μουμπέντε, στην Κεντρική Περιφέρεια. Ήταν η πέμπτη επιδημία SVD στην Ουγκάντα· η προηγούμενη είχε καταγραφεί το 2012. Η επιδημία κηρύχθηκε λήξασα στις 11 Ιανουαρίου 2023. Συνολικά καταγράφηκαν 164 κρούσματα —142 επιβεβαιωμένα και 22 πιθανολογούμενα— και 77 θάνατοι —55 επιβεβαιωμένοι και 22 πιθανολογούμενοι. Κρούσματα αναφέρθηκαν σε 9 περιφέρειες: Μουμπέντε, Κασάντα, Καμπάλα, Μασάκα και Γουακίσο στην Κεντρική Περιφέρεια· Κιεγκέγκουα, Καγκάντι και Μπουνιαμπάνγκου στη Δυτική Περιφέρεια· και Τζίντζα στην Ανατολική Περιφέρεια.

Στις 21 Αυγούστου 2022, το υπουργείο Υγείας της ΛΔΚ ανακοίνωσε νέο εργαστηριακά επιβεβαιωμένο κρούσμα νόσου του Έμπολα στην επαρχία Βόρειου Κίβου. Η γονιδιωματική αλληλούχιση έδειξε ότι πιθανότατα επρόκειτο για νέα έξαρση της επιδημίας Έμπολα στο Βόρειο Κίβου και την Ιτούρι, την περίοδο 2018–2020. Η έξαρση ενδέχεται να ξεκίνησε από μετάδοση του ιού από επιζώντα με επίμονη λοίμωξη ή από επιζώντα που παρουσίασε υποτροπή. Ήταν η τέταρτη επιδημία Έμπολα στην επαρχία από το 2018. Καταγράφηκε ένα επιβεβαιωμένο κρούσμα, το οποίο ήταν θανατηφόρο, και η επιδημία κηρύχθηκε λήξασα στις 27 Σεπτεμβρίου 2022.

Στις 7 Ιουλίου 2022, οι υγειονομικές αρχές της Γκάνας ανακοίνωσαν προκαταρκτικά ευρήματα για 2 κρούσματα Marburg στη νότια περιοχή Ασάντι. Η επιδημία ανακοινώθηκε επίσημα στις 17 Ιουλίου, μετά την επιβεβαίωση των δειγμάτων ενός από τους νεκρούς από το Ινστιτούτο Παστέρ στο Ντακάρ της Σενεγάλης. Καταγράφηκαν συνολικά 3 επιβεβαιωμένα κρούσματα, που αφορούσαν μέλη της ίδιας οικογένειας, και 2 θάνατοι. Η επιδημία κηρύχθηκε λήξασα στις 16 Σεπτεμβρίου 2022.

Στις 23 Απριλίου 2022, το υπουργείο Υγείας της ΛΔΚ ανακοίνωσε νέο εργαστηριακά επιβεβαιωμένο κρούσμα νόσου του Έμπολα στην πόλη Μπαντάκα, στην επαρχία Εκουατέρ. Ήταν η τρίτη επιδημία στην επαρχία από το 2018. Η αλληλούχιση του γονιδιώματος έδειξε ότι, παρότι το νέο γονιδίωμα ήταν στενά συγγενικό με εκείνα της επιδημίας της Εκουατέρ το 2020, ανήκε σε διαφορετικό εξελικτικό κλάδο. Αυτό υποδήλωνε νέα μετάδοση από ξενιστή-δεξαμενή και όχι άμεση σύνδεση με τις επιδημίες του 2018 ή του 2020. Η επιδημία κηρύχθηκε λήξασα στις 4 Ιουλίου 2022.

2021

Στις 8 Οκτωβρίου 2021, το υπουργείο Υγείας της ΛΔΚ ανακοίνωσε νέο εργαστηριακά επιβεβαιωμένο κρούσμα νόσου του Έμπολα στην περιοχή υγείας Μπουτσίλι, στη Ζώνη Υγείας Μπένι, στην επαρχία Βόρειου Κίβου. Νωρίτερα την ίδια χρονιά, επιδημία Έμπολα στην επαρχία είχε κηρυχθεί λήξασα στις 3 Μαΐου. Η νέα επιδημία κηρύχθηκε λήξασα στις 16 Δεκεμβρίου 2021. Καταγράφηκαν 8 επιβεβαιωμένα κρούσματα, με 6 θανάτους, και 3 πιθανολογούμενα, με 3 θανάτους, σε 3 περιοχές υγείας της Ζώνης Υγείας Μπένι: Μπουτσίλι, Μπουντζί και Κανζουλινζουλί. Περισσότεροι από 1.800 άνθρωποι εμβολιάστηκαν σε εκστρατεία που ξεκίνησε μόλις 5 ημέρες μετά τον εντοπισμό του πρώτου κρούσματος.

Στις 9 Αυγούστου 2021, ανακοινώθηκε επιδημία Marburg στον νομό Γκεκεντού, στη νοτιοδυτική Γουινέα, μετά την εργαστηριακή επιβεβαίωση ενός κρούσματος. Η επιδημία σημειώθηκε στην ίδια υγειονομική περιοχή Νζερεκορέ όπου είχαν καταγραφεί επιδημίες Έμπολα το 2014 και από τον Φεβρουάριο έως τον Ιούνιο του 2021. Ήταν το πρώτο γνωστό κρούσμα Marburg στη Γουινέα και στη Δυτική Αφρική. Καταγράφηκε μόνο ένα κρούσμα, ο αρχικός ασθενής, στον οποίο ο ιός διαγνώστηκε μετά τον θάνατό του. Η επιδημία κηρύχθηκε λήξασα στις 15 Σεπτεμβρίου 2021. Η φυλογενετική ανάλυση έδειξε ότι ο ιός συνδεόταν με στελέχη της επιδημίας Marburg στην Αγκόλα το 2004–2005, καθώς και με αλληλουχίες του ιού που είχαν εντοπιστεί σε νυχτερίδες στη Σιέρα Λεόνε το 2017–2018.

Στις 14 Αυγούστου 2021, το υπουργείο Υγείας της Ακτής Ελεφαντοστού ενημέρωσε τον ΠΟΥ για ύποπτο κρούσμα νόσου του Έμπολα. Το άτομο νοσηλεύτηκε στην οικονομική πρωτεύουσα, το Αμπιτζάν, αφού έφτασε από τη Γουινέα. Μετά την ανακοίνωση, και σύμφωνα με την πολιτική του ΠΟΥ «καλύτερα να ληφθούν μέτρα χωρίς να υπάρξει λόγος παρά να μην αναληφθεί δράση», οι υγειονομικές αρχές, με την υποστήριξη του ΠΟΥ, ξεκίνησαν δράση δημόσιας υγείας. Παρακολουθήθηκαν περισσότερες από 140 επαφές στις δύο χώρες. Καμία επαφή δεν εμφάνισε συμπτώματα ούτε βρέθηκε θετική στον ιό Έμπολα. Επαναληπτικές εξετάσεις από το Γαλλικό Εθνικό Κέντρο Αναφοράς για Ιογενείς Αιμορραγικούς Πυρετούς δεν έδειξαν ενδείξεις της νόσου στα αρχικά δείγματα. Έτσι, η απόκριση διακόπηκε στις 31 Αυγούστου 2021.

Στις 14 Φεβρουαρίου 2021, ανακοινώθηκε επιδημία νόσου του Έμπολα στο Γκουέκε, στον νομό Νζερεκορέ, στη νοτιοανατολική Γουινέα. Από τις 14 Φεβρουαρίου έως τις 19 Ιουνίου 2021, εντοπίστηκαν συνολικά 23 κρούσματα —16 επιβεβαιωμένα και 7 πιθανολογούμενα— σε 4 υπονομαρχίες του νομού Νζερεκορέ. Από τα επιβεβαιωμένα και πιθανολογούμενα κρούσματα, 11 άνθρωποι επέζησαν και 12 πέθαναν. Πέντε κρούσματα αφορούσαν εργαζομένους στον τομέα της υγείας και ένα παραδοσιακό θεραπευτή. Κατά τη διάρκεια της επιδημίας εμβολιάστηκαν συνολικά 10.873 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων 885 επαφές κρουσμάτων και 2.779 εργαζόμενοι πρώτης γραμμής. Ήταν η δεύτερη επιδημία Έμπολα στη Γουινέα, μετά την επιδημία στη Δυτική Αφρική την περίοδο 2014–2016.

Στις 7 Φεβρουαρίου 2021, ανακοινώθηκε η 12η επιδημία Έμπολα στη ΛΔΚ, στην πόλη Μπουτέμπο της επαρχίας Βόρειου Κίβου, στα βορειοανατολικά της χώρας. Καταγράφηκαν 12 κρούσματα, εκ των οποίων 11 επιβεβαιωμένα, με 6 θανάτους και 6 αναρρώσεις. Η επιδημία κηρύχθηκε λήξασα στις 3 Μαΐου 2021, μόλις 3 μήνες μετά την αναφορά του πρώτου κρούσματος. Αυτό αποδόθηκε στην άμεση ανταπόκριση των υγειονομικών αρχών και των εργαζομένων στον τομέα της υγείας της ΛΔΚ, οι οποίοι αξιοποίησαν την προηγούμενη εμπειρία τους στην αντιμετώπιση επιδημιών στη χώρα.

2020

Από την 1η Ιουνίου έως τις 18 Νοεμβρίου 2020, αναφέρθηκαν 130 κρούσματα νόσου του Έμπολα —119 επιβεβαιωμένα και 11 πιθανολογούμενα—, μεταξύ των οποίων 55 θάνατοι, σε 13 από τις 18 ζώνες υγείας της επαρχίας. Ήταν η 11η επιδημία Έμπολα στη ΛΔΚ.

2018–2020

Από την 1η Αυγούστου 2018 έως τις 25 Ιουνίου 2020, καταγράφηκαν στη ΛΔΚ 3.470 κρούσματα, 2.287 θάνατοι και 1.171 επιζώντες σε 3 επαρχίες: Ιτούρι, Βόρειο Κίβου και Νότιο Κίβου. Ήταν η 10η επιδημία Έμπολα στη ΛΔΚ, η μεγαλύτερης διάρκειας στην ιστορία της χώρας και η δεύτερη μεγαλύτερη παγκοσμίως, μετά την επιδημία στη Δυτική Αφρική την περίοδο 2014–2016. Η αντιμετώπισή της ήταν ιδιαίτερα δύσκολη, καθώς εκδηλώθηκε σε περιοχή όπου βρίσκονταν σε εξέλιξη ένοπλες συγκρούσεις.

2019

Στις 10 Σεπτεμβρίου 2019, ο ΠΟΥ ενημερώθηκε για ανεπίσημες αναφορές σχετικά με τον ανεξήγητο θάνατο ενός ατόμου στο Νταρ ες Σαλάμ. Εκτιμήθηκε ότι πιθανότατα επρόκειτο για θάνατο που σχετιζόταν με τον Έμπολα.

2018

Από τις 8 Μαΐου έως τις 24 Ιουλίου 2018, η ΛΔΚ ανέφερε την ένατη επιδημία Έμπολα στη χώρα. Καταγράφηκαν 54 κρούσματα —38 επιβεβαιωμένα και 16 πιθανολογούμενα—, μεταξύ των οποίων 33 θάνατοι.

2017

Στις 17 Οκτωβρίου 2017 επιβεβαιώθηκε επιδημία Marburg στην περιφέρεια Κουίν. Και τα 3 κρούσματα ήταν θανατηφόρα. Ο ΠΟΥ ανακοίνωσε τη λήξη της επιδημίας στις 8 Δεκεμβρίου 2017.

Από τον Μάιο έως τον Ιούλιο του 2017 καταγράφηκε επιδημία Έμπολα με 8 κρούσματα, εκ των οποίων 5 επιβεβαιωμένα, και 4 θανάτους. Ήταν η όγδοη επιδημία Έμπολα στη ΛΔΚ.

Τον Μάρτιο του 2014, ο ΠΟΥ επιβεβαίωσε επιδημία Έμπολα στη νοτιοανατολική Γουινέα. Ήταν η πρώτη φορά που διαγνώστηκε επιδημία σε αυτή την περιοχή της Αφρικής, ενώ το αρχικό κρούσμα εντοπίστηκε τον Δεκέμβριο του 2013. Η επιδημία εξαπλώθηκε σε γειτονικές και κοντινές χώρες, κυρίως στη Λιβερία και τη Σιέρα Λεόνε, και έγινε η μεγαλύτερη γνωστή επιδημία της νόσου. Διήρκεσε περισσότερα από 2 χρόνια και συνολικά αναφέρθηκαν 28.616 επιβεβαιωμένα, πιθανολογούμενα και ύποπτα κρούσματα στη Γουινέα, τη Λιβερία και τη Σιέρα Λεόνε, με 11.310 θανάτους.

Συνδεόμενες επιδημίες Έμπολα και κρούσματα σε άλλες χώρες (2014–2015)

  • Δύο εισαγόμενα περιστατικά, τα οποία οδήγησαν συνολικά σε 8 κρούσματα.
  • Είκοσι κρούσματα στο Λάγος και στο Πορτ Χάρκορτ, μετά την αρχική εισαγωγή του ιού από τη Λιβερία.
  • Ένα κρούσμα που εισήχθη από τη Γουινέα.
  • Ένα κρούσμα σε εργαζόμενο στον τομέα της υγείας που επέστρεψε από το εξωτερικό.
  • Ένα κρούσμα σε εργαζόμενο στον τομέα της υγείας που συμμετείχε στη φροντίδα ασθενών οι οποίοι είχαν επαναπατριστεί από τη Δυτική Αφρική.
  • Τον Δεκέμβριο του 2014, ένα κρούσμα εισήχθη στη Σκωτία. Αφορούσε εργαζόμενο στον τομέα της υγείας που είχε εργαστεί σε κέντρο θεραπείας για τον Έμπολα στη Σιέρα Λεόνε.
  • Τον Σεπτέμβριο του 2014, εισήχθη ένα κρούσμα νόσου του Έμπολα από τη Λιβερία στο Τέξας. Ακολούθησε μετάδοση σε 2 εργαζομένους στον τομέα της υγείας. Τον Οκτώβριο του 2014 επιβεβαιώθηκε ακόμη ένα κρούσμα σε εργαζόμενο ανθρωπιστικής βοήθειας που είχε επιστρέψει από τη Γουινέα.

Έχουν καταγραφεί και επιδημίες νόσου του Έμπολα πριν από το 2014.

Το άρθρο στο ygeiax.gr: https://www.ygeiax.gr/news/empola-kai-marburg-oi-epidimies-oi-perioches-kai-ta-katagegrammena-kroysmata/26636

NETWORK