Η διφθερίτιδα καταγράφει ανησυχητική επανεμφάνιση στην Ευρώπη, όπου από τον Ιανουάριο του 2023 έχουν αναφερθεί 234 κρούσματα. Περισσότερο εκτεθειμένοι είναι ευάλωτοι πληθυσμοί, μεταξύ των οποίων άστεγοι και μετανάστες.
Η εξέλιξη αυτή καθιστά αναγκαίες τις άμεσες ενέργειες για την πρόληψη και τον εμβολιασμό, παρότι τα κρούσματα είχαν μειωθεί σταθερά τα προηγούμενα χρόνια. Σε μη εμβολιασμένα άτομα, η νόσος μπορεί να οδηγήσει στον θάνατο σε ποσοστό 5-10%.
Μεταξύ των συστάσεων του ECDC είναι να ενισχυθεί η ενημέρωση των επαγγελματιών υγείας και να εξασφαλιστεί ότι οι πιο ευάλωτες ομάδες έχουν πρόσβαση στον εμβολιασμό. Παράλληλα, ζητά βελτιώσεις στην επιτήρηση και τη διάγνωση της νόσου.
Παρά τη σταθερή κάμψη των δηλωμένων περιστατικών μετά τη μεγάλη έξαρση του 2022, η διφθερίτιδα εξακολουθεί να καταγράφεται στην Ευρώπη. Τα κρούσματα, μάλιστα, παραμένουν περισσότερα από όσα είχαν αναφερθεί πριν από το 2020.
Σε Ταχεία Αξιολόγηση Κινδύνου που εξέδωσε στις 8 Ιουλίου, το ECDC επισημαίνει ότι η διφθερίτιδα που οφείλεται στο Corynebacterium diphtheriae (C. diphtheriae) εξακολουθεί να κυκλοφορεί. Αυτό μπορεί να επηρεάσει περισσότερο ορισμένες ομάδες που είναι ευάλωτες στη μόλυνση, γι’ αυτό και προτείνονται στοχευμένες δράσεις δημόσιας υγείας για την προστασία όσων αντιμετωπίζουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο.
Από τον Ιανουάριο του 2023, έχουν καταγραφεί συνολικά 234 περιστατικά διφθερίτιδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΕ/ΕΟΧ).
Ευάλωτες ομάδες
Στα κρούσματα περιλαμβάνεται σημαντικό ποσοστό ατόμων που διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από τη διφθερίτιδα: άτομα χωρίς στέγη, όσοι μένουν, εργάζονται ή προσφέρουν εθελοντικά υπηρεσίες σε δομές μεταβατικής στέγασης, μετανάστες και άτομα που κάνουν χρήση ναρκωτικών.
«Το γεγονός ότι βλέπουμε λοιμώξεις διφθερίτιδας σε ευάλωτους πληθυσμούς στην ΕΕ/ΕΟΧ υποδηλώνει συνεχιζόμενη απαρατήρητη μετάδοση στην κοινότητα.
Αυτό αποτελεί αιτία ανησυχίας και απαιτεί πιο έντονες προσπάθειες για την αντιμετώπιση των εμποδίων στον εμβολιασμό μεταξύ αυτών των ευάλωτων ομάδων.
Τα αποτελεσματικά προγράμματα εμβολιασμού έχουν συμβάλει ώστε η διφθερίτιδα να έχει σχεδόν εξαλειφθεί. Ως αποτέλεσμα, όμως, οι επαγγελματίες υγείας ενδέχεται να μην αναγνωρίζουν τόσο εύκολα τα συμπτώματά της.
Η καλύτερη ενημέρωση για τα συμπτώματα, η έγκαιρη διάγνωση και η άμεση κινητοποίηση των υπηρεσιών δημόσιας υγείας είναι απαραίτητες», δήλωσε ο Μπρούνο Σιάνσιο, επικεφαλής της μονάδας του ECDC για τα άμεσα μεταδιδόμενα νοσήματα που προλαμβάνονται με εμβολιασμό.
Οι τύποι της διφθερίτιδας
Κατά μέσο όρο, πριν από το 2020 καταγράφονταν 21 περιστατικά διφθερίτιδας ετησίως στην ΕΕ/ΕΟΧ. Το 2022 αναφέρθηκαν 320 κρούσματα, πολλά σε νεοαφιχθέντες μετανάστες που είχαν εκτεθεί στη νόσο στη διάρκεια του ταξιδιού τους. Τα περισσότερα συνδέονταν με τρεις τύπους: ST377, ST384 και ST574.
Έξι ευρωπαϊκές χώρες —Αυστρία, Τσεχία, Γερμανία, Νορβηγία, Πολωνία και Ελβετία— έχουν διαγνώσει 82 περιστατικά από τα τέλη του 2022. Αιτία τους ήταν ο τύπος διφθερίτιδας που είχε συνδεθεί με την επιδημία του 2022. Τουλάχιστον 25 κρούσματα αφορούσαν άστεγους, άτομα που κάνουν χρήση ναρκωτικών, ανθρώπους χωρίς εμβολιασμό κατά της διφθερίτιδας και ηλικιωμένους.
Η αναπνευστική διφθερίτιδα μπορεί να είναι θανατηφόρα στο 5-10% των περιπτώσεων
Η αξιολόγηση του ECDC για τον κίνδυνο στον γενικό πληθυσμό είναι πολύ χαμηλή, καθώς στις περισσότερες χώρες της ΕΕ/ΕΟΧ η εμβολιαστική κάλυψη κατά της διφθερίτιδας είναι υψηλή. Για τις ομάδες που είναι πιο ευάλωτες στη μόλυνση, ωστόσο, ο κίνδυνος ανεβαίνει σε μέτριο επίπεδο.
Σε περίπτωση μόλυνσης, όσοι δεν έχουν εμβολιαστεί κατά της διφθερίτιδας μπορεί να παρουσιάσουν δερματική λοίμωξη ή αναπνευστική μορφή της νόσου. Η τελευταία είναι θανατηφόρα στο 5-10% των περιστατικών. Αντίθετα, σε πληθυσμούς με υψηλό ποσοστό εμβολιασμού, οι περισσότερες λοιμώξεις είναι ασυμπτωματικές ή ήπιες.
Η εμφάνιση διφθερίτιδας σε άτομα που έχουν ολοκληρώσει τον εμβολιασμό τους είναι πολύ σπάνια. Ο εμβολιασμός κατά της νόσου περιλαμβάνεται στα εθνικά προγράμματα εμβολιασμού στην Ευρώπη.
Η διάγνωση της διφθερίτιδας είναι δύσκολη
Επειδή η διφθερίτιδα είναι σπάνια και εκδηλώνεται με πολλά διαφορετικά συμπτώματα, οι κλινικοί γιατροί ενδέχεται να δυσκολευτούν να αναγνωρίσουν και να διαγνώσουν τη λοίμωξη.
Γι’ αυτό, το ECDC τονίζει την ανάγκη να ενημερωθούν περισσότερο για τη διφθερίτιδα οι κλινικοί γιατροί και όσοι εργάζονται με ευάλωτους πληθυσμούς. Έτσι μπορεί να διασφαλιστεί η ορθή διάγνωση και αντιμετώπιση της νόσου, καθώς και η δήλωση των κρουσμάτων στις αρχές δημόσιας υγείας.
Πρόληψη και αντιμετώπιση της διφθερίτιδας
Για να περιοριστεί ο κίνδυνος σοβαρής λοίμωξης στα πιο ευάλωτα άτομα και να ανακοπεί η κυκλοφορία του C. diphtheriae στην κοινότητα, το ECDC διατύπωσε τις ακόλουθες συστάσεις:
- Ενίσχυση της ευαισθητοποίησης των υγειονομικών και των εργαζομένων με ευάλωτους πληθυσμούς σχετικά με τις διαφορετικές κλινικές εκδηλώσεις της ασθένειας.
- Εφαρμογή μέτρων προαγωγής της υγείας προσαρμοσμένων στις ομάδες που είναι πιθανότερο να εκτεθούν στη διφθερίτιδα, παράλληλα με την ευαισθητοποίηση απέναντι στους πληθυσμούς αυτούς.
- Εξασφάλιση ισότιμης πρόσβασης στον εμβολιασμό, με προτεραιότητα στη διάθεσή του στα μέλη των ομάδων που είναι περισσότερο ευάλωτες στη μόλυνση.
- Συστηματικός έλεγχος της διαθεσιμότητας αντιτοξίνης διφθερίτιδας (DAT) για θεραπεία, τόσο σε τοπικό όσο και σε εθνικό επίπεδο, και
- Ενίσχυση της επιτήρησης, ώστε να εντοπίζονται έγκαιρα τα κρούσματα και να αποσαφηνίζονται οι οδοί μετάδοσης.
Της Άννας Παπαδομαρκάκη
Πηγή: in.gr
Σύντομη ανακεφαλαίωση
- Από τον Ιανουάριο του 2023 έχουν καταγραφεί 234 περιστατικά διφθερίτιδας στην Ευρώπη. Η επανεμφάνιση αφορά κυρίως ευάλωτες ομάδες, όπως οι άστεγοι και οι μετανάστες.
- Αν και τα περιστατικά είχαν μειωθεί τα προηγούμενα χρόνια, η διφθερίτιδα εξακολουθεί να αποτελεί απειλή. Σε μη εμβολιασμένους ανθρώπους, η θνητότητα κυμαίνεται από 5% έως 10%.
- Το ECDC προτείνει να ενισχυθεί η ενημέρωση των επαγγελματιών υγείας και να βελτιωθεί η πρόσβαση στον εμβολιασμό για τις ομάδες υψηλότερου κινδύνου.
- Η διάγνωση της διφθερίτιδας μπορεί να είναι απαιτητική, καθώς τα περιστατικά είναι σπάνια και τα συμπτώματα ποικίλλουν. Γι’ αυτό χρειάζεται ενισχυμένη εκπαίδευση των κλινικών γιατρών.
- Απαιτείται ιδιαίτερη μέριμνα για τους ευάλωτους πληθυσμούς, με στοχευμένες παρεμβάσεις δημόσιας υγείας και τακτικό έλεγχο της διαθεσιμότητας της θεραπείας.
Το άρθρο στο ygeiax.gr: https://www.ygeiax.gr/health/i-diftheritida-epestrepse-apeilitika-odigies-prolipsis-kai-antimetopisis/14064
