Η Irene Baker ταξίδευε, έτρεχε και έκανε ορειβασία, διατηρώντας έναν δραστήριο τρόπο ζωής. Όταν αγκάλιασε τη δίχρονη εγγονή της, αποκαλύφθηκε η οστεοπόρωση που δεν είχε διαγνωστεί και που θα άλλαζε τη ζωή της.
Οστεοπόρωση: Το πρώτο κάταγμα που πέρασε απαρατήρητο
Η ζωή της Irene Baker άλλαξε δραματικά μετά από μια τρυφερή κίνηση προς την εγγονή της. Η 73χρονη από τη Βρετανία έπαθε τρία κατάγματα στη σπονδυλική στήλη, όταν πήρε στην αγκαλιά το κοριτσάκι, ηλικίας δύο ετών, χωρίς να ξέρει ότι είχε οστεοπόρωση.
Ως τότε η γυναίκα είχε μια πολύ δραστήρια ζωή, όμως απέκτησε μόνιμη κύρτωση στη σπονδυλική στήλη και περιορισμό της πνευμονικής λειτουργίας. Η ίδια θεωρεί πως η έγκαιρη διάγνωση ίσως να είχε αποτρέψει αυτές τις σοβαρές συνέπειες.
Η οστεοπόρωση μπορεί να προκαλέσει κατάγματα στη σπονδυλική στήλη, τα οποία ενδέχεται να επηρεάσουν ακόμη και την αναπνοή. Σε μελέτη 96 ασθενών, που δημοσιεύτηκε στο Asian Spine Journal, όσοι είχαν κατάγματα στους θωρακικούς σπονδύλους παρουσίασαν μειωμένη αναπνευστική λειτουργία. Επιπλέον, οι ερευνητές εντόπισαν συσχέτιση ανάμεσα στη θωρακική κύφωση και τον περιορισμό της πνευμονικής χωρητικότητας, επισημαίνοντας ότι η νόσος έχει επιπτώσεις πέρα από τα οστά.
Πρώην καθηγήτρια χημείας και σύμβουλος της τοπικής αυτοδιοίκησης στο South Yorkshire, η Irene αγαπούσε το τρέξιμο, την ποδηλασία, την αναρρίχηση και την ορειβασία. Μετά τη συνταξιοδότησή της, εκείνη και ο σύζυγός της διέσχισαν με ποδήλατο τις Άνδεις και τα Ιμαλάια.
Παρόλο που η μητέρα της είχε οστεοπόρωση, η Irene δεν είχε θεωρήσει πιθανό να εμφανίσει και η ίδια την πάθηση.
«Η μητέρα μου είχε οστεοπόρωση. Καθώς γινόταν ολοένα και πιο εύθραυστη και υπέστη πολλαπλά κατάγματα, δεν είχαμε πού να απευθυνθούμε για πληροφορίες ώστε να τη στηρίξουμε. Συνήθιζε να μου λέει: “Υποσχέσου μου ότι δεν θα αφήσεις να σου συμβεί αυτό”».
Το 2015, όταν ήταν 62 ετών, έπεσε πάνω σε ρίζα δέντρου ενώ έτρεχε σε ορεινό μονοπάτι και έσπασε τον αγκώνα της. Παρά τον τραυματισμό, δεν έγινε έλεγχος για οστεοπόρωση.
«Για να είμαι ειλικρινής, εξεπλάγην. Κατά κάποιον τρόπο το προσπέρασα, θεωρώντας ότι ήταν απλώς ένα παράξενο περιστατικό. Το οστό έσπασε, κανείς δεν φάνηκε να ανησυχεί ιδιαίτερα και τελικά επουλώθηκε. Έτσι, επέστρεψα σε όσα έκανα προηγουμένως. Πέρα από τα κατάγματα, δεν υπάρχουν συμπτώματα. Επομένως, δεν γνώριζα. Κανείς δεν μου πρότεινε να κάνω εξετάσεις. Κανείς δεν ήξερε».
Η αγκαλιά της εγγονής της έφερε στο φως τρία κατάγματα στη σπονδυλική στήλη
Πέντε χρόνια μετά, η Irene έπαιζε με τη δίχρονη εγγονή της, όταν έγινε το συμβάν που σημάδεψε τη ζωή της.
«Απλώς παίζαμε. Τη σήκωσα στην αγκαλιά μου και εκείνη κινήθηκε, όπως κάνουν τα μικρά παιδιά. Ξαφνικά ένιωσα κάτι να υποχωρεί και πόνεσα. Νόμιζα ότι ήταν απλώς κάποιος μυς».
Ο φυσικοθεραπευτής της συνέστησε να κάνει ακτινογραφία, η οποία έδειξε τρία κατάγματα στη σπονδυλική στήλη. Στη συνέχεια υποβλήθηκε σε μέτρηση οστικής πυκνότητας με DEXA, που διαπίστωσε σοβαρή απώλεια οστικής μάζας.
Η Irene άρχισε να λαμβάνει κάθε εβδομάδα αλενδρονάτη. Ωστόσο, όπως αναφέρει, ο γιατρός της «δυστυχώς δεν γνώριζε τίποτα για την οστεοπόρωση» και της συνέστησε «απλώς να περπατάω λίγο, κάτι που με στενοχώρησε αρκετά».
Νέα κατάγματα και αναμονή μηνών για τις εξετάσεις
Η περιπέτεια της Irene συνεχίστηκε: το 2024 έπεσε σε έναν περίπατο και έσπασε τον ώμο της.
«Παρότι ήμουν πλέον άνω των 70 ετών, ο ειδικός γιατρός δεν υπέδειξε ότι αυτό θα μπορούσε να συνδέεται με την οστεοπόρωσή μου».
Η προσπάθειά της να βρει εξειδικευμένη φροντίδα έφερε και άλλες δυσκολίες:
- Χρειάστηκε να περιμένει εννέα μήνες για νέα μέτρηση οστικής πυκνότητας DEXA.
- Η παραλαβή των αποτελεσμάτων καθυστέρησε ακόμη δέκα μήνες.
- Πέντε εβδομάδες αργότερα, γλίστρησε στον πάγο στην Πράγα και έπαθε νέο κάταγμα στο χέρι.
- Μεταφέρθηκε σε άλλο νοσοκομείο, όπου εξετάστηκε νωρίτερα και μέσα σε δύο μήνες της πρότειναν διαφορετική φαρμακευτική αγωγή.
Κύφωση και μόνιμες αλλαγές στην καθημερινότητα της Irene
Η Irene έχει πλέον κύφωση, ενώ η μόνιμη παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης επηρεάζει και την πνευμονική της λειτουργία.
«Τα υπόλοιπα κατάγματα επουλώνονται. Είναι τρομερά, αναστατώνουν τη ζωή σας και σας κάνουν να χάνετε την αυτοπεποίθησή σας. Όμως, τα κατάγματα στη σπονδυλική στήλη είναι εκείνα που έχουν μακροχρόνιες συνέπειες και επηρεάζουν την ποιότητα της ζωής σας σε βάθος χρόνου. Και είναι κάτι που ενδεχομένως θα μπορούσα να είχα αποφύγει».
Συνεχίζει να περπατά στους λόφους, να κάνει ήπιο τρέξιμο και ποδηλατικές διακοπές. Έχει, ωστόσο, σταματήσει το σκι και την αναρρίχηση.
Πιο δύσκολο από όλα, όμως, είναι ότι δεν μπορεί πια να σηκώνει τα τρία εγγόνια της.
«Αυτό ήταν πραγματικά δύσκολο. Βλέπετε τις άλλες γιαγιάδες να σηκώνουν τα εγγόνια τους, να τα βάζουν και να τα βγάζουν από τις κούνιες ή να τα παίρνουν αγκαλιά όταν πέφτουν και κλαίνε. Όμως, αυτό δεν είναι πραγματικά ασφαλές για μένα».
Η έγκαιρη αναγνώριση της οστεοπόρωσης και η σημασία της
Η 73χρονη συμμετέχει στην εκστρατεία Better Bones, την οποία διοργανώνουν η Express και η Royal Osteoporosis Society. Στόχος της είναι να επεκταθούν έως το 2030 οι εξειδικευμένες υπηρεσίες FLS για την πρόληψη καταγμάτων σε ολόκληρη την Αγγλία.
«Αν με είχε εξετάσει μια υπηρεσία FLS μετά το πρώτο κάταγμα, είναι πολύ πιθανό να μην είχα υποστεί τα επόμενα. Θα είχα όλες τις απαραίτητες γνώσεις και ενδεχομένως θα ήμουν πιο προσεκτική στον τρόπο με τον οποίο σήκωνα ένα δίχρονο παιδί».
Το άρθρο στο ygeiax.gr: https://www.ygeiax.gr/health/osteoporosi-sikosa-tin-eggoni-moy-kai-espase-i-spondyliki-moy-stili-ta-symptomata-poy-agnoise-i-73chroni/25687
