Η αντίσταση στην ινσουλίνη ενδέχεται να συμβάλλει στη σύνδεση ανάμεσα στο σύνδρομο πολυενδοκρινικού μεταβολικού ωοθηκικού (PMOS, πρώην PCOS) και τον διαβήτη τύπου 2. Έρευνες δείχνουν ότι τα άτομα με PMOS μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν διαβήτη, ενώ η αντιμετώπιση των δύο καταστάσεων μπορεί να περιλαμβάνει αλλαγές στον τρόπο ζωής και φαρμακευτική αγωγή.
Οι εκτιμήσεις για τον επιπολασμό του PMOS διαφέρουν σημαντικά. Υπολογίζεται ότι επηρεάζει το 2,2% έως 26% των γυναικών παγκοσμίως.
Τι είναι το PMOS και γιατί συνδέεται με τον διαβήτη;
Τον Μάιο του 2026, ειδικοί από όλο τον κόσμο άλλαξαν επίσημα την ονομασία του PCOS σε σύνδρομο πολυενδοκρινικού μεταβολικού ωοθηκικού (PMOS). Όπως εξηγούν, η νέα ονομασία αποτυπώνει με μεγαλύτερη ακρίβεια ότι η πάθηση επηρεάζει ολόκληρο το σώμα.
Οι δύο όροι ενδέχεται να χρησιμοποιούνται παράλληλα για αρκετά χρόνια. Η πλήρης ενσωμάτωση της νέας ονομασίας στις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες και στα ασφαλιστικά έγγραφα αναμένεται έως το 2028.
Οι ερευνητές έχουν από καιρό υποψιαστεί σύνδεση ανάμεσα στο PMOS και τον διαβήτη τύπου 2. Μία από τις θεωρίες είναι ότι η αντίσταση στην ινσουλίνη μπορεί να προκαλεί δυσμενή αντίδραση στο ενδοκρινικό σύστημα και, με αυτόν τον τρόπο, να συμβάλλει στην εμφάνιση διαβήτη τύπου 2.
Ο διαβήτης τύπου 2 εμφανίζεται όταν τα κύτταρα του οργανισμού γίνονται ανθεκτικά στην ινσουλίνη, όταν ο οργανισμός παράγει ασυνήθιστη ποσότητα ινσουλίνης ή όταν συμβαίνουν και τα δύο.
Περισσότεροι από 38 εκατομμύρια άνθρωποι στις ΗΠΑ έχουν κάποια μορφή διαβήτη, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC). Ο διαβήτης τύπου 2 μπορεί συνήθως να προληφθεί ή να αντιμετωπιστεί με σωματική δραστηριότητα και κατάλληλη διατροφή. Ωστόσο, μελέτη του 2017 υποδεικνύει ότι το PMOS αποτελεί ισχυρό, ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση διαβήτη.
Οι γυναίκες που έχουν PMOS στη νεαρή ενήλικη ζωή διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν διαβήτη και, ενδεχομένως, θανατηφόρα καρδιακά προβλήματα αργότερα στη ζωή τους.
Τι δείχνουν οι έρευνες για τη σχέση PMOS και διαβήτη;
Σε μελέτη του 2014, οι ερευνητές συγκέντρωσαν στοιχεία από περισσότερες από 8.000 γυναίκες. Διαπίστωσαν ότι όσες είχαν PMOS ήταν 4 έως 8,8 φορές πιο πιθανό να εμφανίσουν διαβήτη τύπου 2 σε σχέση με όσες δεν είχαν PMOS. Η παχυσαρκία ήταν σημαντικός παράγοντας κινδύνου.
Σε παλαιότερη μελέτη του 2001, στην οποία συμμετείχαν 30 προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με διαβήτη τύπου 2, περίπου το 27% είχε επίσης PMOS.
Μελέτη του 2017 σε γυναίκες στη Δανία έδειξε ότι όσες είχαν PMOS ήταν τέσσερις φορές πιο πιθανό να εμφανίσουν διαβήτη τύπου 2. Επίσης, λάμβαναν διάγνωση διαβήτη κατά μέσο όρο τέσσερα χρόνια νωρίτερα από τις γυναίκες χωρίς PMOS.
Με βάση τη σύνδεση αυτή, οι ειδικοί συνιστούν στις γυναίκες με PMOS να ελέγχονται για διαβήτη τύπου 2 νωρίτερα και συχνότερα από τις γυναίκες χωρίς PMOS. Πολλαπλές μελέτες έχουν επίσης δείξει ότι το PMOS και τα συμπτώματά του παρατηρούνται συχνά σε γυναίκες με διαβήτη τύπου 1.
Η αντιμετώπιση της μίας κατάστασης βοηθά και την άλλη;
Η τακτική άσκηση είναι σημαντική για τη διατήρηση της υγείας, ιδιαίτερα αν υπάρχει διαβήτης τύπου 2 ή παχυσαρκία. Έχει επίσης φανεί ότι μπορεί να βοηθήσει στα συμπτώματα που σχετίζονται με το PMOS.
Η άσκηση μπορεί να συμβάλει στη ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα και στη διαχείριση του βάρους, καθώς και να κάνει τα κύτταρα πιο ευαίσθητα στην ινσουλίνη. Η βελτιωμένη ευαισθησία στην ινσουλίνη βοηθά τον οργανισμό να τη χρησιμοποιεί αποτελεσματικότερα, κάτι που μπορεί να είναι ωφέλιμο τόσο στον διαβήτη όσο και στο PMOS.
Η θρεπτική διατροφή είναι επίσης σημαντική για τη διαχείριση του βάρους και τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης διαβήτη. Όπου είναι δυνατόν, η διατροφή καλό είναι να περιλαμβάνει ισορροπημένα:
- δημητριακά ολικής άλεσης
- άπαχες πρωτεΐνες
- υγιεινά λιπαρά
- φρούτα και λαχανικά
Οι θεραπείες για τον διαβήτη και το PMOS μπορεί να συμπληρώνουν η μία την άλλη ή να επηρεάζουν διαφορετικά την κάθε κατάσταση.
Για παράδειγμα, τα αντισυλληπτικά χάπια μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την αντιμετώπιση του PMOS. Σε ορισμένες περιπτώσεις βοηθούν στη ρύθμιση της περιόδου και στη βελτίωση της ακμής. Ωστόσο, ορισμένα αντισυλληπτικά χάπια μπορεί να αυξήσουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, κάτι που ενδέχεται να αποτελεί πρόβλημα για άτομα με αυξημένο κίνδυνο διαβήτη.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει μετφορμίνη (Glucophage, Glumetza), φάρμακο πρώτης γραμμής για τον διαβήτη τύπου 2, ώστε να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της αντίστασης στην ινσουλίνη που σχετίζεται με το PMOS.
Ποια είναι τα συμπτώματα του PMOS;
Το PMOS μπορεί να προκαλέσει:
- ακανόνιστη έμμηνο ρύση
- υπερβολική τριχοφυΐα σε κατανομή που συνήθως παρατηρείται στους άνδρες
- ακμή
- ακούσια αύξηση βάρους ή παχυσαρκία
Το PMOS μπορεί επίσης να επηρεάσει τη γονιμότητα και να δυσκολέψει την επίτευξη εγκυμοσύνης. Οι επαγγελματίες υγείας συχνά υποψιάζονται αρχικά PMOS όταν παρατηρούν πολλαπλά ωοθυλάκια στις ωοθήκες κατά τον υπέρηχο.
Τι μπορείτε να κάνετε
Αν έχετε PMOS ή διαβήτη, συζητήστε με τον γιατρό σας ποιες επιλογές αντιμετώπισης ταιριάζουν καλύτερα στην περίπτωσή σας. Φαρμακευτική αγωγή και ορισμένες συνήθειες στον τρόπο ζωής μπορούν να βοηθήσουν στη διαχείριση της μίας ή και των δύο καταστάσεων. Οι αποφάσεις για την αντιμετώπιση πρέπει να λαμβάνονται σε συνεργασία με τον γιατρό σας.
Το άρθρο στο ygeiax.gr: https://www.ygeiax.gr/health/pmos-proin-pcos-kai-diavitis-pos-syndeontai-kai-poia-einai-ta-symptomata/25761
