Άγχος για τα Μαθηματικά: Οι γονείς το μεταδίδουν στα παιδιά τους

«Εγώ ποτέ δεν ήμουν καλός στα Μαθηματικά!». «Αυτά τα προβλήματα δεν τα καταλάβαινα ούτε στο σχολείο». Ίσως έχουμε πει πολλές φορές αυτές τις φράσεις, χωρίς να συνειδητοποιούμε ότι τα παιδιά μας ενδέχεται να τις ακούν πιο προσεκτικά απ’ όσο πιστεύουμε. Για αρκετούς ενήλικες, τα Μαθηματικά έχουν συνδεθεί με άγχος, δυσκολίες και δυσάρεστες σχολικές αναμνήσεις. Η δική μας στάση απέναντι στους αριθμούς μπορεί, χωρίς να το γνωρίζουμε, να επηρεάσει τον τρόπο που τα προσεγγίζουν τα παιδιά.

Πώς μεταφέρεται το άγχος των γονιών για τα Μαθηματικά στα παιδιά

Μελέτη στο επιστημονικό περιοδικό Psychological Science διερεύνησε τη σύνδεση ανάμεσα στο άγχος των γονιών για τα Μαθηματικά και τη σχολική μάθηση των παιδιών τους. Οι ερευνητές παρακολούθησαν 438 μαθητές της Α΄ και Β΄ Δημοτικού και τις οικογένειές τους. Στη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, μικρότερη πρόοδο στο μάθημα παρουσίασαν τα παιδιά των οποίων οι γονείς ένιωθαν έντονο άγχος για τα Μαθηματικά.

Επιπλέον, τα παιδιά αυτά είχαν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν αρνητικά συναισθήματα για τα Μαθηματικά, κυρίως όταν οι γονείς συμμετείχαν συχνά στη βοήθεια για τις σχολικές εργασίες. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι οι γονείς ευθύνονται για τις δυσκολίες των παιδιών τους. Το εύρημα υπογραμμίζει ότι, ακόμη και με τις καλύτερες προθέσεις, το άγχος μας μπορεί να επηρεάσει χωρίς να το αντιληφθούμε τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά βιώνουν τη μάθηση.

Δεν χρειάζεται να είμαστε τέλειοι στα Μαθηματικά

Αν τα Μαθηματικά δεν ήταν το δυνατό μας σημείο, δεν υπάρχει λόγος να νιώθουμε ενοχές. Δεν είναι απαραίτητο να θυμόμαστε όλους τους κανόνες ή να λύνουμε κάθε άσκηση από την πρώτη προσπάθεια. Σημασία έχει πώς αντιδρούμε όταν συναντάμε κάτι δύσκολο.

Αντί για το «Δεν το καταλαβαίνω, τα Μαθηματικά είναι απαίσια», μπορούμε να πούμε κάτι διαφορετικό: «Ας το δούμε μαζί βήμα βήμα» ή «Δεν το βρίσκουμε ακόμη, αλλά μπορούμε να προσπαθήσουμε». Έτσι, το παιδί μαθαίνει πως τα λάθη είναι μέρος της μάθησης και ότι μια δυσκολία δεν σημαίνει αποτυχία.

Πέντε απλές αλλαγές που μπορεί να βοηθήσουν

1. Αποφεύγουμε τις αρνητικές ταμπέλες, οι οποίες μπορεί να κάνουν το παιδί να θεωρήσει ότι η μαθηματική ικανότητα είναι είτε κάτι που διαθέτει είτε κάτι που δεν έχει.
2. Κάνουμε το παιχνίδι μέρος της καθημερινότητας: μετράμε τα υλικά μιας συνταγής, υπολογίζουμε πόσα λεπτά απομένουν μέχρι να φύγουμε ή παίζουμε επιτραπέζια παιχνίδια με αριθμούς. Έτσι, τα Μαθηματικά εντάσσονται στην καθημερινή ζωή και δεν περιορίζονται σε σχολική υποχρέωση.
3. Αναγνωρίζουμε την προσπάθεια και όχι μόνο τη σωστή απάντηση, επιβραβεύοντας την επιμονή, τη σκέψη και τους διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους προσπαθεί το παιδί.
4. Φροντίζουμε να μη γίνει η μελέτη πεδίο σύγκρουσης. Αν αυξηθεί η ένταση, ένα σύντομο διάλειμμα μπορεί να βοηθήσει. Σκοπός είναι να μάθει το παιδί, όχι να ολοκληρώσει τις ασκήσεις υπό πίεση.
5. Αναζητούμε τη βοήθεια του εκπαιδευτικού, όταν χρειάζεται.