Υποθυρεοειδισμός: Συμπτώματα, επιπλοκές και αντιμετώπιση χωρίς θεραπεία

Ο υποθυρεοειδισμός χωρίς θεραπεία μπορεί να προκαλέσει επίμονα συμπτώματα, όπως κόπωση, ξηροδερμία, δυσκοιλιότητα και αύξηση βάρους. Με την πάροδο του χρόνου ενδέχεται να οδηγήσει και σε σοβαρές επιπλοκές.

Πρόκειται για μια κατάσταση κατά την οποία ο θυρεοειδής αδένας δεν παράγει αρκετές θυρεοειδικές ορμόνες. Η συνήθης θεραπεία είναι η λήψη φαρμάκου που αναπληρώνει την ορμόνη που λείπει. Ωστόσο, έρευνα εκτίμησε ότι από το 2009 έως το 2019, το 14,4% των ανθρώπων στις ΗΠΑ με διάγνωση υποθυρεοειδισμού δεν λάμβανε θεραπεία.

Άμεσα συμπτώματα του υποθυρεοειδισμού χωρίς θεραπεία

Οι θυρεοειδικές ορμόνες συμμετέχουν σε πολλές λειτουργίες του οργανισμού. Συμβάλλουν ιδιαίτερα στη ρύθμιση του μεταβολισμού, δηλαδή στον τρόπο με τον οποίο το σώμα χρησιμοποιεί την ενέργεια, ενώ επηρεάζουν επίσης τον καρδιακό ρυθμό, την υγεία του εγκεφάλου και τη γονιμότητα.

Όταν ο θυρεοειδής δεν παράγει αρκετές ορμόνες, οι λειτουργίες αυτές μπορεί να επιβραδυνθούν. Τα συμπτώματα του υποθυρεοειδισμού χωρίς θεραπεία περιλαμβάνουν:

• Κόπωση
• Ακούσια αύξηση βάρους
• Δυσανεξία στο κρύο
• Δυσκοιλιότητα
• Αλλαγές στη φωνή
• Ξηροδερμία
• Ξηρά και αραιωμένα μαλλιά
• Πρήξιμο στο πρόσωπο
• Μειωμένη εφίδρωση
• Μυϊκούς και αρθρικούς πόνους
• «Ομίχλη εγκεφάλου», δηλαδή δυσκολία στη σκέψη ή στη συγκέντρωση
• Κατάθλιψη
• Πιο βαριά ή ακανόνιστη έμμηνο ρύση
• Αργό καρδιακό ρυθμό

Τα συμπτώματα διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο. Αν κάποιο από αυτά επιμένει ή εμφανίζεται συχνά, είναι καλό να συζητήσετε με γιατρό.

Πιθανές επιπλοκές του υποθυρεοειδισμού χωρίς θεραπεία

Αν ο υποθυρεοειδισμός παραμείνει χωρίς θεραπεία, μπορεί να προκύψουν σοβαρές επιπλοκές. Ορισμένες έρευνες έχουν επίσης υποδείξει ότι συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο θανάτου από οποιαδήποτε αιτία.

Υψηλή χοληστερόλη και καρδιοπάθεια

Οι θυρεοειδικές ορμόνες συμμετέχουν στον μεταβολισμό των λιπιδίων, δηλαδή των λιπών, και η δυσλειτουργία του θυρεοειδούς μπορεί να μεταβάλει τα επίπεδά τους. Ο υποθυρεοειδισμός συνδέεται με δυσλιπιδαιμία, κατάσταση κατά την οποία ένα ή περισσότερα είδη λιπιδίων βρίσκονται πάνω από τα φυσιολογικά επίπεδα. Συγκεκριμένα, μπορεί να αυξήσει τη συνολική χοληστερόλη, την LDL («κακή» χοληστερόλη) και τα τριγλυκερίδια.

Η υψηλή χοληστερόλη αυξάνει τον κίνδυνο καρδιοπάθειας. Επιπλέον, ο υποθυρεοειδισμός μπορεί να εξασθενήσει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα και να επιβραδύνει τον καρδιακό ρυθμό, αυξάνοντας επίσης τον κίνδυνο καρδιακών προβλημάτων.

Έρευνες έχουν δείξει ότι η θεραπεία του υποθυρεοειδισμού μπορεί να βελτιώσει τα επίπεδα λιπιδίων και να συμβάλει στην αναστροφή των επιδράσεων της χαμηλής θυρεοειδικής ορμόνης στην καρδιά και στα αιμοφόρα αγγεία, μειώνοντας τον κίνδυνο καρδιακών προβλημάτων.

Υπογονιμότητα και επιπλοκές στην εγκυμοσύνη

Ο υποθυρεοειδισμός συνδέεται με υπογονιμότητα, κυρίως λόγω διαταραχών στην ωορρηξία. Ωορρηξία είναι η απελευθέρωση ενός ωαρίου από τις ωοθήκες, ώστε να μπορεί να γονιμοποιηθεί. Τα προβλήματα ωορρηξίας αποτελούν μία από τις συχνότερες αιτίες υπογονιμότητας.

Ο υποθυρεοειδισμός κατά την εγκυμοσύνη μπορεί επίσης να συνδεθεί με επιπλοκές, όπως:

• Αναιμία
• Προεκλαμψία
• Αποβολή
• Θνησιγένεια
• Χαμηλό βάρος γέννησης
• Γνωστικά και αναπτυξιακά προβλήματα στο βρέφος

Η ρύθμιση του υποθυρεοειδισμού μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της υπογονιμότητας και των επιπλοκών της εγκυμοσύνης.

Αναπτυξιακά προβλήματα στα παιδιά

Στον συγγενή υποθυρεοειδισμό, τα χαμηλά επίπεδα θυρεοειδικών ορμονών υπάρχουν από τη γέννηση. Εκτιμάται ότι εμφανίζεται σε 1 στα 3.000 έως 4.000 βρέφη.

Σε πολλές χώρες, μεταξύ των οποίων και οι ΗΠΑ, τα νεογνά εξετάζονται για την πάθηση αμέσως μετά τη γέννηση. Αν δεν αντιμετωπιστεί, ο υποθυρεοειδισμός στα βρέφη μπορεί να προκαλέσει διανοητική αναπηρία. Ο νεογνικός έλεγχος και η έγκαιρη θεραπεία έχουν φανεί ότι μπορούν να βελτιώσουν την αναπτυξιακή έκβαση.

Μυξοιδηματικό κώμα

Το μυξοιδηματικό κώμα είναι σοβαρή επιπλοκή που προκαλείται από βαριάς μορφής υποθυρεοειδισμό χωρίς θεραπεία. Όταν τα επίπεδα των θυρεοειδικών ορμονών πέσουν πολύ χαμηλά, οι λειτουργίες του οργανισμού μπορεί να επιβραδυνθούν επικίνδυνα.

Είναι σπάνιο, αλλά αποτελεί επείγουσα ιατρική κατάσταση που χρειάζεται άμεση αντιμετώπιση. Η θεραπεία περιλαμβάνει χορήγηση θυρεοειδικών ορμονών και υποστηρικτική φροντίδα.

Πώς αντιμετωπίζεται ο υποθυρεοειδισμός

Η θεραπεία γίνεται με λεβοθυροξίνη, μια εργαστηριακά παρασκευασμένη εκδοχή της θυρεοειδικής ορμόνης που παράγει φυσιολογικά ο οργανισμός. Με αυτόν τον τρόπο αναπληρώνεται η ορμόνη που λείπει.

Η λεβοθυροξίνη λαμβάνεται μία φορά την ημέρα, συνήθως το πρωί πριν από το φαγητό. Διατίθεται ως δισκίο, κάψουλα γέλης ή υγρό.

Μετά από μερικές εβδομάδες θεραπείας, ο γιατρός ελέγχει τα επίπεδα των θυρεοειδικών ορμονών για να διαπιστώσει αν η δόση έχει επαναφέρει τις τιμές σε φυσιολογικό εύρος. Αν τα επίπεδα είναι πολύ χαμηλά ή πολύ υψηλά, μπορεί να προσαρμόσει την ημερήσια δόση και να επαναλάβει τον έλεγχο λίγες εβδομάδες αργότερα.

Αν τα συμπτώματα επιμένουν ή έχετε απορίες για τον θυρεοειδή ή τη φαρμακευτική αγωγή, απευθυνθείτε στον γιατρό σας. Οι αποφάσεις για τη θεραπεία πρέπει να λαμβάνονται σε συνεργασία με τον γιατρό.