Η μηνιγγίτιδα είναι φλεγμονή των υγρών και των τριών μεμβρανών που περιβάλλουν τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό. Μπορεί να οφείλεται σε ιογενή, βακτηριακή ή μυκητιασική λοίμωξη και χρειάζεται επείγουσα ιατρική αξιολόγηση. Συμπτώματα μπορεί να είναι ο πονοκέφαλος, η δυσκαμψία στον αυχένα και η υπνηλία.
Οι συχνότερες αιτίες είναι οι ιογενείς και οι βακτηριακές λοιμώξεις. Ορισμένες μορφές μεταδίδονται με τον βήχα, το φτέρνισμα ή τη στενή επαφή.
Συμπτώματα της μηνιγγίτιδας
Στην αρχή, τα συμπτώματα της ιογενούς και της βακτηριακής μηνιγγίτιδας μπορεί να μοιάζουν. Ωστόσο, η βακτηριακή μορφή συνήθως προκαλεί πιο σοβαρά συμπτώματα. Η εικόνα διαφέρει επίσης ανάλογα με την ηλικία.
Αν τα συμπτώματα διαρκούν περισσότερο από 4 εβδομάδες, η μηνιγγίτιδα χαρακτηρίζεται χρόνια. Τα συμπτώματα μπορεί να μοιάζουν με εκείνα άλλων μορφών, αλλά συχνά εξελίσσονται πιο αργά.
Πότε χρειάζεται άμεση ιατρική βοήθεια
Ζητήστε αμέσως ιατρική βοήθεια αν εμφανίσετε συμπτώματα μηνιγγίτιδας. Τόσο η βακτηριακή όσο και η ιογενής μορφή μπορεί να αποβούν θανατηφόρες. Δεν είναι δυνατό να διαπιστώσετε μόνο από το πώς αισθάνεστε αν πρόκειται για βακτηριακή ή ιογενή μηνιγγίτιδα· απαιτούνται εξετάσεις από γιατρό.
Συμπτώματα σε βρέφη και παιδιά
Τα βρέφη και τα παιδιά μπορεί να εμφανίσουν διαφορετικά συμπτώματα από τους ενηλίκους. Στα βρέφη, αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν:
- πυρετό
- δυσκαμψία στο σώμα ή στον αυχένα
- οξύ, διαπεραστικό κλάμα
- έντονη ανησυχία που δεν υποχωρεί
- υπνηλία και δυσκολία να ξυπνήσουν
- ευερεθιστότητα και γκρίνια
- αδιαθεσία και αδύναμο πιπίλισμα κατά τη σίτιση
Ιοί που προκαλούν κρυολόγημα, επιχείλιο έρπη, γρίπη και διάρροια μπορούν επίσης να οδηγήσουν σε ιογενή μηνιγγίτιδα.
Η βακτηριακή μηνιγγίτιδα συχνά ξεκινά από σοβαρή λοίμωξη σε κοντινή περιοχή του σώματος. Για παράδειγμα, βακτήρια από σοβαρή ωτίτιδα ή λοίμωξη των παραρρίνιων κόλπων μπορεί να περάσουν στο αίμα και να φτάσουν στον εγκέφαλο ή στον νωτιαίο μυελό.
Η μηνιγγίτιδα εμφανίζεται συχνότερα καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν και φτάνουν στην ηλικία του λυκείου και του πανεπιστημίου. Στα παιδιά, τα συμπτώματα της ιογενούς και της βακτηριακής μορφής είναι παρόμοια με εκείνα των ενηλίκων και μπορεί να περιλαμβάνουν:
- αιφνίδιο πυρετό
- πόνους στο σώμα και στον αυχένα
- σύγχυση ή αποπροσανατολισμό
- ναυτία
- εμετό
- καταβολή ή κόπωση
Πώς είναι το εξάνθημα της μηνιγγίτιδας
Αν το βακτήριο Neisseria meningitidis, μία από τις αιτίες της βακτηριακής μηνιγγίτιδας, περάσει στο αίμα, μπορεί να εμφανιστεί αχνό εξάνθημα.
Τα βακτήρια της μηνιγγιτιδοκοκκικής μηνιγγίτιδας πολλαπλασιάζονται στο αίμα και προσβάλλουν κύτταρα γύρω από τα τριχοειδή αγγεία. Η βλάβη αυτών των κυττάρων μπορεί να προκαλέσει βλάβη στα τριχοειδή και μικρή διαρροή αίματος. Ανάλογα με τον τόνο του δέρματος, το εξάνθημα μπορεί να είναι αχνό ροζ, κόκκινο ή μοβ. Οι κηλίδες μοιάζουν με μικροσκοπικά τσιμπήματα και μπορεί εύκολα να εκληφθούν ως μελανιές.
Σε άτομα με σκουρόχρωμο δέρμα, το εξάνθημα μπορεί να είναι πιο δύσκολο να εντοπιστεί. Σε πιο ανοιχτόχρωμες περιοχές, όπως οι παλάμες και το εσωτερικό του στόματος, μπορεί να φαίνεται ευκολότερα.
Καθώς η λοίμωξη επιδεινώνεται και εξαπλώνεται, το εξάνθημα μπορεί να γίνει πιο εμφανές. Οι κηλίδες συνήθως σκουραίνουν και μεγαλώνουν.
Τύποι μηνιγγίτιδας και αίτια
Οι ειδικοί ταξινομούν τη μηνιγγίτιδα ανάλογα με το είδος της λοίμωξης που προκαλεί τη φλεγμονή των υγρών και των μεμβρανών γύρω από τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό.
Πώς αναπτύσσεται η μηνιγγίτιδα
Κάθε τύπος μηνιγγίτιδας έχει ελαφρώς διαφορετική αιτία, αλλά η εξέλιξή του ακολουθεί παρόμοια πορεία. Ένα βακτήριο, ένας μύκητας, ένας ιός ή ένα παράσιτο εξαπλώνεται στο σώμα μέσω της κυκλοφορίας του αίματος ή των νευρικών απολήξεων, ή μπορεί να ενεργοποιηθεί ξανά ενώ βρισκόταν σε λανθάνουσα κατάσταση στο νευρικό σύστημα. Όταν φτάσει στον εγκέφαλο ή στον νωτιαίο μυελό, εξαπλώνεται στις μεμβράνες ή στα υγρά που περιβάλλουν αυτά τα όργανα και η λοίμωξη εξελίσσεται.
Η ιογενής και η βακτηριακή μηνιγγίτιδα είναι οι κύριες μορφές, αλλά και άλλες αιτίες μπορεί να προκαλέσουν παρόμοια συμπτώματα και να απαιτούν διαφορετική θεραπεία.
Ιογενής μηνιγγίτιδα
Η ιογενής μηνιγγίτιδα είναι η συχνότερη μορφή και συνήθως υποχωρεί χωρίς θεραπεία. Ορισμένες, ωστόσο, αιτίες της χρειάζονται αντιμετώπιση.
Οι ιοί της ομάδας των εντεροϊών ευθύνονται για περίπου το 52% των περιστατικών σε ενηλίκους και το 58% στα βρέφη. Τα περιστατικά είναι περισσότερα το καλοκαίρι και το φθινόπωρο. Σε αυτούς τους ιούς περιλαμβάνονται:
- ο ιός coxsackie A
- ο ιός coxsackie B
- οι ηχοϊοί
Οι εντεροϊοί προκαλούν περίπου 10 έως 15 εκατομμύρια λοιμώξεις τον χρόνο, αλλά μόνο ένα μικρό ποσοστό των ανθρώπων που μολύνονται εμφανίζει μηνιγγίτιδα.
Άλλοι ιοί
Μηνιγγίτιδα μπορεί να προκαλέσουν και άλλοι ιοί, όπως:
- ο Coltivirus, που προκαλεί τον πυρετό από τσιμπούρια του Κολοράντο
- ο ιός του Δυτικού Νείλου
- ο ιός της γρίπης
- ο ιός της παρωτίτιδας
- ο HIV
- ο ιός της ιλαράς
- οι ιοί του έρπητα
Βακτηριακή μηνιγγίτιδα
Η βακτηριακή μηνιγγίτιδα είναι μεταδοτική και προκαλείται από συγκεκριμένα βακτήρια. Χωρίς θεραπεία μπορεί να αποβεί θανατηφόρα. Περίπου 1 στους 6 ανθρώπους που προσβάλλονται πεθαίνει και 1 στους 5 εμφανίζει σοβαρές επιπλοκές. Αυτό μπορεί να συμβεί ακόμη και με την κατάλληλη θεραπεία.
Συχνά βακτηριακά αίτια είναι:
- Streptococcus pneumoniae, που βρίσκεται συνήθως στην αναπνευστική οδό, στους παραρρίνιους κόλπους και στη ρινική κοιλότητα και μπορεί να προκαλέσει πνευμονιοκοκκική μηνιγγίτιδα
- Neisseria meningitidis, που μεταδίδεται μέσω του σάλιου και άλλων αναπνευστικών υγρών και προκαλεί μηνιγγιτιδοκοκκική μηνιγγίτιδα
- Listeria monocytogenes, βακτήριο που μεταδίδεται μέσω τροφίμων
- Staphylococcus aureus, που βρίσκεται συνήθως στο δέρμα και στις ρινικές κοιλότητες και προκαλεί σταφυλοκοκκική μηνιγγίτιδα
Άλλες μορφές
Μυκητιασική μηνιγγίτιδα: Είναι σπάνια και εμφανίζεται όταν ένας μύκητας εισέλθει στο σώμα και εξαπλωθεί μέσω του αίματος στον εγκέφαλο ή στον νωτιαίο μυελό. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, όπως όσοι έχουν καρκίνο ή HIV.
Πνευμονιοκοκκική μηνιγγίτιδα: Είναι μια ακόμη σπάνια, αλλά σοβαρή και απειλητική για τη ζωή μορφή βακτηριακής μηνιγγίτιδας. Περίπου το 40% των ανθρώπων φέρει το βακτήριο Streptococcus pneumoniae στον λαιμό και στο πίσω μέρος της μύτης. Το βακτήριο αυτό ευθύνεται για συχνές παθήσεις, όπως η πνευμονία, οι λοιμώξεις των παραρρίνιων κόλπων και οι ωτίτιδες.
Παρασιτική μηνιγγίτιδα: Είναι λιγότερο συχνή από την ιογενή ή τη βακτηριακή. Προκαλείται από παράσιτα που βρίσκονται στο χώμα, στα κόπρανα, σε ορισμένα ζώα και σε τρόφιμα, όπως το ωμό ψάρι, τα σαλιγκάρια, τα πουλερικά και τα οπωροκηπευτικά. Δεν μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο. Η λοίμωξη μπορεί να προκύψει αν το παράσιτο ή τα αυγά του είναι μολυσματικά όταν καταναλωθούν.
Αμεβική μηνιγγίτιδα: Είναι μια εξαιρετικά σπάνια μορφή παρασιτικής μηνιγγίτιδας που προκαλεί απειλητική για τη ζωή λοίμωξη. Εμφανίζεται όταν ένας από διάφορους τύπους αμοιβάδας εισέλθει στο σώμα μέσω της μύτης. Η μόλυνση μπορεί να συμβεί κατά την κολύμβηση σε λίμνες, ποτάμια ή λίμνες με αυτές τις αμοιβάδες. Το παράσιτο μπορεί να καταστρέψει εγκεφαλικό ιστό και να προκαλέσει τελικά παραισθήσεις, επιληπτικές κρίσεις και άλλα σοβαρά συμπτώματα.
Μη λοιμώδης μηνιγγίτιδα: Δεν οφείλεται σε λοίμωξη, αλλά σε άλλες παθήσεις ή θεραπείες, όπως:
- ο λύκος
- τραυματισμός στο κεφάλι
- χειρουργική επέμβαση στον εγκέφαλο
- καρκίνος
- ορισμένα φάρμακα
Η μηνιγγίτιδα χαρακτηρίζεται χρόνια όταν η φλεγμονή διαρκεί περισσότερο από 4 εβδομάδες. Πιθανά αίτια είναι οι μύκητες, οι ρευματολογικές παθήσεις και ο καρκίνος. Η αντιμετώπιση της υποκείμενης αιτίας, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση της χρόνιας μηνιγγίτιδας.
Ποιοι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο
Ο κίνδυνος μηνιγγίτιδας μπορεί να είναι αυξημένος στις εξής ομάδες:
- Άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα: Περιλαμβάνονται όσοι έχουν παθήσεις ή λαμβάνουν θεραπείες που αποδυναμώνουν το ανοσοποιητικό, όπως HIV, αυτοάνοσα νοσήματα, καρκίνο ή χημειοθεραπεία, όσοι έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση οργάνου ή μυελού των οστών, καθώς και όσοι λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα.
- Άτομα που ζουν ή εργάζονται σε χώρους συγχρωτισμού: Για παράδειγμα, φοιτητικές εστίες, σχολεία, στρατώνες και δομές υποστηριζόμενης διαβίωσης. Οι παιδικοί σταθμοί μπορεί επίσης να αποτελέσουν εστίες μετάδοσης.
- Έγκυες: Η εγκυμοσύνη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο λιστερίωσης, λοίμωξης από το βακτήριο Listeria, η οποία μπορεί να προκαλέσει μηνιγγίτιδα.
- Παιδιά και μεγαλύτεροι ενήλικες: Τα παιδιά έως 5 ετών μπορεί να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο ιογενούς μηνιγγίτιδας, ενώ τα βρέφη διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο βακτηριακής. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία ενήλικες μπορεί επίσης να κινδυνεύουν περισσότερο από λοιμώξεις που οδηγούν σε μηνιγγίτιδα.
- Άτομα που εργάζονται με ζώα: Μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο λοίμωξης από Listeria.
Ο κίνδυνος αρκετών μορφών μηνιγγίτιδας μειώνεται μετά τη νεαρή ενήλικη ζωή. Μετά την ηλικία του σχολείου και του πανεπιστημίου η πιθανότητα μηνιγγίτιδας είναι μικρότερη. Ωστόσο, άτομα με υποκείμενες παθήσεις που αποδυναμώνουν το ανοσοποιητικό παραμένουν σε μεγαλύτερο κίνδυνο, ιδιαίτερα οι μεγαλύτεροι ενήλικες που ζουν σε δομές υποστηριζόμενης διαβίωσης. Αυξημένο κίνδυνο μπορεί να έχουν επίσης εκπαιδευτικοί, επαγγελματίες υγείας και εργαζόμενοι σε παιδικούς σταθμούς.
Εμβόλια κατά της μηνιγγίτιδας
Υπάρχουν εμβόλια για διάφορες μορφές βακτηριακής μηνιγγίτιδας, μεταξύ των οποίων και για τη μηνιγγιτιδοκοκκική μηνιγγίτιδα.
Το συζευγμένο εμβόλιο κατά του μηνιγγιτιδόκοκκου, γνωστό ως MenACWY, στοχεύει τέσσερις από τους συχνότερους βακτηριακούς ορότυπους. Παρέχει προστασία που διαρκεί περισσότερο και είναι μεγαλύτερη, ιδίως όταν γίνονται οι αναμνηστικές δόσεις. Η σύσταση του CDC είναι να χορηγείται σε παιδιά ηλικίας 11 έως 12 ετών, με αναμνηστική δόση στα 16, καθώς και σε παιδιά και ενηλίκους που ενδέχεται να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο μηνιγγιτιδοκοκκικής νόσου.
Το εμβόλιο κατά του μηνιγγιτιδόκοκκου οροομάδας Β (MenB) στοχεύει ένα συγκεκριμένο στέλεχος και η διάρκεια της προστασίας του είναι σαφώς μικρότερη. Το CDC συνιστά το εμβόλιο MenB σε άτομα ηλικίας 10 ετών και άνω που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο. Οι ομάδες που μπορεί να αφορά περιλαμβάνουν:
- άτομα ηλικίας 16 έως 23 ετών που δεν διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο μηνιγγιτιδοκοκκικής νόσου
- άτομα ηλικίας 10 ετών και άνω που ενδέχεται να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο
Οι παρενέργειες του εμβολίου μπορεί να περιλαμβάνουν:
- πόνο, αλλαγή χρώματος του δέρματος και αίσθημα καύσου στο σημείο της ένεσης
- ήπιο πυρετό για μία ή δύο ημέρες μετά την ένεση
- ρίγη
- πονοκέφαλο
- πόνο στις αρθρώσεις
- κόπωση
Ανάλογα με το εμβόλιο, οι παρενέργειες συνήθως υποχωρούν μέσα σε 1 έως 5 ημέρες.
Η ιογενής μηνιγγίτιδα είναι συχνότερη, αλλά η βακτηριακή μπορεί να είναι πιο επικίνδυνη αν δεν διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί γρήγορα.
Πότε μπορεί να συστηθεί εμβολιασμός
Παρότι τα περισσότερα μικρά παιδιά και οι ενήλικες δεν χρειάζονται εμβόλιο κατά της μηνιγγίτιδας, το CDC το συνιστά σε ορισμένες περιπτώσεις:
- όταν υπάρχουν συγκεκριμένες ιατρικές παθήσεις
- σε άτομα που εργάζονται επαγγελματικά με βακτήρια
- πριν από ταξίδι σε περιοχές όπου η μηνιγγίτιδα είναι συχνή
- σε άτομα με αυξημένο κίνδυνο λοίμωξης λόγω έξαρσης μηνιγγιτιδοκοκκικής νόσου
Αν ανήκετε σε κάποια από αυτές τις ομάδες, συζητήστε με τον γιατρό σας αν συνιστάται εμβολιασμός.
Διάγνωση της μηνιγγίτιδας
Η διάγνωση ξεκινά με τη λήψη ιατρικού ιστορικού και τη φυσική εξέταση. Ο γιατρός μπορεί να ελέγξει για:
- πυρετό
- δερματικές αλλοιώσεις
- αυξημένο καρδιακό ρυθμό
- δυσκαμψία στον αυχένα
- μειωμένο επίπεδο συνείδησης
Για την επιβεβαίωση της διάγνωσης μπορεί να χρειαστούν εξετάσεις, όπως:
- Οσφυονωτιαία παρακέντηση: Λαμβάνεται εγκεφαλονωτιαίο υγρό για να αναζητηθούν ενδείξεις λοίμωξης.
- Καλλιέργειες αίματος: Εντοπίζουν βακτήρια στο αίμα. Τα βακτήρια μπορούν να περάσουν από το αίμα στον εγκέφαλο. Η N. meningitidis και η S. pneumoniae, μεταξύ άλλων, μπορούν να προκαλέσουν τόσο σήψη όσο και μηνιγγίτιδα.
- Γενική αίματος με λευκοκυτταρικό τύπο: Μετρά τον αριθμό των ερυθρών και των λευκών αιμοσφαιρίων. Η μηνιγγίτιδα συνήθως προκαλεί αύξηση των λευκών αιμοσφαιρίων.
- Ακτινογραφία θώρακος: Μπορεί να αποκαλύψει πνευμονία, φυματίωση ή μυκητιασική λοίμωξη. Η μηνιγγίτιδα μπορεί να εμφανιστεί μετά από πνευμονία.
- Αξονική τομογραφία κεφαλής: Μπορεί να δείξει προβλήματα όπως εγκεφαλικό απόστημα ή αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση. Τα βακτήρια μπορεί να εξαπλωθούν από τους παραρρίνιους κόλπους στις μήνιγγες.
Οι εξετάσεις μπορούν επίσης να βοηθήσουν στην επιλογή του καταλληλότερου αντιβιοτικού.
Θεραπεία της μηνιγγίτιδας
Η θεραπεία εξαρτάται από την αιτία:
- Βακτηριακή μηνιγγίτιδα: Απαιτεί άμεση νοσηλεία. Η έγκαιρη διάγνωση και η θεραπεία με ενδοφλέβια αντιβιοτικά και κορτικοστεροειδή μπορεί να αποτρέψουν εγκεφαλική βλάβη και θάνατο.
- Μυκητιασική μηνιγγίτιδα: Αντιμετωπίζεται με αντιμυκητιασικά φάρμακα.
- Παρασιτική μηνιγγίτιδα: Η θεραπεία μπορεί να στοχεύει μόνο στα συμπτώματα ή να αντιμετωπίζει άμεσα τη λοίμωξη. Αν αυτή επιδεινωθεί, ο γιατρός μπορεί να προσπαθήσει να θεραπεύσει την ίδια τη λοίμωξη.
- Ιογενής μηνιγγίτιδα: Μπορεί να υποχωρήσει από μόνη της, αλλά ορισμένα αίτια αντιμετωπίζονται με ενδοφλέβια αντιιικά φάρμακα.
- Χρόνια μηνιγγίτιδα: Χρειάζεται θεραπεία της υποκείμενης αιτίας, όπως μυκητιασική λοίμωξη ή αυτοάνοση πάθηση, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα.
Πόσο μεταδοτική είναι η μηνιγγίτιδα;
Δεν είναι μεταδοτικοί όλοι οι τύποι μηνιγγίτιδας. Η μυκητιασική, η παρασιτική και η μη λοιμώδης μορφή δεν μεταδίδονται.
Η ιογενής μηνιγγίτιδα είναι μεταδοτική και εξαπλώνεται με άμεση επαφή με σωματικά υγρά, όπως η βλέννα, τα κόπρανα και το σάλιο. Σταγονίδια μολυσμένων υγρών μπορούν να διασπαρούν με τον βήχα ή το φτέρνισμα. Ωστόσο, η ιογενής μηνιγγίτιδα μπορεί να εμφανιστεί και χωρίς άμεση επαφή με άτομο που την έχει.
Η βακτηριακή μηνιγγίτιδα, η σοβαρότερη μορφή, μπορεί επίσης να είναι μεταδοτική, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για μηνιγγιτιδοκοκκική μηνιγγίτιδα. Συνήθως μεταδίδεται έπειτα από παρατεταμένη επαφή με άτομο που έχει τη λοίμωξη και εξαπλώνεται ευκολότερα σε χώρους όπου οι άνθρωποι βρίσκονται πολύ κοντά μεταξύ τους.
Πρόληψη της μηνιγγίτιδας
Δεν είναι εύκολο να προληφθούν όλες οι μορφές μηνιγγίτιδας. Ο εμβολιασμός μπορεί, ωστόσο, να συμβάλει στην πρόληψη της βακτηριακής μηνιγγίτιδας, της συχνότερης και σοβαρότερης μορφής. Αν διατρέχετε αυξημένο κίνδυνο λόγω ηλικίας, εργασίας ή γενικής κατάστασης της υγείας σας, συζητήστε με τον γιατρό σας τις επιλογές εμβολιασμού.
Μπορείτε επίσης να μειώσετε τον κίνδυνο με τα εξής μέτρα:
- αποφύγετε την επαφή με άτομα που είναι άρρωστα
- επικοινωνήστε αμέσως με γιατρό αν ήρθατε σε επαφή με άτομο που έχει βακτηριακή μηνιγγιτιδοκοκκική λοίμωξη, καθώς μπορεί να σας χορηγηθούν προληπτικά αντιβιοτικά
- λάβετε μέτρα προστασίας από ιογενείς λοιμώξεις, όπως συχνό πλύσιμο των χεριών και χρήση μάσκας σε πολυσύχναστους χώρους
- λάβετε μέτρα πρόληψης τροφιμογενών λοιμώξεων, ιδίως αν είστε έγκυος ή έχετε εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα
- μη μοιράζεστε προσωπικά αντικείμενα, όπως ποτήρια, μαχαιροπίρουνα και οδοντόβουρτσες
Ορισμένες συνήθειες μπορούν να στηρίξουν συνολικά την υγεία του ανοσοποιητικού και να μειώσουν τον κίνδυνο ασθενειών που ενδέχεται να οδηγήσουν σε μηνιγγίτιδα:
- διακοπή του καπνίσματος
- επαρκής ξεκούραση
- ισορροπημένη διατροφή
- τακτική σωματική δραστηριότητα
Επιπλοκές της μηνιγγίτιδας
Η μηνιγγίτιδα μπορεί να συνδεθεί με τις ακόλουθες επιπλοκές:
- επιληπτικές κρίσεις
- απώλεια ακοής
- απώλεια όρασης
- προβλήματα μνήμης
- ημικρανίες
- εγκεφαλική βλάβη
- υδροκεφαλία
- υποσκληρίδιο εμπύημα, δηλαδή συσσώρευση υγρού ανάμεσα στον εγκέφαλο και το κρανίο
Η λοίμωξη μπορεί να οδηγήσει στην παρουσία βακτηρίων στο αίμα. Τα βακτήρια πολλαπλασιάζονται και ορισμένα απελευθερώνουν τοξίνες, οι οποίες μπορεί να βλάψουν τα αιμοφόρα αγγεία και να προκαλέσουν διαρροή αίματος στο δέρμα και στα όργανα.
Μια σοβαρή μορφή αυτής της λοίμωξης του αίματος μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή. Η γάγγραινα μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο δέρμα και στους ιστούς και, σε σπάνιες περιπτώσεις, να χρειαστεί ακρωτηριασμός. Αν δεν αντιμετωπιστεί κατάλληλα, η μηνιγγίτιδα μπορεί να προκαλέσει και άλλες σοβαρές επιπλοκές.
Η μηνιγγίτιδα μπορεί να οφείλεται σε ιούς, βακτήρια ή μύκητες. Ορισμένες μορφές είναι επικίνδυνες ή θανατηφόρες αν δεν αντιμετωπιστούν γρήγορα. Υπάρχουν εμβόλια για τη βακτηριακή μηνιγγίτιδα, τα οποία μπορεί να αφορούν παιδιά πριν από την εφηβεία, εφήβους και άτομα με αυξημένο κίνδυνο. Η αξιολόγηση των συμπτωμάτων και οι αποφάσεις για εξετάσεις, θεραπεία ή εμβολιασμό πρέπει να γίνονται με τον γιατρό σας.
Το άρθρο στο ygeiax.gr: https://www.ygeiax.gr/health/miniggitida-symptomata-aitia-diagnosi-therapeia-kai-prolipsi/30535





