Το άρθρο για τη Γιορτή της Μητέρας αναδεικνύει ότι η «τέλεια μαμά» είναι ένα ανέφικτο πρότυπο, το οποίο μπορεί να φέρει εξουθένωση και ενοχές.
Η γιατρός και μητέρα Tiffany Moon μιλά για την πίεση να τα προλαβαίνει όλα και εξηγεί ότι, μειώνοντας το βάρος που είχε αναλάβει, έγινε πιο ευτυχισμένη και απέκτησε καλύτερη σχέση με τα παιδιά της.
Η μητρότητα, όπως επισημαίνει, δεν κρίνεται από την τελειότητα, αλλά από την παρουσία και την υποστήριξη. Επιπλέον, η αυτοφροντίδα αποτελεί βασικό στοιχείο για την ευημερία της οικογένειας.
Ας ξεκινήσουμε με μια βασική διαπίστωση: δεν υπάρχει τέλεια μαμά. Όσο κι αν προσπαθεί, κάποια πράγματα θα της ξεφύγουν ή δεν θα τα προβλέψει. Μπορεί, ωστόσο, να είναι επαρκής και να βρίσκεται κοντά στα παιδιά της. Να συμμετέχει στις μικρές και στις μεγάλες στιγμές τους, να χαίρεται τη ζωή μαζί τους και να τους μεταδίδει όσα έχουν πραγματική αξία: αυτοπεποίθηση, ανεξαρτησία, αποδοχή, αναγνώριση και πολλά ακόμη. Συχνά αυτές οι αξίες χάνονται από το βλέμμα μας, καθώς κυνηγάμε την καθημερινότητα, το πρόγραμμα και τις υποχρεώσεις.
Στις εργαζόμενες μητέρες η κοινωνία καλλιεργεί την προσδοκία ότι μπορούν να τα καταφέρουν όλα, αρκεί να προσπαθήσουν περισσότερο, να οργανωθούν καλύτερα ή να ζητήσουν επιπλέον βοήθεια. Συχνά, όμως, το αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας είναι εξουθένωση, δυσαρέσκεια και ενοχές, όχι μεγαλύτερη πληρότητα στον ρόλο της μητέρας.
Να συμμετέχεις περισσότερο, να προσφέρεις περισσότερες δραστηριότητες και άψογα σχεδιασμένες εμπειρίες στα παιδιά· η απαίτηση είναι πάντα για περισσότερα. Τι συμβαίνει, όμως, όταν αντιλαμβάνεσαι ότι, όσα κι αν προσπαθείς, η «τέλεια μαμά» παραμένει ένας μύθος;
«Ως γιατρός, επιχειρηματίας και μητέρα διδύμων, ήμουν αποφασισμένη να τα «κάνω όλα»: να εργάζομαι σε 12ωρη βάρδια ως αναισθησιολόγος, να διευθύνω πολλαπλές επιχειρήσεις, ενώ εξακολουθούσα να είμαι η μαμά που έφτιαχνε γεύματα που θα μπορούσαν να είναι στο Pinterest και ήταν εκεί σε κάθε σχολική εκδήλωση. Τα έκανα όλα. Αλλά ήμουν πραγματικά παρούσα;
Η Tiffany Moon, αναπληρώτρια καθηγήτρια αναισθησιολογίας και διαχείρισης πόνου στο Southwestern Medical Center του Πανεπιστημίου του Τέξας, εξομολογείται: «Κάποια στιγμή, συνειδητοποίησα ότι η αμείλικτη πίεση να είμαι η «τέλεια μαμά» δεν ήταν μόνο μη βιώσιμη – με έκανε δυστυχισμένη. Κατά ειρωνικό τρόπο, δεν έκανε ούτε τα παιδιά μου πιο ευτυχισμένα»
«Άρχισα να κάνω λιγότερα. Και ποτέ δεν ήμουν πιο παρούσα, πιο χαρούμενη μαμά», λέει.
Αφήστε πίσω τον μύθο της «τέλειας μαμάς»
«Μέχρι τότε πίστευα ότι το να είσαι «καλή μαμά» σήμαινε να ενορχηστρώνεις τα πάντα: να συντονίζεις τα ωράρια, να διαβάζεις τα παιδιά, να συμμετέχεις ενεργά σε κάθε σχολική εκδήλωση και να διασφαλίζεις ότι προσφέρεις στα παιδιά σου το καλύτερο που θα μπορούσαν να έχουν. Το πρόβλημα; Ήμουν τόσο απορροφημένη σε αυτό, που δεν απολάμβανα πραγματικά τη μητρότητα», λέει.
Όταν αποφάσισε να απομακρυνθεί λίγο από όσα έκανε, αναρωτήθηκε: «Είναι τα παιδιά μου όντως πιο ευτυχισμένα επειδή εγώ αυτοκαταστρέφομαι;». Η απάντηση ήταν ένα σκληρό και αδιαμφισβήτητο «όχι».
Τι σημαίνει στην πράξη να κάνεις λιγότερα
Το να περιορίζεις όσα αναλαμβάνεις ως γονιός δεν σημαίνει ότι παραμελείς τα παιδιά σου. Αντίθετα, σημαίνει πως επιλέγεις όσα έχουν ουσία, χωρίς να εξαντλείσαι για να ανταποκριθείς σε όσα δείχνουν καλά στους άλλους, εξηγεί η ίδια.
Δεν προσπαθεί πια να τα κάνει όλα μόνη της. Αναθέτει όσα μπορεί: παραγγέλνει τα ψώνια για το σπίτι, ζητά τη βοήθεια μιας έμπιστης μπέιμπι σίτερ για λίγες ώρες και ενθαρρύνει τα παιδιά της να αναλαμβάνουν μόνα τους περισσότερες καθημερινές εργασίες. Επίσης, δεν ελέγχει τα μαθήματά τους όταν της λένε ότι τα τελείωσαν.
«Συνήθιζα να ελέγχω τις εργασίες τους για να εντοπίσω τυχόν λάθη, ώστε να τα διορθώσουν πριν τις παραδώσουν. Τώρα, όταν λένε ότι τελείωσαν, λέω: «Αλήθεια; Έλεγξες ξανά τις απαντήσεις σου;» Και αν λένε ναι, αυτό είναι όλο. Δεν τους υπενθυμίζω να τα βάλουν στο φάκελο ή στην τσάντα τους», λέει, γνωρίζοντας καλά ότι αυτή η πρακτική ενδέχεται να μην ταιριάζει σε οικογένειες με μικρότερα παιδιά ή με παιδιά με αναπηρία.
«Δεν μαγειρεύω. Ο σύζυγός μου απολαμβάνει να μαγειρεύει και εγώ απολαμβάνω να μην μαγειρεύω. Αν δεν είναι στο σπίτι ή δεν έχει όρεξη να μαγειρέψει, υπάρχουν πολλές διαθέσιμες επιλογές που μας επιτρέπουν να έχουμε ένα ζεστό, θρεπτικό γεύμα στο τραπέζι που δεν έφτιαξα εγώ», λέει επίσης.
«Λέω «όχι» χωρίς ενοχές. Δεν συμμετέχω πλέον σε κάθε εθελοντική δραστηριότητα και δεν υπερβάλλω εαυτόν στις σχολικές εκδηλώσεις. Μια φορά, δεσμεύθηκα να φέρω μπισκότα για ένα πάρτι και σχεδόν κατέρρευσα για να προλάβω να φτάσω εγκαίρως από το χειρουργείο στο πάρτι. Και τα παιδιά μου; Ούτε καν το πρόσεξαν… Προσπαθούσα να αποδείξω ότι μπορούσα και να εργάζομαι και να κάνω όλα όσα «κάνoυν οι μαμάδες», και ειλικρινά, δεν ήταν απαραίτητο», προσθέτει.
«Σταμάτησα να κάνω υπερβολικά προγράμματα. Ένιωθα ότι πρέπει να γράφω τα παιδιά μου σε κάθε πιθανή δραστηριότητα: κολύμπι, τένις, χορό, μπαλέτο… Τώρα, δίνω προτεραιότητα στον χρόνο όπου τα παιδιά μπορούν να είναι παιδιά. Τους λέω να βγουν έξω και να παίξουν. Κάνουμε βόλτες με τα σκυλιά. Φτιάχνουμε «γλίτσα»…».
Η μεγαλύτερη έκπληξη για εκείνη ήταν πως τα παιδιά της ευημερούσαν περισσότερο όσο η ίδια έκανε ένα βήμα πίσω.
Τα παιδιά απέκτησαν μεγαλύτερη ανεξαρτησία, προσαρμοστικότητα και αυτοπεποίθηση. Εκείνη, από την άλλη, άρχισε επιτέλους να απολαμβάνει τη μητρότητα χωρίς τη διαρκή πίεση να πετυχαίνει.
«Όταν αφήνω τον έλεγχο, τα παιδιά μου μαθαίνουν, αναπτύσσονται και αποκτούν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους», λέει.
Η ανάγκη να «τα κάνεις όλα» δεν είναι λόγος περηφάνιας, αλλά μια παγίδα. Μερικές φορές, το καλύτερο για την οικογένειά μας και για εμάς είναι να κάνουμε λιγότερα, να παίρνουμε περισσότερο χρόνο για ανάσα και να χαιρόμαστε ουσιαστικά τη ζωή που έχουμε δημιουργήσει.
Φωτογραφία: iStock
Συνοπτικά
- Η Tiffany Moon αναφέρει ότι η επιδίωξη να είσαι η «τέλεια μαμά» μπορεί να συνδεθεί με εξουθένωση και ενοχές.
- Για τη μητέρα και γιατρό, η ουσία της μητρότητας είναι η παρουσία και η υποστήριξη, όχι η τελειότητα.
- Αφού αποφάσισε να μειώσει τις υποχρεώσεις της, η Moon βρήκε περισσότερη ευτυχία και βελτίωσε τη σχέση της με τα παιδιά της.
- Όταν οι γονείς αποδέχονται ότι η «τέλεια μαμά» είναι μύθος, μπορούν να επικεντρωθούν σε όσα έχουν πραγματική σημασία.
- Η Moon προτείνει να αναθέτουμε σε άλλους καθημερινές εργασίες και να περιορίζουμε τις δεσμεύσεις, ώστε να απολαμβάνουμε τη ζωή με τα παιδιά μας.
Το άρθρο στο ygeiax.gr: https://www.ygeiax.gr/paidi-goneis/giorti-tis-miteras-mama-epitrepse-ston-eayto-soy-na-min-eisai-teleia/6375
