Σύμφωνα με νέα μελέτη του University of Colorado Anschutz Medical Campus, η έκθεση σε διαβήτη κύησης μαζί με συγκεκριμένη παραλλαγή του γονιδίου GLP-1R συνδέεται με αυξημένη πιθανότητα παχυσαρκίας στην παιδική ηλικία. παχυσαρκία
Δημοσιευμένη στο περιοδικό Diabetes Care, η έρευνα αναφέρει ότι η αλληλεπίδραση γενετικών μεταλλάξεων και περιβαλλοντικών παραγόντων επηρεάζει την πορεία αύξησης του δείκτη μάζας σώματος.
Η πληροφορία αυτή ενδέχεται να επιτρέψει στους γιατρούς να αναγνωρίζουν παιδιά με αυξημένο κίνδυνο και να παρεμβαίνουν έγκαιρα για την πρόληψη της παχυσαρκίας και του διαβήτη τύπου 2.
Μεγαλύτερη πιθανότητα να είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα στην παιδική ηλικία έχουν, σύμφωνα με νέα εργασία ερευνητών του University of Colorado Anschutz Medical Campus, τα παιδιά που εκτέθηκαν μέσα στη μήτρα σε διαβήτη κύησης και έχουν συγκεκριμένη παραλλαγή ενός συνηθισμένου γονιδίου. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο Diabetes Care.
Εδώ και αρκετό καιρό, οι επιστήμονες θεωρούν την έκθεση στον διαβήτη κύησης ισχυρό δείκτη για τον μελλοντικό κίνδυνο εμφάνισης παιδικής παχυσαρκίας αλλά και διαβήτη.
«Αλλά δεν είναι αλάνθαστο», ανέφερε η επικεφαλής συγγραφέας Kylie Harrall. Η έρευνα έγινε όταν εργαζόταν στο CU Anschutz, ενώ σήμερα είναι επίκουρη καθηγήτρια έρευνας στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα, στο Gainesville. «Ορισμένα παιδιά με έκθεση σε διαβήτη κύησης στη μήτρα δεν αναπτύσσουν ποτέ παχυσαρκία».
Στην αναζήτηση των αιτιών, οι ερευνητές μελέτησαν τον υποδοχέα GLP-1R, ένα γονίδιο που ενεργοποιείται και από τα φάρμακα για απώλεια βάρους Ozempic, Wegovy και Mounjaro. Ο υποδοχέας συμβάλλει στη ρύθμιση της όρεξης και της ινσουλίνης.
Παλαιότερες έρευνες έχουν συνδέσει τους πολυμορφισμούς, δηλαδή τις κοινές παραλλαγές του γονιδίου, με την εξέλιξη του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) στην παιδική ηλικία, την ευαισθησία στην ινσουλίνη και την έκκρισή της.
Στη μελέτη συμμετείχαν 464 παιδιά από την ομάδα EPOCH. Πρόκειται για μια ομάδα γονέων και παιδιών που παρακολουθούνταν από ερευνητές, ώστε να εξεταστούν οι επιδράσεις του διαβήτη κύησης στη μεταβολική υγεία των απογόνων.
«Η υπόθεσή μας ήταν ότι υπήρχαν μεταλλάξεις σε αυτόν τον υποδοχέα που έκαναν τα παιδιά επιρρεπή σε υψηλότερο ΔΜΣ», δήλωσε η Dana Dabelea, συγγραφέας της μελέτης και αναπληρώτρια κοσμήτορας έρευνας στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Κολοράντο.
Η ανάλυση των Dabelea και Harrall έδειξε ότι, σε σύγκριση με τα υπόλοιπα παιδιά, όσα είχαν εκτεθεί σε διαβήτη κύησης και έφεραν πολυμορφισμό του GLP-1R αύξαναν ταχύτερα το βάρος τους και εμφάνιζαν ΔΜΣ πάνω από τον μέσο όρο.
«Αυτό είναι σημαντικό επειδή υπογραμμίζει μια κοινή επίδραση μιας γενετικής μετάλλαξης και μιας περιβαλλοντικής έκθεσης. Δείχνει επίσης πώς τα παιδιά μπορούν να γίνουν υπέρβαρα», δήλωσε η Dabelea. «Στο μέλλον, οι κλινικοί γιατροί θα μπορούσαν ενδεχομένως να εξετάσουν παιδιά που εκτέθηκαν σε διαβήτη κύησης για αυτούς τους γενετικούς πολυμορφισμούς. Θα μπορούσαν στη συνέχεια να είναι καλοί υποψήφιοι για φαρμακολογικές παρεμβάσεις».
Τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι οι παραλλαγές του GLP-1R ενδέχεται να εξηγούν γιατί ορισμένα παιδιά με έκθεση σε διαβήτη κύησης είναι πιθανότερο από άλλα να εμφανίσουν υψηλότερο ΔΜΣ.
Η νέα γνώση θα μπορούσε να διευκολύνει τους κλινικούς γιατρούς να εντοπίζουν ποια παιδιά κινδυνεύουν περισσότερο από γρήγορη αύξηση του ΔΜΣ. Με αυτόν τον τρόπο θα ήταν δυνατή η έγκαιρη παρέμβαση, η οποία ενδεχομένως να περιόριζε τον κίνδυνο διαβήτη τύπου 2 στην παιδική ηλικία.
Περισσότερες πληροφορίες: Kylie K. Harrall et al, GLP-1R Polymorphisms Modify the Relationship Between Exposure to Gestational Diabetes and Offspring BMI Growth: The EPOCH Study, Diabetes Care (2025). DOI: 10.2337/dc25-0194.
Σύντομη ανασκόπηση
- Έρευνα του University of Colorado διαπιστώνει αυξημένο κίνδυνο παχυσαρκίας σε παιδιά που εκτέθηκαν σε διαβήτη κύησης και έχουν παραλλαγές του γονιδίου GLP-1R.
- Η συνδυασμένη επίδραση γενετικών μεταλλάξεων και περιβαλλοντικής έκθεσης σχετίζεται με την αύξηση του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ).
- Στην έρευνα εξετάστηκαν 464 παιδιά και ο πολυμορφισμός του GLP-1R συσχετίστηκε με γρηγορότερη αύξηση βάρους και υψηλότερο ΔΜΣ.
- Οι ερευνητές εκτιμούν ότι τα ευρήματα μπορούν να συμβάλουν στον έγκαιρο εντοπισμό και την παρέμβαση για την πρόληψη της παχυσαρκίας και του διαβήτη τύπου 2.
- Η μελέτη αναδεικνύει τον ρόλο της αλληλεπίδρασης γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων στην ανάπτυξη παιδικής παχυσαρκίας.
Το άρθρο στο ygeiax.gr: https://www.ygeiax.gr/health/giati-kapoia-paidia-poy-ektethikan-se-diaviti-kyisis-anaptyssoyn-pachysarkia/8884
