Ροή ειδήσεων
ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
© 2026 ygeiax.gr

Αναζήτηση

Πατήστε Enter ή κάντε κλικ στο εικονίδιο αναζήτησης

ΥΓΕΙΑ

Ουρική αρθρίτιδα: Συμπτώματα, αίτια, διάγνωση και αντιμετώπιση

Οι κρίσεις μπορεί να ξεκινήσουν ξαφνικά, συχνά τη νύχτα, προκαλώντας έντονο πόνο και πρήξιμο, συνήθως στη βάση του μεγάλου δακτύλου

Ουρική αρθρίτιδα: Συμπτώματα, αίτια, διάγνωση και αντιμετώπιση

Η ουρική αρθρίτιδα είναι μια επώδυνη μορφή φλεγμονώδους αρθρίτιδας. Όταν συσσωρεύεται υπερβολικό ουρικό οξύ στον οργανισμό, μπορεί να σχηματιστούν αιχμηροί κρύσταλλοι στις αρθρώσεις, συχνά στη βάση του μεγάλου δακτύλου του ποδιού. Οι εξάρσεις πόνου και οιδήματος εμφανίζονται κατά διαστήματα και ονομάζονται κρίσεις ουρικής αρθρίτιδας. Η αντιμετώπιση συνήθως συνδυάζει τη διαχείριση των συμπτωμάτων με αλλαγές στη διατροφή.

Τι είναι η ουρική αρθρίτιδα

Πρόκειται για φλεγμονώδη αρθρίτιδα που προκαλεί πόνο και πρήξιμο στις αρθρώσεις, όταν αυξάνονται τα επίπεδα ουρικού οξέος στο σώμα. Συχνότερα προσβάλλεται η άρθρωση στη βάση του μεγάλου δακτύλου του ποδιού.

Τα συμπτώματα εμφανίζονται και υποχωρούν σε επεισόδια, τις λεγόμενες εξάρσεις ή κρίσεις ουρικής αρθρίτιδας. Ο γιατρός μπορεί να προτείνει φάρμακα για τη μείωση του ουρικού οξέος, καθώς και περιορισμό ορισμένων τροφίμων και ποτών. Η κατάλληλη αντιμετώπιση μπορεί να συμβάλει στη μείωση των κρίσεων.

Συμπτώματα και αίτια

Συμπτώματα της ουρικής αρθρίτιδας

Οι κρίσεις μπορεί να προκαλέσουν έντονο πόνο και να ξεκινήσουν ξαφνικά, συχνά μέσα στη νύχτα. Είναι πιθανό τα συμπτώματα να εμφανιστούν απότομα, ενώ προηγουμένως δεν υπήρχε ενόχληση.

Κατά τη διάρκεια μιας έξαρσης, στην προσβεβλημένη άρθρωση μπορεί να παρουσιαστούν:

  • Έντονος πόνος και ευαισθησία ακόμη και στο ελαφρύ άγγιγμα. Για παράδειγμα, ακόμη και τα σεντόνια μπορεί να προκαλούν δυσφορία.
  • Αίσθημα θερμότητας ή σαν να «καίγεται» η άρθρωση.
  • Οίδημα.

Οι κρίσεις διαρκούν συνήθως μία ή δύο εβδομάδες, αν και ορισμένες κρατούν περισσότερο ή προκαλούν εντονότερα συμπτώματα. Μεταξύ των κρίσεων μπορεί να μην υπάρχουν καθόλου συμπτώματα.

Τι προκαλεί την ουρική αρθρίτιδα

Η ουρική αρθρίτιδα προκαλείται από τη συσσώρευση υπερβολικού ουρικού οξέος στον οργανισμό. Το σώμα παράγει φυσιολογικά ουρικό οξύ όταν διασπά ουσίες που ονομάζονται πουρίνες και υπάρχουν σε ορισμένα τρόφιμα και ποτά. Οι νεφροί συνήθως φιλτράρουν το ουρικό οξύ από το αίμα και στη συνέχεια αυτό αποβάλλεται με τα ούρα.

Ο οργανισμός μπορεί να παράγει υπερβολική ποσότητα ουρικού οξέος ή οι νεφροί να μην το απομακρύνουν αρκετά γρήγορα από το αίμα. Όταν τα επίπεδά του είναι υψηλά, μπορεί να σχηματιστούν κρύσταλλοι που συσσωρεύονται στις αρθρώσεις. Οι αιχμηροί κρύσταλλοι ενώνονται μεταξύ τους και προκαλούν ξαφνικά πόνο, οίδημα και άλλα συμπτώματα.

Τα υψηλά επίπεδα ουρικού οξέος δεν σημαίνουν ότι θα εμφανιστεί οπωσδήποτε ουρική αρθρίτιδα. Πολλοί άνθρωποι έχουν αυξημένα επίπεδα χωρίς συμπτώματα. Ωστόσο, όσο περισσότερο παραμένει υπερβολικό ουρικό οξύ στον οργανισμό, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα να αναπτυχθεί η νόσος.

Η ουρική αρθρίτιδα μπορεί να εμφανιστεί σε οποιονδήποτε, αλλά είναι τρεις φορές συχνότερη στους άνδρες. Οι γυναίκες συνήθως δεν εμφανίζουν τη νόσο πριν από την εμμηνόπαυση. Η πιθανότητα εμφάνισης αυξάνεται επίσης σε άτομα που:

  • Έχουν βιολογικό γονέα ή παππού ή γιαγιά με ουρική αρθρίτιδα.
  • Καταναλώνουν πολλές ζωικές πρωτεΐνες.

Πιθανές επιπλοκές

Αν δεν αντιμετωπιστεί, η ουρική αρθρίτιδα μπορεί να προκαλέσει μόνιμη βλάβη στις αρθρώσεις, καθώς και αλλαγές στο σχήμα τους.

Διάγνωση

Ο γιατρός διαγιγνώσκει την ουρική αρθρίτιδα με κλινική εξέταση. Θα ρωτήσει για τα συμπτώματα και θα εξετάσει τις αρθρώσεις που έχουν προσβληθεί. Είναι χρήσιμο να αναφέρετε πότε εμφανίστηκαν για πρώτη φορά ο πόνος, το οίδημα ή άλλα προβλήματα και αν τα συμπτώματα υποχωρούν και επανέρχονται.

Μπορεί να χρειαστούν απεικονιστικές εξετάσεις, ώστε να ληφθούν εικόνες των αρθρώσεων και να διαπιστωθεί αν έχουν υποστεί αλλαγές. Ο γιατρός μπορεί επίσης να ζητήσει εξέταση αίματος για να μετρήσει τα επίπεδα ουρικού οξέος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, πραγματοποιείται παρακέντηση της άρθρωσης για τη λήψη δείγματος υγρού, το οποίο εξετάζεται για την παρουσία κρυστάλλων ουρικού οξέος.

Αντιμετώπιση και θεραπεία

Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει τη διαχείριση των συμπτωμάτων κατά τη διάρκεια μιας έξαρσης και τη μείωση της συχνότητας των κρίσεων. Μπορεί να χρειαστούν φάρμακα και περιορισμός της κατανάλωσης τροφίμων και ποτών με υψηλή περιεκτικότητα σε πουρίνες.

Για την ανακούφιση από τα συμπτώματα κατά την κρίση, ο γιατρός μπορεί να προτείνει μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), όπως ιβουπροφαίνη ή ναπροξένη, τα οποία διατίθενται και χωρίς συνταγή σε ορισμένες περιπτώσεις. Μπορούν να μειώσουν τον πόνο και το οίδημα. Ωστόσο, ενδέχεται να μην είναι κατάλληλα για άτομα με νεφρική νόσο, έλκος στομάχου ή ορισμένα άλλα προβλήματα υγείας. Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας πριν τα πάρετε.

Μπορεί επίσης να χρειαστούν φάρμακα για τη μείωση των επιπέδων ουρικού οξέος. Ο γιατρός ενδέχεται να συστήσει διατροφή χαμηλή σε πουρίνες, η οποία περιορίζει τρόφιμα και ποτά με υψηλή περιεκτικότητα σε αυτές και ενθαρρύνει την κατανάλωση ορισμένων τροφίμων που μπορεί να βοηθούν στη μείωση του ουρικού οξέος.

Πότε να επικοινωνήσετε με γιατρό

Επικοινωνήστε με τον γιατρό σας αν οι κρίσεις γίνονται συχνότερες ή τα συμπτώματα εντονότερα. Αν δεν έχετε διαγνωστεί με ουρική αρθρίτιδα, ζητήστε ιατρική εκτίμηση όταν εμφανιστεί ξαφνικός, έντονος πόνος σε άρθρωση, ιδιαίτερα αν υπάρχει και οίδημα ή αλλαγή στο χρώμα του δέρματος. Η ουρική αρθρίτιδα μπορεί να έχει συμπτώματα παρόμοια με λοιμώξεις που χρειάζονται άμεση αντιμετώπιση.

Πορεία της νόσου και πρόληψη

Οι εξάρσεις μπορεί να εμφανίζονται και να υποχωρούν, ενώ ενδέχεται να γίνουν συχνότερες αν η ουρική αρθρίτιδα δεν διαγνωστεί και δεν αντιμετωπιστεί. Οι κρίσεις μπορεί να είναι πιο συχνές αμέσως μετά την έναρξη φαρμάκων για τη μείωση του ουρικού οξέος. Αυτό είναι αναμενόμενο και ο κίνδυνος μπορεί να περιοριστεί με κολχικίνη ή ΜΣΑΦ, σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού.

Αν αντιληφθείτε ότι ξεκινά μια έξαρση, πάρτε έγκαιρα το φάρμακο που σας έχει συνταγογραφήσει ο γιατρός για τη διαχείριση των συμπτωμάτων.

Ο περιορισμός τροφίμων και ποτών με υψηλή περιεκτικότητα σε πουρίνες μπορεί να συμβάλει στη μείωση του κινδύνου ουρικής αρθρίτιδας. Σε αυτά περιλαμβάνονται:

  • Τρόφιμα και ποτά που έχουν γλυκανθεί με ζάχαρη ή σιρόπι καλαμποκιού υψηλής περιεκτικότητας σε φρουκτόζη.
  • Εντόσθια, όπως συκώτι, πατσάς και νεφρά.
  • Κρέας από θηράματα, όπως χήνα, μοσχαρίσιο κρέας και κρέας ελαφιού.
  • Ορισμένα θαλασσινά, όπως χτένια, μύδια, τόνος και μπακαλιάρος.
  • Ζωμοί και σάλτσες που περιέχουν κρέας.

Η ουρική αρθρίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί με κατάλληλα φάρμακα και διατροφικές αλλαγές, ώστε να μειωθούν οι εξάρσεις και να υπάρχει σχέδιο για τη διαχείριση των συμπτωμάτων όταν εμφανίζονται. Οι αποφάσεις για τη διάγνωση και τη θεραπεία πρέπει να λαμβάνονται σε συνεργασία με τον γιατρό σας.

Το άρθρο στο ygeiax.gr: https://www.ygeiax.gr/health/oyriki-arthritida-symptomata-aitia-diagnosi-kai-antimetopisi/30097

NETWORK