Ουρολοιμώξεις: Πότε τα συμπτώματα μπορεί να κρύβουν καρκίνο των ωοθηκών

Τα συμπτώματα που μοιάζουν με ουρολοίμωξη μπορεί να οφείλονται σε άλλες παθήσεις, μεταξύ των οποίων ο καρκίνος των ωοθηκών. Όταν οι ουρολοιμώξεις επανεμφανίζονται ή τα αντιβιοτικά δεν βοηθούν, χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση.

Μια γυναίκα που είχε διαγνωστεί με καρκίνο των ωοθηκών άκουγε επί μήνες ότι ο πόνος στην περιοχή της λεκάνης και η επιτακτική ανάγκη για ούρηση οφείλονταν σε ουρολοίμωξη. Η διάγνωση έγινε μόνο όταν ο γιατρός αναζήτησε βαθύτερα την αιτία. Παρόμοια περιστατικά μπορεί να συμβαίνουν και σήμερα, καθώς οι ουρολοιμώξεις είναι συχνές και συχνά θεωρούνται η προφανής εξήγηση.

Οι ουρολοιμώξεις προκαλούνται όταν βακτήρια εισέρχονται στην ουροδόχο κύστη. Συνηθισμένα συμπτώματα είναι το τσούξιμο κατά την ούρηση, η συχνή και επιτακτική ανάγκη για ούρηση, τα θολά ή δύσοσμα ούρα και ο πόνος χαμηλά στην κοιλιά.

Οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς, επειδή η ουρήθρα, ο σωλήνας που μεταφέρει τα ούρα από την κύστη, είναι πολύ μικρότερη και τα βακτήρια διανύουν μικρότερη απόσταση για να προκαλέσουν λοίμωξη. Περίπου οι μισές γυναίκες θα εμφανίσουν τουλάχιστον μία ουρολοίμωξη, ενώ οι λοιμώξεις γίνονται συχνότερες μετά την εμμηνόπαυση. Έως και 1,7 εκατομμύρια άνθρωποι στη Βρετανία υποφέρουν από χρόνιες ουρολοιμώξεις, που ορίζονται ως τρεις ή περισσότερες τον χρόνο.

Η εύκολη αναγνώριση και αντιμετώπιση των ουρολοιμώξεων είναι σημαντική για όσους τις χρειάζονται. Ωστόσο, όταν η διάγνωση γίνεται σχεδόν αυτόματα, μια γυναίκα μπορεί να λαμβάνει επανειλημμένα αντιβιοτικά χωρίς να εξεταστεί αν πρόκειται πράγματι για λοίμωξη.

Πότε τα συμπτώματα μπορεί να σχετίζονται με καρκίνο των ωοθηκών

Ο καρκίνος των ωοθηκών μπορεί να προκαλέσει συχνότερη ούρηση, φούσκωμα, γρήγορο κορεσμό και πόνο στην περιοχή της λεκάνης. Επειδή αυτά τα συμπτώματα είναι ασαφή και μπορεί να αποδοθούν σε άλλες αιτίες, η νόσος συχνά εντοπίζεται αργά. Στη Βρετανία προκαλεί περίπου 4.000 θανάτους γυναικών τον χρόνο.

Όταν οι ουρολοιμώξεις επανέρχονται ή τα αντιβιοτικά δεν φαίνεται να έχουν αποτέλεσμα, μπορεί να χρειάζεται να ζητηθεί περαιτέρω έλεγχος. Αυτός μπορεί να περιλαμβάνει υπερηχογράφημα της πυέλου για την εξέταση των ωοθηκών και της μήτρας, καθώς και εξέταση αίματος CA125. Η διερεύνηση είναι ιδιαίτερα σημαντική για γυναίκες άνω των 50 ετών. Οι εξετάσεις μπορεί να συμβάλουν στον εντοπισμό της νόσου όσο είναι ακόμη αντιμετωπίσιμη.

Άλλες παθήσεις που μπορεί να μοιάζουν με ουρολοίμωξη

Ο καρκίνος των ωοθηκών είναι σπάνιος, αλλά δεν είναι η μόνη πάθηση που μπορεί να προκαλέσει παρόμοια συμπτώματα. Η Αμερικανίδα ηθοποιός Lili Reinhart, γνωστή από τη σειρά Riverdale, αποκάλυψε πέρυσι ότι λάμβανε επανειλημμένα θεραπεία για αυτό που οι γιατροί θεωρούσαν ουρολοιμώξεις. Στην πραγματικότητα είχε διάμεση κυστίτιδα, μια χρόνια φλεγμονή του τοιχώματος της ουροδόχου κύστης.

Στη διάμεση κυστίτιδα, οι εξετάσεις ούρων μπορεί να είναι επανειλημμένα αρνητικές και τα αντιβιοτικά να μην έχουν αποτέλεσμα. Ο πόνος συχνά επιδεινώνεται όσο γεμίζει η κύστη και υποχωρεί μετά την κένωσή της. Η διάγνωση γίνεται με κυστεοσκόπηση, εξέταση κατά την οποία εξετάζεται η κύστη με ειδικό όργανο, και η αντιμετώπιση μπορεί να χρειάζεται εξειδικευμένα φάρμακα αντί για αντιβιοτικά.

Η ενδομητρίωση είναι μια χρόνια πάθηση κατά την οποία ιστός παρόμοιος με το ενδομήτριο αναπτύσσεται σε άλλα σημεία του σώματος και προκαλεί πόνο, ο οποίος μπορεί να εντοπίζεται και στην κύστη. Ένα στοιχείο που μπορεί να βοηθήσει στην αναγνώρισή της είναι η επιδείνωση των συμπτωμάτων γύρω από την περίοδο, συχνά μαζί με βαριά ή επώδυνη έμμηνο ρύση και πόνο κατά τη σεξουαλική επαφή.

Σεξουαλικώς μεταδιδόμενες λοιμώξεις, όπως τα χλαμύδια και η γονόρροια, μπορεί επίσης να προκαλέσουν τσούξιμο κατά την ούρηση. Ασυνήθιστες εκκρίσεις ή αιμορραγία μετά τη σεξουαλική επαφή είναι πιθανά στοιχεία.

Οι πέτρες στα νεφρά μπορεί να προκαλέσουν αίμα στα ούρα και επιτακτική ανάγκη για ούρηση. Συνήθως συνοδεύονται από πολύ έντονο πόνο στο πλάι ή στην πλάτη, ο οποίος αντανακλά προς τη βουβωνική χώρα και συχνά εμφανίζεται κατά κύματα.

Η εμμηνόπαυση μπορεί επίσης να προκαλέσει συμπτώματα που μοιάζουν με ουρολοίμωξη. Η πτώση των οιστρογόνων μπορεί να αφήσει τον κόλπο και την κύστη ξηρούς και ερεθισμένους, ενώ οι εξετάσεις ούρων είναι καθαρές. Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να βοηθήσουν τα κολπικά οιστρογόνα και όχι τα αντιβιοτικά.

Δερματικές παθήσεις, όπως ο σκληρυντικός λειχήνας, μπορούν να προκαλέσουν κνησμό και πόνο στο αιδοίο και να εκληφθούν λανθασμένα ως ουρολοίμωξη. Συνήθως συνοδεύονται από λευκές κηλίδες στο δέρμα.

Δυσκοιλιότητα, διαβήτης —με ενδείξεις όπως η έντονη δίψα και η κόπωση— καθώς και ορισμένα φάρμακα μπορεί επίσης να προκαλέσουν συμπτώματα από την κύστη. Σε αυτά περιλαμβάνονται τα διουρητικά και τα αντιδιαβητικά φάρμακα δαπαγλιφλοζίνη και εμπαγλιφλοζίνη.

Συχνά πρόκειται πράγματι για μια απλή ουρολοίμωξη. Όταν όμως η διάγνωση επαναλαμβάνεται, είναι σημαντικό να αναζητηθούν και άλλες εξηγήσεις.

Η υπερβολική χρήση παυσίπονων μπορεί να επιδεινώσει τον πονοκέφαλο

Νέα μελέτη διαπίστωσε ότι η υπερβολική χρήση φαρμάκων ήταν μία από τις κύριες αιτίες πονοκεφάλου. Το εύρημα αφορά και παυσίπονα που διατίθενται χωρίς συνταγή, όπως η παρακεταμόλη και η ιβουπροφαίνη: η συχνή λήψη τους μπορεί να κάνει τους πονοκεφάλους χειρότερους.

Υπάρχουν πολλές αιτίες για τον πόνο στο κεφάλι και μέχρι τώρα δεν ήταν σαφές πόσο συχνά η υπερβολική χρήση φαρμάκων ευθύνεται για αυτόν. Η νέα έρευνα έδειξε ότι η συγκεκριμένη παρενέργεια ήταν δύο φορές συχνότερη από όσο θεωρούσαν παλαιότερα οι γιατροί. Οι γιατροί της πρωτοβάθμιας φροντίδας καλούνται να την έχουν περισσότερο υπόψη τους.

Οι ερωτήσεις σας, οι απαντήσεις μας

Τι μπορεί να προκαλεί πόνο στον αστράγαλο που υποχωρεί με το περπάτημα;

Ο πόνος στον αστράγαλο που βελτιώνεται με την κίνηση μπορεί να οφείλεται σε αρθρίτιδα. Η διάγνωση δεν είναι πάντα εύκολη, καθώς ο αστράγαλος είναι μια σύνθετη άρθρωση με πολλά οστά και τένοντες.

Μια πιθανή αιτία είναι ο αχίλλειος τένοντας, στο πίσω μέρος του αστραγάλου. Συνδέει το πόδι με τη γάμπα και μπορεί να πρηστεί μετά από αθλητικό τραυματισμό. Όταν έχει φλεγμονή, μπορεί να προκαλέσει πόνο και δυσκαμψία που βελτιώνονται με ήπια κίνηση. Η αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει ασκήσεις φυσικοθεραπείας και διατάσεις.

Ο πόνος στον αχίλλειο τένοντα συνήθως εντοπίζεται στο πίσω μέρος του ποδιού. Αν ο πόνος βρίσκεται μπροστά και επιμένει, ενδέχεται να οφείλεται σε αρθρίτιδα. Άτομα με αρθρίτιδα στον αστράγαλο συχνά αναφέρουν ότι ο πόνος είναι χειρότερος νωρίς το πρωί και υποχωρεί αργότερα μέσα στην ημέρα, αφού κινηθούν.

Μία πιθανή αιτία είναι η ρευματοειδής αρθρίτιδα, κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται λανθασμένα σε υγιείς ιστούς. Συχνά αντιμετωπίζεται με φάρμακα που καταστέλλουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Μια άλλη είναι η ουρική αρθρίτιδα, μια μορφή αρθρίτιδας που εμφανίζεται ξαφνικά και προκαλεί έντονο πόνο λόγω συσσώρευσης οξέος στις αρθρώσεις. Συνήθως αντιμετωπίζεται με αγωγή αντιφλεγμονωδών φαρμάκων.

Η οστεοαρθρίτιδα προκαλείται από τη φθορά της άρθρωσης με την πάροδο του χρόνου. Δεν υπάρχει θεραπεία, αλλά τα στοιχεία δείχνουν ότι η τακτική κίνηση μπορεί να ανακουφίσει τα πιο έντονα συμπτώματα. Όποιος έχει επίμονο πόνο στον αστράγαλο μπορεί να ζητήσει από τον γιατρό του να αξιολογήσει αν χρειάζεται ακτινογραφία.

Οι αποφάσεις για εξετάσεις και θεραπεία πρέπει να λαμβάνονται σε συνεννόηση με τον γιατρό.