Εμβολιασμός ενηλίκων: Αντιπαράθεση και «μάχη» επιχειρημάτων για τα θεσμικά όρια γιατρών και φαρμακοποιών

Ευαγ. Φραγκούλης: Έχουμε καταθέσει πρόταση να μπορούν οι γιατροί να διαθέτουν εμβόλια από τα ιατρεία, όπως συμβαίνει στις δυτικές χώρες

Απ. Βαλτάς: Δεν επιδιώκουμε να περιορίσουμε κανέναν επαγγελματία υγείας· θέλουμε να αξιοποιηθούν όλες οι δυνατότητες

Από τον Χαράλαμπο Πετρόχειλο

Στην 5η Ημερίδα για τον Εμβολιασμό, που διοργάνωσαν στις 5 Νοεμβρίου το ygeiamou.gr και το «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ» με κεντρικό θέμα «Εμβολιασμός: Προτεραιότητα Δημόσιας Υγείας – Επένδυση Ζωής», ακολούθησε μια σύντομη αλλά ενδιαφέρουσα αντιπαράθεση στο Facebook. Σε αυτή συμμετείχαν ο ιατρός Ευάγγελος Φραγκούλης, ο οποίος δήλωσε ότι εκπροσώπησε την Ελληνική Ακαδημία Γενικής/Οικογενειακής Ιατρικής και ΠΦΥ, και ο Απόστολος Βαλτάς, Πρόεδρος του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου.

Αφορμή για τη συζήτηση στο Facebook στάθηκε η κοινή παρουσία τους σε δημοσιογραφικό πάνελ, με τον κ. Φραγκούλη να κάνει την αρχική ανάρτηση.

Εμβολιασμοί ενηλίκων χωρίς συνταγή και αύξηση της κάλυψης

Ο κ. Βαλτάς επανέλαβε τη θέση του για τους αντιγριπικούς εμβολιασμούς στην Ελλάδα: το ότι πολλοί πραγματοποιούνται χωρίς ιατρική συνταγή έχει συμβάλει σημαντικά στην αύξηση της εμβολιαστικής κάλυψης. Κατά τον ίδιο, η ίδια πρακτική θα μπορούσε να ενισχύσει και άλλους εμβολιασμούς ενηλίκων, όπως εκείνους κατά του τετάνου, της διφθερίτιδας, του κοκκύτη και της ηπατίτιδας Β. Για να στηρίξει τη θέση του, επικαλέστηκε μελέτη του ΠΦΣ, καθώς και την εμπειρία άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Αυτό φαίνεται πως πυροδότησε την αντιπαράθεση. Στην ανάρτησή του ο κ. Φραγκούλης επέκρινε δημόσια τον Απόστολο Βαλτά, επειδή, όπως είπε, δεν πήρε θέση όταν η δημοσιογράφος τον ρώτησε για την πρόταση των γιατρών να διαθέτουν εμβόλια από τα ιατρεία τους, όπως γίνεται στις δυτικές χώρες.

Ο κ. Φραγκούλης υποστήριξε πως, εφόσον οι φαρμακοποιοί έχουν ως βασικό στόχο την αύξηση της εμβολιαστικής κάλυψης, θα έπρεπε να συμφωνήσουν να μπορούν και οι γιατροί να διαθέτουν εμβόλια απευθείας από τα ιατρεία τους. Κατά την άποψή του, όπως συμβαίνει και σε άλλες δυτικές χώρες, έτσι θα καταργούνταν ενδιάμεσα εμπόδια για τους πολίτες.

Ο Πρόεδρος του ΠΦΣ απάντησε σε έντονο τόνο, απορρίπτοντας την ιδέα ότι ο εμβολιασμός στα φαρμακεία γίνεται με τη «σιωπηλή ανοχή» οποιουδήποτε κλάδου: πρόκειται, όπως τόνισε, για πράξη που προβλέπεται θεσμικά από τη νομοθεσία. Πρόσθεσε ότι τα φαρμακεία πραγματοποιούν κάθε χρόνο εκατομμύρια αντιγριπικούς εμβολιασμούς χωρίς συνταγή και χωρίς να λαμβάνουν επιπλέον αμοιβή για τη χορήγησή τους, εξυπηρετώντας τους συμπολίτες τους και συμβάλλοντας στην προστασία της δημόσιας υγείας, με αποδεδειγμένη αύξηση της προστασίας του πληθυσμού.

Ο κ. Βαλτάς σχολίασε ειδικά το σημείο της ανάρτησης του κ. Φραγκούλη όπου αναφέρεται ότι «αιτούμαστε και όχι απαιτούμε, πρόσθετο οικονομικό κίνητρο πέραν της πενιχρής αμοιβής μας για τις ιατρικές μας υπηρεσίες, προκειμένου να προτεραιοποιήσουμε και να ενισχύσουμε την εμβολιαστική κάλυψη των ασθενών μας, πείθοντας τους για την αναγκαιότητα του εμβολιασμού, που περιλαμβάνεται, μαζί με πάρα, πάρα πολλές άλλες, στις υποχρεώσεις μας προς τους ασθενείς μας και στις ανάγκες υγείας αυτών και που διαγωνίζονται μεταξύ τους προς εξυπηρέτηση». Στη συνέχεια δήλωσε: «ομολογώ ότι μου προκαλεί έκπληξη η άποψη ότι κάποιοι – και αναρωτιέμαι ποιον ακριβώς εκπροσωπούν μ’ αυτή την τοποθέτηση – απαιτούν πρόσθετο οικονομικό κίνητρο πέραν της αμοιβής για την ιατρική τους υπηρεσία, προκειμένου να προάγουν τον εμβολιασμό, πείθοντας τον πολίτη για την αναγκαιότητα του εμβολιασμού, όταν αυτό αποτελεί αυτονόητο και επιστημονική μας ευθύνη!!».

Τα επιχειρήματα των γιατρών για διάθεση εμβολίων στα ιατρεία

Στην εκτενή ανάρτησή του ο κ. Φραγκούλης παρέθεσε ιατρικά, οργανωτικά και οικονομικά επιχειρήματα. Μεταξύ άλλων, περιέγραψε ένα μοντέλο όπου ο πολίτης ολοκληρώνει στο ιατρείο τη συνταγογράφηση, την προμήθεια και τη χορήγηση του εμβολίου, χωρίς να χρειάζεται να μεταβεί πρώτα στο φαρμακείο για να το παραλάβει και έπειτα να επιστρέψει στον γιατρό. Όπως σημείωσε, η απευθείας διάθεση από τα ιατρεία εφαρμόζεται ήδη με επιτυχία σε άλλες δυτικές χώρες.

Στο οικονομικό σκέλος, ο κ. Φραγκούλης ανέφερε πως οι φαρμακοποιοί αποκομίζουν σημαντικό όφελος ανά τεμάχιο από τα νεότερα εμβόλια: περίπου 8€ για το Fluad, περίπου 15€ για το Efluelda και έως περίπου 24€ για το εμβόλιο RSV. Κατά τον ίδιο, οι αντιδράσεις τους δεν στηρίζονται σε επιστημονικά κριτήρια, αλλά αποσκοπούν στη διατήρηση ενός αποκλειστικού και κερδοφόρου καναλιού διανομής.

Αξιοσημείωτο είναι ότι ο κ. Φραγκούλης πρότεινε τη «θέσπιση μιας δίκαιης αμοιβής για την εμβολιαστική υπηρεσία των γιατρών», αντίστοιχης με εκείνη των φαρμακοποιών. Εδώ φαίνεται να εννοεί τη θεσμοθετημένη αποζημίωση για τον εμβολιασμό κατά της Covid-19. Το 2024, όταν η νομοθεσία επέτρεψε στα φαρμακεία να κάνουν εμβόλια κατά του κορωνοϊού, καθορίστηκε επίσημη αποζημίωση 5 ευρώ, πλέον ΦΠΑ, ανά εμβολιασμό, την οποία πληρώνει ο πολίτης απευθείας στο φαρμακείο.

Οι γιατροί, ζητώντας να έχουν ανάλογη μεταχείριση, επικαλούνται τα 5 ευρώ που έχει ορίσει το Υπουργείο Υγείας ως νόμιμη αμοιβή για την εμβολιαστική πράξη στα φαρμακεία. Η θέση της ιατρικής κοινότητας είναι πως, αφού η πολιτεία αναγνώρισε τον εμβολιασμό ως αυτοτελή υπηρεσία και τον κοστολόγησε για τους φαρμακοποιούς, οφείλει να προβλέψει αντίστοιχη επίσημη αποζημίωση και για τους γιατρούς που εμβολιάζουν στα ιατρεία τους.

Η απάντηση του ΠΦΣ για τη συνεργασία στους εμβολιασμούς

Στην απάντησή του στο Facebook, ο κ. Βαλτάς επέλεξε να τονίσει την ανάγκη συνεργασίας αντί για αντιπαράθεση. «Δεν θα επεκταθώ περισσότερο στο ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο περί φαρμάκων, υπό το πρίσμα του οποίου τα παραπάνω “συντεχνιακά αιτήματα” στερούνται νομικής και κανονιστικής βάσης. Οφείλω, ωστόσο, να διευκρινίσω προς κάθε ενδιαφερόμενο ότι εμείς δεν ζητούμε να περιοριστεί ο ρόλος κανενός επαγγελματία υγείας.

Αντίθετα, αυτό που προτείνουμε είναι να αξιοποιηθούν όλες οι δυνατότητες που υπάρχουν, για να ενισχυθεί η εμβολιαστική κάλυψη του πληθυσμού.

Με άλλα λόγια, ζητούμε τη σύμπραξη όλων των επαγγελματιών υγείας, ιδίως καθώς η σημερινή εικόνα βρίσκεται μακριά από τους στόχους και για ορισμένα εμβόλια και ομάδες του πληθυσμού η κάλυψη παραμένει ακόμη και σε μονοψήφιο ποσοστό!!!”

Διαβάστε ολόκληρη την αρχική ανάρτηση του κ. Ευάγγελου Φραγκούλη.

Η πρόταση των γιατρών για εμβόλια στα ιατρεία τους

Δυστυχώς, ο Apos Valtas δεν απάντησε, παρότι η δημοσιογράφος Tota Karlatira τού απηύθυνε άμεση ερώτηση. Αυτό συνέβη ενώ οι φαρμακοποιοί δηλώνουν ότι επιδιώκουν να αυξηθεί η εμβολιαστική κάλυψη, αίροντας τα εμπόδια στην πρόσβαση των πολιτών στα εμβόλια. Στο ίδιο πάνελ είχα προτείνει οι γιατροί να μπορούν να διαθέτουν εμβόλια από τα ιατρεία τους, όπως ισχύει σε όλες τις δυτικές χώρες.

Αν το κέρδος που αποκομίζει ο φαρμακοποιός από τη διάθεση του εμβολίου περνούσε στον γιατρό, θα μπορούσε να λειτουργήσει ως σημαντικό κίνητρο ώστε να δώσει προτεραιότητα στους εμβολιασμούς στην πρακτική του, εκτοξεύοντας την εμβολιαστική κάλυψη, χωρίς πρόσθετη επιβάρυνση για την πολιτεία.

Ως Ελληνική Ακαδημία Γενικής/Οικογενειακής Ιατρικής και ΠΦΥ έχουμε υποβάλει την πρόταση και στο Υπουργείο Υγείας, χωρίς να έχουμε λάβει έως τώρα απάντηση. Η πρώτη αντίδραση εκπροσώπων των παιδιάτρων, μεταξύ των οποίων ο Costas Dalucas, ήταν θετική. Θα είχε επίσης σημασία να τοποθετηθούν για την πρόταση οι εκπρόσωποι των Παθολόγων Vangelis Toulis και Antonios Antoniadis.

Συνταγογράφηση, χορήγηση εμβολίων και ιατρική ευθύνη

Ας διευκρινίσουμε ορισμένα σημεία:

Η ανεξάρτητη διάθεση εμβολίου χωρίς ιατρική συνταγή, την οποία ζητούν τώρα οι φαρμακοποιοί, δεν ταυτίζεται με τη χορήγηση εμβολίου από επαγγελματία που δεν είναι γιατρός.

Για τη δεύτερη περίπτωση απαιτείται κατάρτιση στην αντιμετώπιση πιθανών επιπλοκών από τον εμβολιασμό. Ο επαγγελματίας που τον πραγματοποιεί οφείλει να αξιολογεί σωστά τον ασθενή και να μπορεί να παρέχει επείγουσα φροντίδα, εφόσον χρειαστεί. Ο κίνδυνος είναι ίδιος για κάθε είδος εμβολίου. Εδώ και χρόνια έχουμε αποδεχτεί σιωπηρά αυτή την πρακτική για το αντιγριπικό εμβόλιο, ακόμη και πριν αποκτήσει νομική θεσμοθέτηση, επειδή τα ιατρεία της γειτονιάς δεν μπορούσαν μόνα τους να καλύψουν τον εποχικό φόρτο και δεν είχαν καμία πρόσθετη κρατική υποστήριξη.

Η διάθεση εμβολίων χωρίς συνταγή προϋποθέτει όχι μόνο καλή γνώση του Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμού, αλλά και πλήρη εικόνα του ιατρικού ιστορικού του ασθενούς. Απαιτούνται επίσης βαθύτερες ιατρικές γνώσεις, ώστε να εκτιμηθεί πώς οι χρόνιες ή οξείες παθήσεις ενδέχεται να επηρεάζουν την ευπάθεια σε λοιμώξεις και την ανοσολογική απόκριση μετά τον εμβολιασμό. Επιπλέον, πρέπει να συνεκτιμώνται τα τρέχοντα επιδημιολογικά δεδομένα, καθώς από αυτά εξαρτάται η σύσταση για το ποιο εμβόλιο χρειάζεται και πότε. Σε ορισμένες χώρες αυτή η πρακτική εφαρμόζεται για να αντιμετωπιστεί η τεράστια έλλειψη γιατρών. Στη δική μας χώρα, όμως, εξακολουθούν να περισσεύουν γιατροί —αν και πιθανότατα όχι για πολύ— και δεν υπάρχει λόγος να προχωρήσουμε σε μια δυνητικά επικίνδυνη αντικατάσταση των γιατρών από φαρμακοποιούς.

Στο 2.11 μπορείτε να παρακολουθήσετε την τράπεζα https://www.youtube.com/live/VH5p8PpuXwY?is=z2cWq3JeTmBWWe4u

Διαβάστε ολόκληρη την απάντηση του κ. Απόστολου Βαλτά:

Η θέση του ΠΦΣ για το θεσμικό πλαίσιο εμβολιασμών στα φαρμακεία

Απαντώντας στον γιατρό κ. Φραγκούλη, ο οποίος ανάρτησε στο προφίλ μου κείμενο για τους εμβολιασμούς στα φαρμακεία μας, επισημαίνω τα εξής:

Πρώτα απ’ όλα, η δυνατότητα εμβολιασμού στα φαρμακεία έχει κατοχυρωθεί εδώ και χρόνια με νόμο και όχι λόγω της «σιωπηλής ανοχής» οποιουδήποτε.

Είχαμε, αντίθετα, βρεθεί αντιμέτωποι πριν από χρόνια με προσφυγή του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου και του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών στο Συμβούλιο της Επικρατείας, η οποία απορρίφθηκε — γεγονός που, όπως φαίνεται, ορισμένοι προτιμούν να λησμονούν. Επομένως, κύριε Φραγκούλη, δεν επρόκειτο για χαρακτηριστική περίπτωση «σιωπηλής ανοχής».

Εκπαίδευση φαρμακοποιών και εμβολιαστική κάλυψη

Η δημόσια συζήτηση χρειάζεται να βασίζεται στο θεσμικό πλαίσιο που ισχύει, σε ακριβή δεδομένα και στον σεβασμό των διαφορετικών απόψεων, αναγνωρίζοντας παράλληλα τη συνεισφορά όλων στην πρόληψη. Η πρόληψη είναι ευθύνη όλων και δεν ανήκει αποκλειστικά σε κανέναν.

Εδώ και χρόνια οι φαρμακοποιοί έχουν πραγματοποιήσει εκατομμύρια αντιγριπικούς εμβολιασμούς, έχοντας υποβληθεί σε υποχρεωτική εκπαίδευση, εξετάσεις και πιστοποίηση και ακολουθώντας συγκεκριμένα πρωτόκολλα ασφαλείας. Για την ίδια την πράξη του εμβολιασμού δεν λαμβάνουν πρόσθετη αμοιβή· στόχος τους είναι να εξυπηρετούν τους συμπολίτες μας και να συμβάλλουν στην προστασία της δημόσιας υγείας.

Από όσα έχω δει στους συναδέλφους μου, δυσκολεύομαι να μην εκπλαγώ με την άποψη ότι ορισμένοι —και αναρωτιέμαι ποιους ακριβώς εκπροσωπούν— ζητούν επιπλέον οικονομικό κίνητρο, πέρα από την αμοιβή για την ιατρική υπηρεσία τους, ώστε να ενθαρρύνουν τον εμβολιασμό και να πείσουν τους πολίτες για την αναγκαιότητά του. Αυτό είναι αυτονόητο και αποτελεί επιστημονική μας ευθύνη!!

Με βάση την ισχύουσα ιατρική δεοντολογία, πίστευα ότι η πρόληψη των νοσημάτων είναι αυτονόητο μέλημα του ιατρικού λειτουργήματος, όπως επιτάσσει και η Ιπποκρατική παράδοση!

Συνεργασία επαγγελματιών υγείας για την πρόληψη

Δεν θα αναλύσω περαιτέρω το ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο για τα φάρμακα, βάσει του οποίου τα παραπάνω «συντεχνιακά αιτήματα» δεν έχουν νομικό ή κανονιστικό έρεισμα. Χρειάζεται, όμως, να διευκρινίσω σε κάθε ενδιαφερόμενο ότι δεν επιδιώκουμε να περιοριστεί ο ρόλος οποιουδήποτε επαγγελματία υγείας.

Αυτό που επιδιώκουμε είναι να αξιοποιηθούν όλες οι δυνατότητες που υπάρχουν, με στόχο την αύξηση της εμβολιαστικής κάλυψης του πληθυσμού.

Με άλλα λόγια, ζητάμε να συνεργαστούν όλοι οι επαγγελματίες υγείας, ιδίως καθώς η σημερινή εικόνα απέχει πολύ από τους στόχους που έχουν τεθεί και η κάλυψη για ορισμένα εμβόλια και ομάδες του πληθυσμού παραμένει ακόμη και σε μονοψήφια ποσοστά!!!

Διαβάστε την απάντηση του κ. Φραγκούλη:

Η απάντηση Φραγκούλη για τον εμβολιασμό στα ιατρεία

Απευθυνόμενος στον Πρόεδρο του ΠΦΣ, κ. Βαλτά, και στην ανάρτηση που δημοσίευσε στο προφίλ του ως απάντηση σε δική μου ανάρτηση, έχω να επισημάνω τα εξής. Στην ανάρτησή μου τον είχα κάνει tag και είχα ζητήσει τη θέση του για το αίτημά μας να μπορούν οι γιατροί της ΠΦΥ να διαθέτουν εμβόλια από τα ιατρεία τους.

Η νομοθεσία κατοχύρωσε πριν από μερικά χρόνια τον εμβολιασμό στα φαρμακεία. Όπως, όμως, είναι ευρέως γνωστό, η πρακτική αυτή εφαρμοζόταν επί πολλά χρόνια και πριν από τη θεσμοθέτησή της, με τη «σιωπηλή ανοχή» όλων.

Τόσο εγώ όσο και η Ελληνική Ακαδημία Γενικής/Οικογενειακής Ιατρικής και ΠΦΥ, την οποία εκπροσωπώ, δεν αντιταχθήκαμε στη νομοθετική καθιέρωση, σε αντίθεση με τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο και τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών. Κρίναμε ότι ήταν απαραίτητη η θέσπιση ρυθμιστικού πλαισίου, εναρμονισμένου με όσα ισχύουν στον υπόλοιπο δυτικό κόσμο, αλλά και προσαρμοσμένου στις συνθήκες της χώρας μας.

Για αρκετά χρόνια, τα φαρμακεία πραγματοποιούσαν ήδη πολλούς εμβολιασμούς. Οι φαρμακοποιοί, όμως, ήταν νομικά εκτεθειμένοι και θα είχαν ευθύνη αν συνέβαινε σοβαρή ανεπιθύμητη ενέργεια, ενώ δεν διέθεταν εκπαίδευση και πιστοποίηση. Ο νόμος καθιέρωσε αυτές τις προϋποθέσεις, ενισχύοντας την ασφάλεια μιας πρακτικής που έως τότε δεν ελεγχόταν.

Εμβολιασμοί σε φαρμακεία και ιατρεία στην Ευρώπη

Την ίδια περίοδο, στις περισσότερες χώρες του δυτικού κόσμου οι εμβολιασμοί γίνονταν τόσο στα φαρμακεία όσο και στα ιατρεία. Η δυνατότητα αυτή αποσκοπούσε στο να περιοριστούν τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι πολίτες στην πρόσβαση στα εμβόλια και να αυξηθεί η εμβολιαστική κάλυψη.

Βεβαίως, εξακολουθούν να διατυπώνονται ενστάσεις για το αν οι φαρμακοποιοί που έχουν εκπαιδευτεί και πιστοποιηθεί για τη διενέργεια εμβολιασμών διαθέτουν τις αναγκαίες δεξιότητες ώστε να αντιμετωπίσουν στην πράξη μια σπάνια σοβαρή αναφυλακτική αντίδραση, εξίσου αποτελεσματικά με έναν γιατρό.

Η συζήτηση στον δημόσιο χώρο πρέπει να στραφεί στις απαραίτητες αλλαγές του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου, με σεβασμό στις απόψεις και αναγνώριση της συμβολής κάθε επαγγελματία υγείας στην πρόληψη.

Είναι αδιαμφισβήτητο ότι οι φαρμακοποιοί έχουν διενεργήσει εδώ και χρόνια εκατομμύρια αντιγριπικούς εμβολιασμούς, χωρίς να αμείβονται επιπλέον για την πράξη, εξυπηρετώντας τους συμπολίτες μας και συμβάλλοντας στην προστασία της δημόσιας υγείας. Σε αυτό το σημείο, θα περιμέναμε να τεθεί το δίκαιο αίτημά σας για πρόβλεψη αποζημίωσης για τη διενέργεια των εμβολιασμών.

Αμοιβή γιατρών και φαρμακοποιών για τους εμβολιασμούς

Για κάθε εμβόλιο που προμηθεύεστε και χορηγείτε, εισπράττετε το κέρδος από τη διάθεσή του. Αν δεν κάνω λάθος, αυτό ανέρχεται στα 8€ για το ενισχυμένο αντιγριπικό Fluad και στα 15€ για το Efluelda, ενώ για ακριβότερα εμβόλια, όπως εκείνο κατά του RSV, φτάνει τα 24€. Την ίδια ώρα, ο Προσωπικός Ιατρός του ασθενή έχει αναλάβει το απαιτητικό μέρος της διαδικασίας: ελέγχει την εμβολιαστική κάλυψη, δεν περιορίζεται σε μια απλή σύσταση, αλλά συμβουλεύει υπέρ του εμβολιασμού και, τελικά, συνταγογραφεί το εμβόλιο, κάτι που είναι απαραίτητο για αυτά τα εμβόλια. Για όλα αυτά, ο γιατρός λαμβάνει 30€ για ασθενείς ηλικίας 60-69 ετών και 45€ για όσους είναι άνω των 70, όχι ως αμοιβή για τις υπηρεσίες εμβολιασμού, αλλά για το σύνολο της φροντίδας ενός ολόκληρου έτους. Τα συμπεράσματα ανήκουν σε εσάς.

Παραδέχομαι πως με εκπλήσσει η δική σας έκπληξη για την άποψη τη δική μου και του φορέα που εκπροσωπώ — των μελών της Ελληνικής Ακαδημίας Γενικής Οικογενειακής Ιατρικής & ΠΦΥ. Ζητάμε, και όχι απαιτούμε, ένα πρόσθετο οικονομικό κίνητρο πέρα από την ήδη πενιχρή αμοιβή μας για τις ιατρικές υπηρεσίες, ώστε να δίνουμε προτεραιότητα και να ενισχύουμε την εμβολιαστική κάλυψη των ασθενών μας, πείθοντάς τους για την αναγκαιότητα του εμβολιασμού. Πρόκειται για μία από τις πολλές υποχρεώσεις μας και ανάγκες υγείας των ασθενών, οι οποίες ανταγωνίζονται μεταξύ τους ως προς την εξυπηρέτηση. Ενδεχομένως έτσι να ενισχυόταν και η συμμετοχή ιδιωτών γιατρών στον θεσμό του Προσωπικού Ιατρού: τα 2/3 των ιδιωτών Γενικών Οικογενειακών Ιατρών και Παθολόγων της κοινότητας απέχουν, ενώ πάνω από το 50% των πολιτών ηλικίας 18-50 ετών και το 20% όσων είναι άνω των 70 δεν έχουν εγγραφεί σε Προσωπικό Ιατρό, είτε επειδή δεν βρήκαν γιατρό είτε επειδή ο γιατρός τους δεν εντάχθηκε στον θεσμό…

Παραβλέπετε, όπως φαίνεται, ότι ο τρόπος αποζημίωσης των επαγγελματιών υγείας επηρεάζει τις υπηρεσίες εμβολιασμού, καθώς καθορίζει τα κίνητρα για να τις θέτουν σε προτεραιότητα. Σε πολλές χώρες ο γιατρός αποζημιώνεται για κάθε εμβολιασμό που πραγματοποιεί ή λαμβάνει αμοιβή με βάση την επίδοσή του στην επίτευξη υψηλής εμβολιαστικής κάλυψης στον πληθυσμό για τον οποίο έχει ευθύνη. Όλες αυτές οι χώρες κάνουν λάθος που δεν αρκούνται στον όρκο του Ιπποκράτη…

Το πρόσθετο κίνητρο που προτείνουμε θα μπορούσε να έχει τη μορφή αμοιβής για κάθε εμβολιασμό που πραγματοποιούμε, με εμβόλια τα οποία προμηθευόμαστε στο ιατρείο μας. Το ποσό θα ήταν ίσο με το κέρδος που θα αποκομίζατε εσείς από την πώληση του αντίστοιχου εμβολίου στο φαρμακείο σας, χωρίς καμία επιπλέον επιβάρυνση για τον προϋπολογισμό της υγείας.

Προμήθεια εμβολίων από γιατρούς και ευρωπαϊκό πλαίσιο

Με εκπλήσσει ακόμη το επιχείρημά σας ότι το ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο για τα φάρμακα, το οποίο επικαλείστε, στερεί από το αίτημά μας —να προμηθευόμαστε εμείς τα εμβόλια στο ιατρείο— νομική και κανονιστική βάση, επειδή το θεωρείτε «συντεχνιακό». Στην Κύπρο, για παράδειγμα, το ίδιο πλαίσιο δεν εμποδίζει τους Προσωπικούς Ιατρούς να προμηθεύονται εμβόλια, όπως δείχνει πρόσφατη φωτογραφία που σας παραθέτω. Επιπλέον, οι Γενικοί Οικογενειακοί Ιατροί μπορούν να έχουν εμβόλια στα ιατρεία τους στην πλειονότητα των ευρωπαϊκών χωρών, ιδίως στις σκανδιναβικές, που συγκαταλέγονται στις πρωταθλήτριες στους εμβολιασμούς.

Από τη στιγμή που δεν επιδιώκετε να περιοριστεί ο ρόλος κάποιου επαγγελματία υγείας, αλλά ζητάτε να αξιοποιηθούν όλες οι δυνατότητες και να συνεργαστούν όλοι για την ενίσχυση της εμβολιαστικής κάλυψης —ιδίως αφού η σημερινή εικόνα απέχει σημαντικά από τους στόχους— θα αναμέναμε να στηρίζετε και το αίτημά μας. Οι γιατροί της ΠΦΥ να μπορούν να προμηθεύονται εμβόλια στο ιατρείο τους και να εμβολιάζουν με αυτά τους ασθενείς τους, προσφέροντας υπηρεσία «one stop». Σε συνδυασμό με ένα οικονομικό κίνητρο, αυτή η δυνατότητα θα μπορούσε να αυξήσει θεαματικά τους εμβολιασμούς.

Πώς γίνεται, λοιπόν, να ζητάτε διεύρυνση του ρόλου των φαρμακοποιών στους εμβολιασμούς, ενώ στην Ελλάδα το ισχύον θεσμικό πλαίσιο δεν επιτρέπει στον οικογενειακό γιατρό και στην ομάδα της ΠΦΥ να λειτουργούν ως η ραχοκοκαλιά των εμβολιασμών, όπως συμβαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη;

Κλείνοντας, επιθυμείτε να αρθούν όλα τα εμπόδια που δυσκολεύουν τους πολίτες να έχουν πρόσβαση στα εμβόλια και να υιοθετήσουμε τις καλές πρακτικές άλλων χωρών, ώστε να αυξήσουμε όλοι μαζί σημαντικά την εμβολιαστική κάλυψη στη χώρα μας ή

θέλετε «τα δικά μας δικά μας και τα δικά σας δικά μας», όπως το διατύπωσε εύστοχα ένας συνάδελφος παθολόγος;