Πειράματα σε ποντίκια εξέτασαν πώς ο κοινωνικός πόνος και το ηχητικό στρες επηρεάζουν την αντίληψη του πόνου. Η ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Επιστημών του Τόκιο διαπίστωσε ότι οι υπερηχητικές φωνές ποντικών που πονούν μπορούν να κάνουν άλλα ποντίκια πιο ευαίσθητα στον πόνο, ακόμη και χωρίς άμεσο επώδυνο ερέθισμα.
Οι ερευνητές εντόπισαν επίσης γονιδιακές μεταβολές που συνδέονται με τη φλεγμονώδη απόκριση. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι το ηχητικό στρες ενδέχεται να εντείνει τον πόνο και να επηρεάζει τις παρεμβάσεις ανακούφισής του. Τα ευρήματα αναδεικνύουν τον ρόλο της ψυχικής υγείας και του περιβάλλοντος στην αντίληψη του πόνου, ενώ δημιουργούν νέες προοπτικές για τη θεραπευτική αντιμετώπισή του.
Στους ζωντανούς οργανισμούς, ο πόνος είναι μια σημαντική φυσιολογική αντίδραση, η οποία συνήθως ακολουθεί βλάβη στους ιστούς.
Ωστόσο, ο πόνος μπορεί να εκφραστεί και μέσα από ποικίλες δυσάρεστες αισθήσεις ή συναισθήματα.
Ευρήματα πολλών μελετών δείχνουν ότι το ψυχολογικό ή συναισθηματικό στρες μπορεί να ενισχύσει τον πόνο. Παράλληλα, ποντίκια που συμβιώνουν με άλλα ποντίκια τα οποία έχουν φλεγμονώδη πόνο παρουσιάζουν «φαινόμενο θεατή»: αυξημένη ευαισθησία στον πόνο, γνωστή και ως «υπεραλγησία». Δεν έχουν, ωστόσο, αποσαφηνιστεί οι επιδράσεις που αποτελούν τη βάση της κοινωνικής μετάδοσης του πόνου.
Σε απόκριση σε διαφορετικά ερεθίσματα, μεταξύ των οποίων και ο πόνος, τα τρωκτικά παράγουν υπερηχητικές φωνές, δηλαδή τσιριγμούς υψηλής συχνότητας. Οι ήχοι αυτοί μπορεί να βρίσκονται είτε σε συχνότητες ακουστές στον άνθρωπο είτε σε υπερηχητικό εύρος.
Μια ερευνητική ομάδα υπό την Επίκουρη Καθηγήτρια Σατόκα Κασάι, από το Τμήμα Φαρμακευτικής του Πανεπιστημίου Επιστημών του Τόκιο στην Ιαπωνία, πραγματοποίησε πρόσφατα πειράματα για να εξετάσει πώς επηρεάζουν άλλα ποντίκια οι υπερηχητικές φωνές που εκπέμπουν ποντίκια όταν δέχονται επώδυνα ερεθίσματα. Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PLOS One και συνυπογράφεται από τον Καθηγητή Σατόρου Μιγιαζάκι, τον Καθηγητή Ακιγιόσι Σάιτο, τον εκλιπόντα Καθηγητή Σατόσι Ιριγιάμα και τον Καθηγητή Καζούμι Γιοσιζάουα, όλοι από το ίδιο Πανεπιστήμιο.
Παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα, η Επίκουρη Καθηγήτρια Κασάι ανέφερε: «Σε αυτή τη μελέτη, καταδεικνύουμε για πρώτη φορά ότι οι υπερηχητικές φωνές που εκπέμπονται από ποντίκια ως ανταπόκριση σε ερεθίσματα πόνου, προκαλούν τη συναισθηματική μετάδοση και υπεραλγησία σε άλλα ποντίκια. Αυτά τα ποντίκια εμφανίζουν υπερευαισθησία που προκύπτει χωρίς τραυματισμό ή άμεση επώδυνη διέγερση, αλλά αντίθετα προκαλείται από έκθεση σε ηχητικό στρες»
Αρχικά, οι ερευνητές κατέγραψαν και απομόνωσαν το υπερηχητικό φάσμα των επιφωνημάτων στρες από ποντίκια που βίωναν πόνο. Έπειτα τοποθέτησαν ποντίκια χωρίς πόνο σε ηχομονωμένο κουτί, χωρίς άλλους εξωτερικούς παράγοντες ή ερεθίσματα στρες, και τα εξέθεσαν στον ήχο. Για να μετρήσουν τη μηχανική ευαισθησία και την ευαισθησία στην αφή, χρησιμοποίησαν νημάτια von Frey διαφορετικής ακαμψίας, καταγράφοντας το όριο στο οποίο τα ζώα τραβούσαν προς τα πάνω το πίσω πόδι τους λόγω πόνου. Η ηχητική έκθεση προκάλεσε υπεραλγησία, όπως έδειξε η μείωση του ορίου απόκρισης με το «μάζεμα» του ποδιού.
Η επίδραση αποτυπώθηκε και στα γονίδια
Για να διερευνήσουν περαιτέρω τους μοριακούς μηχανισμούς πίσω από την υπεραλγησία λόγω ηχητικού στρες, οι ερευνητές εξέτασαν την έκφραση των γονιδίων με ανάλυση μικροσυστοιχιών.
Σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, η έκθεση σε ηχητικό στρες αύξησε την έκφραση 444 γονιδίων, μεταξύ των οποίων κυρίως η συνθάση 2 της προσταγλανδίνης-ενδοϋπεροξειδάσης και ο υποδοχέας χημειοκίνης 1 του μοτίβου C-X-C, ενώ μείωσε την έκφραση 231 γονιδίων στον ιστό του εγκεφάλου. Η διερεύνηση λειτουργικών και μοριακών οδών έδειξε ότι τα γονίδια με διαφορετική έκφραση συνδέονταν με τη φλεγμονώδη απόκριση, την απόκριση στον λιποπολυσακχαρίτη και την οδό σηματοδότησης του παράγοντα νέκρωσης όγκου. Αυτό υποδηλώνει ότι ενδέχεται να συμμετέχουν στην υπεραλγησία που σχετίζεται με το ηχητικό στρες.
Μετά την έκθεση σε ηχητικό στρες, η χορήγηση αντιφλεγμονωδών (αναλγητικών) παραγόντων περιόρισε σημαντικά τις αντιδράσεις στον πόνο. Η ηχητική έκθεση αύξησε επίσης τη διάρκεια του πόνου σε ποντίκι με φλεγμονή. Αντίθετα, σε ποντίκια με ενισχυμένη φλεγμονή, οι αντιφλεγμονώδεις παράγοντες μείωσαν τις αντιδράσεις στον πόνο που είχε επιδεινώσει το ηχητικό στρες. Με αυτόν τον τρόπο επιβεβαιώθηκε η τεκμηριωμένη σχέση ανάμεσα στο ηχητικό στρες, τη φλεγμονή και τον πόνο.
Συνολικά, τα αποτελέσματα φωτίζουν τον τρόπο με τον οποίο το ηχητικό στρες μπορεί να οδηγήσει σε υπεραλγησία και να ενισχύσει τη φλεγμονή και τις αντιδράσεις στον πόνο.
Στη συγκεκριμένη έρευνα, τα ποντίκια άκουσαν ήχους που προκαλούσαν αποκλειστικά στρες, χωρίς να εκτεθούν σε άλλα αισθητηριακά ερεθίσματα, όπως εικόνες, οσμές ή άγγιγμα. Το εύρημα δείχνει ότι ο κοινωνικός πόνος ενδέχεται να μεταδοθεί μόνο μέσω της ακουστικής έκθεσης.
Τα ευρήματα αναδεικνύουν πως κοινωνικοί ή περιβαλλοντικοί παράγοντες μπορεί να επηρεάζουν τον χρόνιο πόνο, καθώς και τον επίμονο πόνο που συνδέεται με το στρες. Χρειάζεται περαιτέρω έρευνα για να αποσαφηνιστεί πώς ήχοι που αντιστοιχούν σε διαφορετικές νοητικές ή συναισθηματικές καταστάσεις διαμορφώνουν τις αντιδράσεις στον πόνο σε διάφορα σημεία του εγκεφάλου.
Τα αποτελέσματα, ωστόσο, αναδεικνύουν την ανάγκη για ιατρικούς χώρους απαλλαγμένους από ήχους που προκαλούν στρες, καθώς αυτοί ενδέχεται να προκαλέσουν φλεγμονή στον εγκέφαλο, να εντείνουν τον πόνο ή να καθυστερήσουν την ανάρρωση. Παράλληλα, η έρευνα δημιουργεί έδαφος για τη διερεύνηση νευροφλεγμονωδών μηχανισμών που προκαλούνται από τους υπερήχους και συμμετέχουν στην αντίληψη και τη ρύθμιση του πόνου μέσω της έκθεσης σε αυτούς.
Η επίκουρη καθηγήτρια Κασάι ολοκλήρωσε με την εξής δήλωση: «Εκτός από την πρόκληση φλεγμονής στον εγκέφαλο που οδηγεί σε υπεραλγησία, το ηχητικό στρες επιδεινώνει επίσης τον φλεγμονώδη πόνο και μπορεί να επηρεάσει τις θεραπείες ανακούφισης του πόνου. Η έρευνά μας μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της κατανόησης του πόνου που σχετίζεται με το στρες και να καθοδηγήσει την ανάπτυξη νέων, επιστημονικά τεκμηριωμένων στρατηγικών θεραπείας διαχείρισης του πόνου». Συνολικά, τα αποτελέσματα προσφέρουν νέα στοιχεία για την ψυχική υγεία, την αντίληψη του πόνου και τη συναισθηματική ενσυναίσθηση, εξηγώντας γιατί κάποιοι άνθρωποι νιώθουν εντονότερο πόνο όταν βλέπουν ή ακούν άλλους να υποφέρουν».
Πηγή: in.gr
Συμπερασματικά
- Επιστήμονες του Πανεπιστημίου Επιστημών του Τόκιο διαπίστωσαν ότι οι υπερηχητικοί ήχοι από ποντίκια που πονάνε μπορεί να προκαλέσουν αυξημένη ευαισθησία στον πόνο σε άλλα ποντίκια, χωρίς να έχει προηγηθεί άμεσο επώδυνο ερέθισμα.
- Η έρευνα εντόπισε μεταβολές σε γονίδια που συνδέονται με τη φλεγμονώδη αντίδραση. Αυτό υποδηλώνει ότι το ακουστικό στρες ενδέχεται να εντείνει τον πόνο και να επηρεάσει τις παρεμβάσεις ανακούφισης.
- Τα αποτελέσματα τονίζουν τον ρόλο του ψυχικού περιβάλλοντος στον τρόπο με τον οποίο γίνεται αντιληπτός ο πόνος και δημιουργούν νέες δυνατότητες για τη θεραπεία του, επισημαίνοντας την ανάγκη για ένα ήρεμο ιατρικό περιβάλλον.
- Κατά τους ερευνητές, η ψυχική υγεία και οι κοινωνικές συνθήκες αποτελούν σημαντικούς παράγοντες στη διαχείριση του χρόνιου πόνου.
- Απαιτούνται επιπλέον μελέτες για να διευκρινιστεί πώς διαφορετικοί ήχοι επηρεάζουν την αντίληψη του πόνου και τις συναφείς νευροφλεγμονώδεις διεργασίες.
Το άρθρο στο ygeiax.gr: https://www.ygeiax.gr/health/aoyts-ypoferoyme-entonotera-otan-vionoyme-ton-pono-toy-alloy/15393
