Επιληψία: Μελέτη σε περισσότερους από 200.000 ανθρώπους εξετάζει τη σύνδεση με την άνοια πριν τα 65

Η επιληψία είναι γνωστή κυρίως για τις κρίσεις που προκαλεί, όμως οι ερευνητές εξετάζουν και το πώς μπορεί να επηρεάζει την υγεία του εγκεφάλου με την πάροδο του χρόνου. Ένα ερώτημα είναι αν τα άτομα με επιληψία είναι πιθανότερο να εμφανίσουν άνοια πριν από την ηλικία των 65 ετών, γνωστή ως άνοια πρώιμης έναρξης.

Μεγάλη μελέτη διερεύνησε τη σύνδεση, εξετάζοντας αρχεία υγείας από δύο ευρωπαϊκές χώρες και παρακολουθώντας τις διαγνώσεις άνοιας με την πάροδο του χρόνου.

Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν συσχέτιση ανάμεσα στις δύο παθήσεις, αν και οι ερευνητές δεν γνωρίζουν ακόμη ακριβώς γιατί εμφανίζονται μαζί.

Τι εξέτασε η μελέτη

Προηγούμενες έρευνες έχουν συνδέσει την επιληψία με την άνοια σε μεγαλύτερη ηλικία, όμως η σχέση της με την άνοια πρώιμης έναρξης είναι λιγότερο κατανοητή.

Οι ερευνητές συνέκριναν αρχεία υγείας ανθρώπων με και χωρίς άνοια πρώιμης έναρξης στη Γαλλία και τη Σουηδία. Η ανάλυση στη Γαλλία περιλάμβανε περισσότερα από 11.000 άτομα με άνοια και 113.000 χωρίς άνοια.

Η ανάλυση στη Σουηδία περιλάμβανε περισσότερα από 16.000 άτομα με άνοια και 164.000 άτομα στην ομάδα σύγκρισης.

Η ομάδα παρακολούθησε επίσης περισσότερους από 200.000 ενήλικες στη Γαλλία για έως και 10 χρόνια, για να διαπιστώσει πόσο συχνά εμφανιζόταν άνοια σε άτομα με και χωρίς επιληψία.

Η επιληψία συνδέθηκε με μεγαλύτερη πιθανότητα άνοιας πριν από τα 65

Και στις δύο χώρες, τα άτομα με άνοια πρώιμης έναρξης ήταν πιθανότερο να έχουν ιστορικό επιληψίας.

Τα μακροχρόνια δεδομένα από τη Γαλλία έδειξαν παρόμοια εικόνα: η άνοια εμφανίστηκε συχνότερα σε άτομα με επιληψία απ’ ό,τι σε άτομα χωρίς αυτήν.

Τα ποσοστά στη διάρκεια των 10 ετών ήταν τα εξής:

• Νεοδιαγνωσμένη επιληψία: Περίπου το 2,2% εμφάνισε άνοια πρώιμης έναρξης.
• Ήδη διαγνωσμένη επιληψία: Περίπου το 1,74% εμφάνισε άνοια πρώιμης έναρξης.
• Χωρίς επιληψία: Περίπου το 0,21% εμφάνισε άνοια πρώιμης έναρξης.

Σε ξεχωριστή σύγκριση στη Γαλλία, το 12,5% των ατόμων με άνοια πρώιμης έναρξης είχε προηγουμένως διαγνωστεί με επιληψία, έναντι του 1,2% των ατόμων χωρίς άνοια.

Παρότι οι διαφορές είναι αξιοσημείωτες, οι περισσότεροι άνθρωποι με επιληψία στη μακροχρόνια μελέτη δεν εμφάνισαν άνοια πριν από τα 65.

Γιατί μπορεί να συνδέονται η επιληψία και η άνοια

Η συσχέτιση ήταν ισχυρότερη σε άτομα που αντιμετώπιζαν πολλαπλά προβλήματα υγείας, κάτι που υποδηλώνει ότι η συνολική κατάσταση της υγείας μπορεί επίσης να συμβάλλει στην εξήγηση της σχέσης.

Ωστόσο, υπάρχει μια σημαντική διάκριση που πρέπει να έχουμε κατά νου.

Η μελέτη ήταν παρατηρητική. Έτσι, οι ερευνητές εντόπισαν σύνδεση ανάμεσα στην επιληψία και την άνοια, αλλά δεν μπορούσαν να αποδείξουν ότι η επιληψία προκαλεί άνοια. Επίσης, δεν ήταν δυνατό να καθοριστεί ακριβώς γιατί συνδέονται οι δύο παθήσεις.

Η επιληψία δεν σημαίνει ότι η άνοια είναι αναπόφευκτη, ενώ τα ευρήματα σε επίπεδο πληθυσμού δεν μπορούν να προβλέψουν τι θα συμβεί σε ένα συγκεκριμένο άτομο.

Τι να κάνετε αν έχετε επιληψία

Η έρευνα δεν αποτελεί λόγο να θεωρήσετε ότι θα εμφανίσετε άνοια. Αντίθετα, υπογραμμίζει τη σημασία της τακτικής επικοινωνίας με την ομάδα υγειονομικής περίθαλψης που σας παρακολουθεί.

• Αναφέρετε επίμονες αλλαγές: Ενημερώστε τον νευρολόγο ή τον γιατρό πρωτοβάθμιας φροντίδας αν παρατηρείτε επίμονες δυσκολίες στη μνήμη, τη συγκέντρωση ή τη συλλογιστική.
• Ακολουθήστε το θεραπευτικό σας πλάνο: Μην διακόψετε ή αλλάξετε τα φάρμακα για τις κρίσεις εξαιτίας αυτής της μελέτης. Συζητήστε τυχόν ανησυχίες για τη θεραπεία με την ομάδα υγειονομικής περίθαλψης.
• Λάβετε υπόψη τη συνολική υγεία σας: Ρωτήστε τον γιατρό σας πώς εντάσσεται η διαχείριση άλλων προβλημάτων υγείας στη μακροχρόνια φροντίδα σας.

Τι δείχνουν τα ευρήματα

Η επιληψία συσχετίστηκε με μεγαλύτερη πιθανότητα εμφάνισης άνοιας πριν από τα 65, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι με επιληψία στη μελέτη δεν εμφάνισαν άνοια.

Συνεχίστε την παρακολούθησή σας και ενημερώστε τον γιατρό σας για επίμονες αλλαγές στη μνήμη ή στη σκέψη. Τα ευρήματα είναι λόγος να είστε ενημερωμένοι, όχι να προεξοφλείτε το χειρότερο. Οι αποφάσεις για την υγεία και τη θεραπεία σας πρέπει να λαμβάνονται σε συνεννόηση με τον γιατρό σας.