Οι γονείς καλό είναι να αφήνουν τα παιδιά να συμμετέχουν σε περισσότερα «ριψοκίνδυνα» παιχνίδια, αντί να τα προστατεύουν υπερβολικά, σύμφωνα με ερευνητές. Παιδιά που σκαρφαλώνουν σε δέντρα, κατεβαίνουν με ποδήλατο σε κατηφόρες και παίζουν σε υπαίθρια ρέματα έχουν καλύτερη σωματική και ψυχική υγεία, καθώς και πιο ανεπτυγμένες δεξιότητες μάθησης και σκέψης, σύμφωνα με μεγάλη ανάλυση.
Η ερευνητική ομάδα από το Πανεπιστήμιο του Έξετερ και το Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας ανέφερε ότι η ενθάρρυνση τέτοιων δραστηριοτήτων θα μπορούσε να αντισταθμίσει την αυξανόμενη χρήση οθονών και την τάση της κοινωνίας να αποφεύγει ολοένα περισσότερο τους κινδύνους.
Οι ερευνητές ανέλυσαν 74 προϋπάρχουσες μελέτες που εξέταζαν τη σχέση ανάμεσα στο «ριψοκίνδυνο παιχνίδι» και την υγεία παιδιών ηλικίας 3 έως 12 ετών. Ως ριψοκίνδυνο παιχνίδι ορίστηκαν δραστηριότητες που προκαλούν ένταση και ενθουσιασμό, όπως η γρήγορη ποδηλασία σε κατηφόρα, η αναρρίχηση σε δέντρα και το παιχνίδι στο νερό.
Η ανασκόπηση έδειξε ότι τα παιδιά που συμμετείχαν σε τέτοιου είδους παιχνίδια είχαν καλύτερη ψυχική ευεξία. Παράλληλα, όσα ασκούνταν χωρίς επίβλεψη —ακόμη και περπατώντας μόνα τους μέχρι το σχολείο— ήταν συνολικά πιο δραστήρια σωματικά.
«Όταν στερούμε από τα παιδιά την ευκαιρία να συμμετέχουν σε παιχνίδια που οι προηγούμενες γενιές θεωρούσαν δεδομένα, αφαιρούμε πολύτιμες ευκαιρίες μάθησης που συνδέονται με την υγεία και την ανάπτυξή τους, επηρεάζοντας τελικά ορισμένα από τα σημαντικά ζητήματα που βλέπουμε σήμερα γύρω μας», δήλωσε η Helen Dodd, καθηγήτρια Παιδοψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ.
«Φυσικά, όλοι θέλουμε να κρατάμε τα παιδιά μας ασφαλή. Αν όμως επικεντρωνόμαστε μόνο στην ασφάλεια και τους στερούμε την ευκαιρία να εξερευνούν τους κινδύνους μέσα από το παιχνίδι, τους στερούμε κάτι σημαντικό».
Τα οφέλη του ριψοκίνδυνου παιχνιδιού
Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό PLOS One. Οι ερευνητές σημείωσαν ότι, «σε μια εποχή όπου κυριαρχούν η χρήση οθονών και οι οργανωμένες δραστηριότητες, το ριψοκίνδυνο παιχνίδι προσφέρει στα παιδιά πολύτιμες ευκαιρίες να συμμετέχουν σε υπαίθριες δραστηριότητες που τους θέτουν προκλήσεις».
Όπως πρόσθεσαν, «το ριψοκίνδυνο παιχνίδι έχει αναγνωριστεί ως ξεχωριστή κατηγορία παιχνιδιού, λόγω των ιδιαίτερων αναπτυξιακών οφελών του για τα παιδιά και της ολοένα μικρότερης παρουσίας του στην καθημερινότητά τους».
Οι ερευνητές ανέφεραν ότι η μείωσή του μπορεί να συνδέεται με αυστηρότερους κανόνες και πολιτικές ασφάλειας, αλλά και με την κοινωνική τάση να τίθεται η ασφάλεια πάνω απ’ όλα, η οποία έχει υιοθετηθεί ευρέως τα τελευταία χρόνια.
Πότε μπορούν τα παιδιά να αρχίσουν να μετακινούνται μόνα τους
Η καθηγήτρια Dodd είπε ότι οι γονείς θα πρέπει να λάβουν υπόψη τα ευρήματα και να δίνουν στα παιδιά περισσότερη ελευθερία. Σύμφωνα με την έρευνα, τα παιδιά συνήθως αρχίζουν να παίζουν έξω ή να πηγαίνουν μόνα τους στο σχολείο γύρω στα 11. Η ίδια, ωστόσο, θεωρεί ότι θα ήταν προτιμότερο να ξεκινούν περίπου στα 8.
«Με ανησυχεί ότι σήμερα τα παιδιά δεν εξοικειώνονται σταδιακά με την ανεξαρτησία», είπε. «Μένουν στο σπίτι και δεν κυκλοφορούν μόνα τους. Ύστερα, ξαφνικά, πηγαίνουν στο γυμνάσιο και πρέπει να πάρουν το λεωφορείο ή να περπατήσουν μέχρι εκεί.
»Καλούνται να γίνουν ανεξάρτητα από τη μια στιγμή στην άλλη, ακριβώς όταν προσπαθούν να προσαρμοστούν σε ένα νέο σχολείο και μπαίνουν στην εφηβεία.
»Προσωπικά, πιστεύω ότι θα ήταν καλύτερο να αρχίζουν γύρω στα 8, 9 ή 10 να περπατούν μέχρι το δημοτικό σχολείο τους, το οποίο συνήθως βρίσκεται πιο κοντά και μοιάζει ασφαλέστερο. Είναι επίσης πιο πιθανό να προσέξει κάποιος αν δεν φτάσουν στο σχολείο».
Η καθηγήτρια Dodd τόνισε ότι τα παιδιά πρέπει να μπορούν να παίζουν και να περπατούν με ασφάλεια μέχρι το σχολείο, επισημαίνοντας ότι είναι απαραίτητα τα πεζοδρόμια και ο φωτισμός στους δρόμους.
Δεν συνδέονται όλα τα είδη παιχνιδιού με θετικά αποτελέσματα
Οι ερευνητές διευκρίνισαν ότι δεν συνδέονταν όλες οι μορφές ριψοκίνδυνου παιχνιδιού που εξετάστηκαν με θετικά αποτελέσματα. Το παιχνίδι με πάλη συνδεόταν ορισμένες φορές με επιθετικότητα, αλλά δεν ήταν σαφές αν την προκαλούσε ή αν τα παιδιά που επέλεγαν αυτό το είδος παιχνιδιού ήταν εξαρχής πιο επιθετικά.
«Χρειάζεται περισσότερη έρευνα σε αυτόν τον τομέα, επειδή γνωρίζουμε μόνο ότι το ριψοκίνδυνο παιχνίδι συνδέεται με θετικά αποτελέσματα για την υγεία, αλλά δεν γνωρίζουμε απαραίτητα αν υπάρχει σχέση αιτίας και αποτελέσματος», πρόσθεσε η καθηγήτρια Dodd.
Το άρθρο στο ygeiax.gr: https://www.ygeiax.gr/paidi-goneis/paichnidi-me-risko-ta-ofeli-tis-anarrichisis-kai-tis-podilasias-gia-ta-paidia/25862
