Ο χωρισμός ή το διαζύγιο μπορεί να φέρει επώδυνες απώλειες πέρα από την απομάκρυνση του συντρόφου. Το πένθος αφορά και τα όνειρα που δεν πραγματοποιήθηκαν, καθώς και την κοινή ταυτότητα που χτίστηκε γύρω από το «εμείς».
Οι πρώην σύντροφοι συχνά βιώνουν συναισθηματική έλλειψη και ενοχές, αναρωτώμενοι αν κατέβαλαν αρκετή προσπάθεια. Ακόμη κι όταν οι σχέσεις ολοκληρώνονται, η αγάπη και η αξία τους δεν παύουν να υπάρχουν.
Για να επέλθει η επούλωση χρειάζονται χρόνος και ένας νέος προσανατολισμός, που βοηθούν στην ανακάλυψη ενδιαφερόντων και στην αποδοχή της πραγματικότητας μετά τον χωρισμό.
Στη συζήτηση για τους χωρισμούς και τα διαζύγια, συνήθως στεκόμαστε σε όσα χάνονται άμεσα: στον σύντροφο, στη σχέση και στην κοινή καθημερινή ζωή. Ωστόσο, για πολλούς ανθρώπους, ο πόνος δεν προκύπτει μόνο από την απουσία του άλλου. Συνδέεται και με την απώλεια της αίσθησης του εαυτού, της συναισθηματικής ασφάλειας και ενός μέλλοντος που θεωρούσαν δεδομένο.
Τέτοιες εμπειρίες δεν είναι μόνο συνηθισμένες· αποτελούν βαθιά ανθρώπινο βίωμα. Οι παρακάτω λόγοι εξηγούν γιατί ο χωρισμός πονά τόσο, ακόμη κι όταν είναι απαραίτητος:
Θρηνούμε ένα μέλλον που δεν θα πραγματοποιηθεί
Το τέλος μιας σχέσης σημαίνει συχνά και το τέλος μιας κοινής ιστορίας, την οποία διαμορφώνατε καθημερινά, ενδεχομένως επί χρόνια. Μπορεί να σχεδιάζατε να φτιάξετε οικογένεια, να γεράσετε μαζί ή να ταξιδέψετε σε όλο τον κόσμο. Με τη λήξη της σχέσης, αυτά τα σχέδια χάνονται και δίνουν τη θέση τους στην αβεβαιότητα, τη θλίψη και συχνά στη μοναξιά.
Πρόκειται για πένθος γύρω από κάτι που δεν έγινε ποτέ, μια απώλεια που μπορεί να είναι δυσκολότερο να περιγραφεί απ’ ό,τι μια χειροπιαστή. Παρ’ όλα αυτά, είναι υπαρκτή και εξακολουθεί να μας επηρεάζει.
Με τον χωρισμό χάνεται η κοινή ταυτότητα του «εμείς»
Σε μια μακρόχρονη σχέση, η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας μεταβάλλεται. Δεν λειτουργούσατε μόνο ως άτομα, αλλά και ως κομμάτι ενός «εμείς»: ήσασταν ο σύντροφος, ο έμπιστος συνοδοιπόρος, ο ταξιδιωτικός φίλος ή το συναισθηματικό στήριγμα ενός ανθρώπου. Όταν η σχέση λήξει, μπορεί να μοιάζει σαν να αρχίζετε ξανά από την αρχή και να χρειάζεται να συνθέσετε εκ νέου μια ταυτότητα που σας φαίνεται πλέον ξένη.
Το συναισθηματικό κενό μετά τον χωρισμό
Μετά από έναν χωρισμό μπορεί να μείνει ένα έντονο συναισθηματικό κενό. Ανεξάρτητα από το αν η σχέση ήταν καλή ή δύσκολη, συχνά αποτελούσε σημείο συναισθηματικής αναφοράς. Υπήρχε ένας άνθρωπος για να μοιράζεστε επιτυχίες και αποτυχίες, ευχάριστες και δυσάρεστες στιγμές, και στον οποίο επιστρέφατε τόσο στις καλές όσο και στις δύσκολες μέρες.
Η απουσία του μπορεί να κάνει τη σιωπή να μοιάζει εκκωφαντική. Η επιθυμία να του στείλετε μήνυμα όταν συμβεί κάτι αστείο ή να τον αναζητήσετε σε μια δύσκολη μέρα δεν σβήνει αυτόματα με τη λήξη της σχέσης.
Ενοχές, ντροπή και η αντίληψη ότι ο χωρισμός σημαίνει αποτυχία
Ακόμη κι αν η απόφαση είναι κοινή ή αναγκαία, ένας χωρισμός συχνά συνοδεύεται από ενοχή και ντροπή. Οι άνθρωποι μπορεί να σκέφτονται: Προσπάθησα αρκετά; Θα έπρεπε να είχα μείνει περισσότερο; Φταίω εγώ;
Παράλληλα, συχνά θεωρούμε ότι μια μακρόχρονη σχέση αποτελεί ένδειξη επιτυχίας και ότι το τέλος της σημαίνει αποτυχία. Αυτή η θεώρηση παραβλέπει τη συνολική εικόνα: μια σχέση μπορεί να έχει αγάπη και νόημα, ακόμη κι αν τελικά ολοκληρωθεί. Κάποιες φορές, το να αφήσεις έναν άνθρωπο να απομακρυνθεί από τη ζωή σου είναι η μεγαλύτερη έκφραση αγάπης.
Με ποιον τρόπο το ξεπερνάμε;
Η επούλωση δεν εξαρτάται απαραίτητα από όσα κάνουμε για να «ξεπεράσουμε» έναν χωρισμό. Συχνά αφορά το να στραφούμε σε μια νέα ζωή, στην οποία αναλαμβάνουμε ξανά τον κεντρικό ρόλο.
Μπορεί να χρειαστεί να ξαναβρείτε όσα σας παθιάζουν, να ενισχύσετε την αυτοπεποίθησή σας, να έρθετε πάλι κοντά με φίλους ή να διαμορφώσετε νέες συνήθειες αποκλειστικά δικές σας. Χρειάζεται επίσης υπομονή με τον εαυτό σας, καθώς η πορεία της επούλωσης δεν είναι ευθεία.
Τα βασικά σημεία για τον χωρισμό
- Ο χωρισμός συνοδεύεται από οδυνηρές απώλειες, μεταξύ των οποίων η κοινή ταυτότητα και τα σχέδια για το μέλλον.
- Οι πρώην σύντροφοι συχνά πενθούν το τέλος του «εμείς» και αντιμετωπίζουν συναισθηματικά κενά και ενοχές.
- Η επούλωση χρειάζεται χρόνο και αλλαγή προσανατολισμού, ώστε να ανακαλυφθούν νέα ενδιαφέροντα και να γίνει αποδεκτή η νέα πραγματικότητα.
- Η απώλεια του συντρόφου μπορεί να οδηγήσει στην ανάγκη να διαμορφωθεί ξανά η ατομική ταυτότητα.
- Η ενοχή και η ντροπή συχνά συνοδεύουν τον χωρισμό, ακόμη κι όταν αυτός είναι αναγκαίος.
- Η επούλωση περιλαμβάνει την επανασύνδεση με τον εαυτό, καθώς και τη δημιουργία νέων συνηθειών και σχέσεων.
Το άρθρο στο ygeiax.gr: https://www.ygeiax.gr/psychologia/otan-i-aylaia-svinei-giati-matonei-toso-o-chorismos/10337
