Η γεύση του καφέ μπορεί αρχικά να μας φαίνεται υπερβολικά πικρή, ενώ κάποια άλλη γεύση να μη μας ευχαριστεί ιδιαίτερα. Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου μπορεί να εξελιχθεί σε μία από τις αγαπημένες μας. Τι κρύβεται πίσω από αυτή τη μεταβολή?
Νέα έρευνα εντοπίζει τον μηχανισμό που μας κάνει να αγαπάμε μια γεύση
Μελέτη από τις ΗΠΑ, η οποία δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature, φέρνει στο φως έναν μηχανισμό επικοινωνίας μεταξύ εντέρου και εγκεφάλου που δεν είχε διερευνηθεί εκτενώς έως σήμερα και συμβάλλει στη διαμόρφωση των διατροφικών μας προτιμήσεων.
Κεντρικό ρόλο έχει η ντοπαμίνη, νευροδιαβιβαστής που εμπλέκεται τόσο στην επεξεργασία της ανταμοιβής όσο και στην εκμάθηση συμπεριφορών. Οι ερευνητές εντόπισαν έναν μηχανισμό βραδείας απελευθέρωσής της, με τον οποίο ο εγκέφαλος μαθαίνει να συσχετίζει ορισμένες γεύσεις με τα θρεπτικά οφέλη των τροφίμων.
Πώς το έντερο εκπαιδεύει τον εγκέφαλο να συνδέει γεύσεις
Οι παλαιότερες μελέτες εξέταζαν κυρίως τις άμεσες αντιδράσεις της ντοπαμίνης, οι οποίες εκδηλώνονται μέσα σε δευτερόλεπτα, όπως όταν αντικρίζουμε ένα φαγητό που αγαπάμε. Αντίθετα, το νέο εύρημα —από μελέτη που βρίσκεται ακόμη σε πειραματικό στάδιο— αφορά μια άλλη διαδικασία: όταν αισθητήρες του πεπτικού συστήματος εντοπίζουν συστατικά όπως η ζάχαρη και τα λιπαρά, μεταδίδουν στον εγκέφαλο σήματα που μπορεί να παρατείνουν την έκκριση ντοπαμίνης για αρκετά λεπτά.
Με αυτόν τον τρόπο, ο εγκέφαλος συνδέει σταδιακά τη γεύση ενός τροφίμου με τα οφέλη του για τον οργανισμό. Ο καφές αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα: η πικρή γεύση του ίσως δεν είναι ευχάριστη στην αρχή, αλλά η επαναλαμβανόμενη κατανάλωση και οι διεγερτικές επιδράσεις της καφεΐνης μπορούν να οδηγήσουν σε θετικό συσχετισμό. Έτσι, αργότερα, ο ίδιος καφές μπορεί να μας φαίνεται πολύ πιο απολαυστικός.
Η εγκεφαλική περιοχή που εμπλέκεται στη διαδικασία
Σύμφωνα με τους ερευνητές, όταν υπάρχουν θρεπτικά συστατικά παρατηρείται ισχυρή και παρατεταμένη απελευθέρωση ντοπαμίνης στην πρόσθια βασοπλάγια αμυγδαλή. Η περιοχή αυτή συμμετέχει στη μάθηση και στην επεξεργασία των συναισθημάτων, ενώ η απόκριση ήταν πιο έντονη στην αριστερή πλευρά της.
Τι σημαίνει η ανακάλυψη για το πώς συνηθίζουμε μια γεύση
Τα ευρήματα μπορούν να συμβάλουν στην καλύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο σχηματίζονται οι διατροφικές προτιμήσεις και, ενδεχομένως, να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση ορισμένων ανεπιθύμητων διατροφικών συμπεριφορών.
Μεταξύ άλλων, οι επιστήμονες διερευνούν αν φάρμακα που μιμούνται τη δράση της GLP-1, ορμόνης η οποία παράγεται στο έντερο και επηρεάζει την όρεξη, θα μπορούσαν να αλλάξουν αυτή την επικοινωνία.
Τα μέχρι τώρα ευρήματα αναδεικνύουν μια ενδιαφέρουσα πιθανότητα: δεν επιλέγουμε πάντοτε τα τρόφιμα μόνο με βάση το πόσο μας αρέσει η γεύση τους. Καθώς αναγνωρίζει σταδιακά την ανταμοιβή που προσφέρει η κατανάλωσή τους, ο εγκέφαλος μπορεί να μάθει να αγαπά τη γεύση τους.
Το άρθρο στο ygeiax.gr: https://www.ygeiax.gr/diatrofi/pos-ginetai-mia-geysi-agapimeni-nea-ereyna-dinei-apantisi/29508
