Γκρελίνη: Πώς να διατηρήσουμε σε ισορροπία την ορμόνη της πείνας

Η γκρελίνη, που αποκαλείται και «ορμόνη της πείνας», συμβάλλει σημαντικά στον έλεγχο της όρεξης και της ενεργειακής ισορροπίας του οργανισμού. Όταν το στομάχι αδειάζει, απελευθερώνει γκρελίνη και τα σήματα που φτάνουν στον υποθάλαμο του εγκεφάλου δημιουργούν το αίσθημα της πείνας.

Ποιες άλλες λειτουργίες επιτελεί η ορμόνη της πείνας

Η γκρελίνη είναι πεπτιδική ορμόνη, η παραγωγή της οποίας γίνεται κυρίως στο στομάχι και στο λεπτό έντερο. Εκτός από τη γνωστή δράση της στη διέγερση της όρεξης, συνδέεται και με άλλες ουσιαστικές λειτουργίες:

Στον υποθάλαμο ενεργοποιεί υποδοχείς που προκαλούν πείνα. Η συγκέντρωσή της ανεβαίνει πριν από το φαγητό και υποχωρεί μετά την κατανάλωσή του.
Έχει ρόλο στον έλεγχο του μεταβολισμού και των ενεργειακών αποθεμάτων, καθώς επηρεάζει τόσο τη χρήση όσο και την αποθήκευση του λίπους.
Προωθεί την έκκριση αυξητικής ορμόνης, η οποία συμβάλλει στην ανάπτυξη και στον μεταβολισμό.
Στη νηστεία συμβάλλει στη διατήρηση της γλυκόζης στο αίμα και στην αποτροπή της υπογλυκαιμίας.
Λειτουργεί σε συνεργασία με τη λεπτίνη, ορμόνη που παράγουν τα λιποκύτταρα και μεταφέρει στον εγκέφαλο το μήνυμα του κορεσμού, περιορίζοντας την όρεξη. Διαταραχή της ισορροπίας ανάμεσα στις δύο ορμόνες ενδέχεται να συνδεθεί με υπερφαγία και αύξηση βάρους.
Η γκρελίνη σχετίζεται επίσης με τη διάθεση, ενώ η διαταραχή των επιπέδων της έχει συνδεθεί με την κατάθλιψη και το άγχος.
Επιδρά στα κέντρα ανταμοιβής του εγκεφάλου και, κατ’ επέκταση, στη συμπεριφορά που συνδέεται με την υπερβολική κατανάλωση τροφής.

Η γνώση του τρόπου με τον οποίο δρα η γκρελίνη μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη προσεγγίσεων για τη διαχείριση του βάρους και την ενίσχυση της συνολικής υγείας.

Πρακτικοί τρόποι για να διατηρήσουμε την γκρελίνη ισορροπημένη

Υγιεινή διατροφή: Η επιλογή γευμάτων με αρκετές πρωτεΐνες και φυτικές ίνες μπορεί να συμβάλει στη μείωση της γκρελίνης.
Ποιοτικός ύπνος: Με λιγότερο ύπνο, τα επίπεδα γκρελίνης ενδέχεται να αυξηθούν και μαζί τους να ενισχυθεί η όρεξη.
Έλεγχος του στρες: Το παρατεταμένο στρες είναι δυνατό να μεταβάλει τα επίπεδα της ορμόνης και να δυναμώσει την επιθυμία για φαγητό.
Συστηματική άσκηση: Η σωματική δραστηριότητα μπορεί να υποστηρίξει τη ρύθμιση της γκρελίνης και να περιορίσει την όρεξη.
«Όχι» στις αυστηρά περιοριστικές δίαιτες: Σε ένα διατροφικό πρόγραμμα με μεγάλο θερμιδικό έλλειμμα, ο οργανισμός αντιδρά αυξάνοντας την έκκριση γκρελίνης ως μηχανισμό επιβίωσης. Η φυσιολογική αυτή αντίδραση εξηγεί την έντονη πείνα που βιώνουν πολλοί τις πρώτες ημέρες μιας δίαιτας, αλλά και τη δυσκολία να διατηρηθεί μακροπρόθεσμα η απώλεια βάρους. Αν κατανοήσουμε αυτή τη διαδικασία, μπορούμε να καταρτίσουμε πιο ρεαλιστικά διατροφικά πλάνα, συμβατά με τη βιολογία μας και με μικρότερη πιθανότητα υπερφαγικών επεισοδίων.