Το άρθρο παρουσιάζει τη σπάνια αλλεργία στο σπέρμα, που ονομάζεται υπερευαισθησία στις πρωτεΐνες του σπερματικού υγρού και ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρές αντιδράσεις, ακόμη και παράλυση του προσώπου. Περιγράφεται η περίπτωση γυναίκας που εμφάνισε προσωρινή παράλυση έπειτα από στοματικό σεξ, εξαιτίας της αλλεργίας.
Οι ειδικοί επισημαίνουν πως η πάθηση δεν καταγράφεται επαρκώς και μπορεί να επηρεάσει έντονα την οικειότητα, ενώ η διάγνωσή της βασίζεται σε δερματικά τεστ. Δεν οδηγεί άμεσα σε υπογονιμότητα, ωστόσο ενδέχεται να δυσκολέψει τη σύλληψη· υπάρχουν θεραπείες και πρακτικές που προτείνονται σε όσους επηρεάζονται.
Γίνεται επίσης αναφορά στο ότι αλλεργικές αντιδράσεις στο σπέρμα είναι δυνατό να εμφανίσουν και άνδρες, στο πλαίσιο του συνδρόμου μετα-οργασμικής ασθένειας.
Η σεξουαλική επαφή μπορεί, σε σπάνιες περιπτώσεις, να ακολουθηθεί από σοβαρό σύμπτωμα και οι γυναίκες είναι εκείνες που αφορά κυρίως μια αλλεργική αντίδραση, η οποία μπορεί να φτάσει έως την παράλυση του προσώπου. Οι ειδικοί περιγράφουν τα σημάδια της, τους πιθανούς παράγοντες κινδύνου και τους τρόπους με τους οποίους μπορεί κανείς να προφυλαχθεί από αυτό το απρόσμενο και τρομακτικό ενδεχόμενο.
Αλλεργία στο σπέρμα: Πώς συνδέεται με την παράλυση του προσώπου
Σύμφωνα με την Cleveland Clinic, η αλλεργία στο σπέρμα είναι μια σπάνια υπερευαισθησία στις πρωτεΐνες του σπερματικού υγρού (seminal plasma hypersensitivity, SPH). Τα συμπτώματα μπορεί να είναι τοπικά, όπως κάψιμο, κνησμός ή κοκκίνισμα στα γεννητικά όργανα και σε άλλες περιοχές που αγγίζει το σπέρμα. Υπάρχει, όμως, και η συστηματική μορφή, με εκδηλώσεις όπως δύσπνοια, κνίδωση ή ακόμη και αναφυλαξία.
Για ένα μικρό, αλλά επιβαρυμένο ποσοστό γυναικών, η αλλεργία στο σπέρμα μπορεί να δυσχεράνει σοβαρά την οικειότητα.
Η SPH ανήκει στις υπερευαισθησίες τύπου 1: το ανοσοποιητικό αντιδρά γρήγορα και υπερβολικά σε ένα αλλεργιογόνο. Έτσι, το σπέρμα εντάσσεται στην ίδια κατηγορία με τα φιστίκια.
Οι αντιδράσεις στην επαφή με σπέρμα διαφέρουν από γυναίκα σε γυναίκα και μπορεί να περιλαμβάνουν κάψιμο, φαγούρα, κοκκίνισμα και πρήξιμο στο αιδοίο ή τον κόλπο. Σε άλλες περιπτώσεις εμφανίζονται εξανθήματα, δύσπνοια, ζάλη ή ακόμη και αναφυλαξία.
Μια φοιτήτρια από το Κολοράντο, η οποία έχει SPH, ανέφερε πως μετά το στοματικό σεξ εμφάνισε φλεγμονή και προσωρινή παράλυση στο πρόσωπο. Όπως είπε, η ένταση των παρενεργειών συνδέεται με την ποσότητα του σπέρματος στην οποία έχει εκτεθεί.
Κατά τους ειδικούς, η συγκεκριμένη πάθηση είναι υποαναφερόμενη και, όταν εκδηλώνεται αναφυλαξία, μπορεί να απειλήσει τη ζωή.
Πολλοί ασθενείς παραμένουν χωρίς διάγνωση αλλεργίας στο σπέρμα
Η πρώτη καταγραφή της SPH έγινε το 1967, έπειτα από τη νοσηλεία γυναίκας λόγω μιας «βίαιης αλλεργικής αντίδρασης» στο σεξ.
Για τις τρεις δεκαετίες που ακολούθησαν, η υποθετική εκτίμηση ήταν ότι παγκοσμίως επηρεάζονταν λιγότερες από 100 γυναίκες.
Στη μελέτη που έγινε το 1997 υπό την καθοδήγηση του αλλεργιολόγου Jonathan Bernstein, διαπιστώθηκε ότι σχεδόν το 12% των συμπτωμάτων που αναφέρονταν μετά τη συνουσία μπορούσε να καταταχθεί στην SPH.
Η SPH δεν προκαλεί άμεσα στειρότητα, παρότι ενδέχεται να δυσκολέψει τη σύλληψη.
Το 2013, ο Michael Carroll, αναπληρωτής καθηγητής αναπαραγωγικής επιστήμης, πραγματοποίησε μια μικρής έκτασης έρευνα που δεν δημοσιεύτηκε και κατέληξε σε παρόμοιο ποσοστό.
Ο ίδιος, ωστόσο, εκτιμά ότι ο πραγματικός αριθμός ενδέχεται να είναι πολύ μεγαλύτερος.
«Πολλές περιπτώσεις δεν αναφέρονται, λανθασμένα διαγιγνώσκονται ή απορρίπτονται ως σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (STIs), μυκητιάσεις ή γενική “ευαισθησία”», έγραψε ο Carroll αυτή την εβδομάδα στο The Conversation.
«Μια μελέτη του 2024 επιβεβαίωσε αυτό το εύρημα, υποδεικνύοντας ότι η SPH είναι τόσο πιο κοινή όσο και πιο συχνά λανθασμένα διαγνωσμένη απ’ ό,τι πιστευόταν προηγουμένως».
Η εκτίμηση πλέον είναι πως η πάθηση αφορά ένα στα 40.000 άτομα.
Οι ειδικοί θεωρούν ότι το κύριο αλλεργιογόνο είναι το ειδικό προστατικό αντιγόνο (PSA – prostate-specific antigen) που περιέχεται στο σπερματικό πλάσμα και όχι τα σπερματοζωάρια.
Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο είναι η διασταυρούμενη αντίδραση.
Όπως εξηγεί ο Carroll, η Can f 5 είναι πρωτεΐνη της πιτυρίδας των σκύλων και έχει δομή παρόμοια με εκείνη της ανθρώπινης PSA. Ως αποτέλεσμα, οι γυναίκες που έχουν αλλεργία στους σκύλους μπορεί να έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν αλλεργική αντίδραση στο σπέρμα.
Είναι επίσης δυνατό να εκτεθεί κανείς σε αλλεργιογόνο μέσω του εκσπερματισμένου υγρού.
Με ποιον τρόπο διαγιγνώσκεται η αλλεργία στο σπέρμα;
Για τη διάγνωση της SPH πραγματοποιείται δερματικό τεστ νυγμού (skin prick test).
Τα προφυλακτικά περιορίζουν την πιθανότητα έκθεσης στο PSA. Για ορισμένα, όμως, άτυχα ζευγάρια, η συνύπαρξη αλλεργίας στο σπέρμα και στα προφυλακτικά κάνει τη σεξουαλική ζωή ιδιαίτερα δύσκολη.
Παρότι η SPH δεν οδηγεί άμεσα σε υπογονιμότητα, μπορεί να δυσχεράνει τη σύλληψη. Για όσους επιδιώκουν να αποκτήσουν παιδί, οι επιλογές θεραπείας περιλαμβάνουν αντιισταμινικά πριν από τη σεξουαλική επαφή, αντιφλεγμονώδη φάρμακα μετά την επαφή και/ή απευαισθητοποίηση με τη χρήση αραιωμένου σπερματικού πλάσματος.
Για ζευγάρια που αντιμετωπίζουν σοβαρή αλλεργική αντίδραση, μια επιλογή είναι η εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) με καθαρισμένα σπερματοζωάρια, από τα οποία έχει αφαιρεθεί το σπερματικό πλάσμα, ώστε να μην έρθουν σε επαφή με το αλλεργιογόνο.
Μπορεί να εμφανίσουν αλλεργία στο σπέρμα και οι άνδρες;
Αν και συμβαίνει σπάνια, αλλεργία στο σπέρμα μπορεί να παρουσιάσουν και άνδρες.
Η πάθηση ονομάζεται σύνδρομο μετα-οργασμικής ασθένειας (POIS – post-orgasmic illness syndrome). Μετά τη σεξουαλική επαφή μπορεί να εκδηλωθεί με έντονη κόπωση, αδυναμία, πυρετό ή εφίδρωση, αλλαγές στη διάθεση ή ευερεθιστότητα, δυσκολία στη συγκέντρωση, ρινική συμφόρηση και φαγούρα στα μάτια.
Μετά την εκσπερμάτιση τα συμπτώματα είναι δυνατό να ξεκινήσουν σε δευτερόλεπτα, λεπτά ή ακόμη και ύστερα από λίγες ώρες, ενώ ενδέχεται να επιμείνουν από δύο έως επτά ημέρες.
Η πρώτη καταγραφή του POIS έγινε το 2002 και μέχρι σήμερα έχουν αναφερθεί περισσότερες από 50 περιπτώσεις παγκοσμίως. Οι ειδικοί, ωστόσο, θεωρούν ότι η πραγματική συχνότητα εμφάνισης μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερη, όπως συμβαίνει και με τη SPH.
Η κατάσταση θεωρείται αυτοάνοση αντίδραση ή αλλεργική απόκριση, ενώ η διάγνωση γίνεται και με δερματικές δοκιμές.
Τα βασικά σημεία
- Η υπερευαισθησία στις πρωτεΐνες του σπερματικού υγρού είναι μια σπάνια αλλεργία, η οποία μπορεί να προκαλέσει σοβαρά συμπτώματα, μεταξύ των οποίων και προσωρινή παράλυση του προσώπου.
- Παρουσιάζεται η περίπτωση γυναίκας που εμφάνισε παράλυση μετά από στοματικό σεξ, εξαιτίας της αλλεργίας.
- Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η πάθηση καταγράφεται λιγότερο συχνά απ’ όσο εμφανίζεται και μπορεί να επηρεάσει την οικειότητα. Η διάγνωση πραγματοποιείται με δερματικά τεστ.
- Η αλλεργία δεν οδηγεί άμεσα σε υπογονιμότητα, αλλά είναι δυνατό να δυσχεράνει τη σύλληψη. Στις προτεινόμενες αντιμετωπίσεις περιλαμβάνονται τα αντιισταμινικά και η εξωσωματική γονιμοποίηση.
- Η αλλεργία στο σπέρμα αφορά κυρίως γυναίκες, όμως αλλεργικές αντιδράσεις στο σπέρμα μπορεί να εμφανιστούν και στους άνδρες, ως σύνδρομο μετα-οργασμικής ασθένειας.
Το άρθρο στο ygeiax.gr: https://www.ygeiax.gr/sexual-health/pote-i-epafi-me-to-sperma-pyrodotei-allergiko-sok-to-sygklonistiko-peristatiko-gynaikas-poy-epathe-paralysi-prosopoy/14617
