Η άσκηση που ακολουθεί τις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες για άτομα με κάκωση νωτιαίου μυελού μπορεί να μειώσει την ένταση του χρόνιου πόνου, όταν εφαρμόζεται στην καθημερινότητα, σύμφωνα με νέα κλινική δοκιμή με επικεφαλής το UBC Okanagan.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Archives of Physical Medicine and Rehabilitation, είναι η πρώτη τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή που εξετάζει ειδικά αν οι οδηγίες μπορούν να συμβάλουν στη μείωση του χρόνιου πόνου. Οι περισσότεροι άνθρωποι με κάκωση νωτιαίου μυελού βιώνουν χρόνιο πόνο και πολλοί αναφέρουν ότι είναι πιο εξουθενωτικός από την ίδια την κάκωση. Η συνηθέστερη αντιμετώπιση είναι τα φάρμακα, τα οποία όμως έχουν παρενέργειες και βοηθούν μόνο ορισμένους ανθρώπους.
«Οι άνθρωποι με κάκωση νωτιαίου μυελού μάς λένε εδώ και χρόνια ότι χρησιμοποιούν την άσκηση για να διαχειριστούν τον πόνο τους, αλλά δεν είχαμε ισχυρά στοιχεία για το πώς να την προτείνουμε», λέει η επικεφαλής συγγραφέας, Δρ Kathleen Martin Ginis, καθηγήτρια στη Σχολή Επιστημών Υγείας και Άσκησης και κάτοχος της έδρας Reichwald Family UBC Southern Medical Program στην Προληπτική Ιατρική.
Πώς σχεδιάστηκε η μελέτη
Στη δοκιμή συμμετείχαν 46 ενήλικες με κάκωση νωτιαίου μυελού και χρόνιο νευροπαθητικό ή μυοσκελετικό πόνο. Οι μισοί ακολούθησαν εξατομικευμένο πρόγραμμα αερόβιας άσκησης και ενδυνάμωσης, με υποστήριξη πιστοποιημένων γυμναστών και εβδομαδιαίες συμβουλευτικές συνεδρίες για την άσκηση. Οι υπόλοιποι συνέχισαν τις συνήθεις δραστηριότητές τους. Οι συμμετέχοντες ασκούνταν όπου τους εξυπηρετούσε: στο σπίτι, σε τοπικά γυμναστήρια ή σε κοινοτικά κέντρα.
Στην κύρια μέτρηση της μελέτης για τον πόνο, η οποία συνδυάζει τη σοβαρότητά του με τον βαθμό στον οποίο επηρεάζει τη ζωή, τα αποτελέσματα δεν ήταν οριστικά. Ωστόσο, σε μέτρηση της έντασης του πόνου ειδικά για άτομα με κάκωση νωτιαίου μυελού, η ομάδα άσκησης ανέφερε σημαντική μείωση στους τρεις και στους έξι μήνες, σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου.
Στους έξι μήνες, οκτώ από τους 18 συμμετέχοντες στην ομάδα άσκησης είχαν κλινικά σημαντική μείωση της έντασης του πόνου κατά 30% ή περισσότερο, έναντι δύο από τους 16 στην ομάδα ελέγχου. Η ομάδα άσκησης ανέφερε επίσης ότι ο πόνος επηρέαζε λιγότερο τις καθημερινές δραστηριότητες και τη διάθεση στους τρεις μήνες, καθώς και ότι είχε μεγαλύτερη ζωτικότητα.
Διαφορετικά αποτελέσματα μεταξύ των συμμετεχόντων
Οι αποκρίσεις διέφεραν σημαντικά. Ορισμένοι συμμετέχοντες είδαν μεγάλη μείωση του πόνου, ενώ άλλοι παρατήρησαν μικρή αλλαγή ή αύξησή του. Οι συμμετέχοντες τήρησαν πιο σταθερά τις οδηγίες για την αερόβια άσκηση από ό,τι εκείνες για την ενδυνάμωση. Η ερευνητική ομάδα σημειώνει ότι η αερόβια άσκηση μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντική.
«Αυτό δεν αποτελεί πανάκεια και χρειάζονται μεγαλύτερες δοκιμές για να επιβεβαιωθούν τα ευρήματα», λέει η Martin Ginis. «Δείχνει, όμως, ότι μπορεί να εφαρμοστεί ένα τυποποιημένο πρόγραμμα άσκησης σε πραγματικές συνθήκες και ότι ενδέχεται να προσφέρει σε ορισμένους ανθρώπους μια επιλογή χωρίς φάρμακα».
Περισσότερα από 150 άτομα με κάκωση νωτιαίου μυελού και 50 επαγγελματίες υγείας συνέβαλαν στη διαμόρφωση της μελέτης. Η διεξαγωγή της διακόπηκε επανειλημμένα λόγω των περιορισμών της COVID-19 και των εκκενώσεων εξαιτίας των πυρκαγιών, με αποτέλεσμα να συμμετάσχουν λιγότερα άτομα από τα 84 που είχαν αρχικά προγραμματιστεί. Οι αξιολογήσεις πραγματοποιήθηκαν στις πανεπιστημιουπόλεις του UBC στο Κελόουνα και στο Βανκούβερ.
Στους συν-συγγραφείς από το UBC περιλαμβάνονται οι Δρ Femke Hoekstra, Julia Baumgart, Jonathan Little και Kendra Todd από τη Σχολή Επιστημών Υγείας και Άσκησης του UBC Okanagan, η Δρ Jennifer Davis από τη Σχολή Διοίκησης του UBC Okanagan, καθώς και οι Δρ Christopher West και John Kramer από την Ιατρική Σχολή του UBC. Συνεργάστηκαν με υποστηρικτικές μονάδες της πανεπιστημιούπολης του UBC στο Βανκούβερ, μεταξύ των οποίων η International Collaboration on Repair Discoveries και το Center for Advancing Health Outcomes.
Kathleen A. Martin Ginis et al., «Community-based Exercise for Chronic Pain in People With Spinal Cord Injury: A Pragmatic Randomized Controlled Trial», Archives of Physical Medicine and Rehabilitation (2026). DOI: 10.1016/j.apmr.2026.06.010.
Οι αποφάσεις για την αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου και την έναρξη προγράμματος άσκησης πρέπει να λαμβάνονται σε συνεννόηση με τον γιατρό.
Το άρθρο στο ygeiax.gr: https://www.ygeiax.gr/fitness/chronios-ponos-meta-apo-kakosi-notiaioy-myeloy-i-askisi-dokimastike-se-kliniki-meleti/24420
