Κολύμβηση: Η Κάθριν Μπριντ διέσχισε όλη την ακτή της Καλιφόρνιας, καλύπτοντας 1.448 χιλιόμετρα

Η Κάθριν Μπριντ ολοκλήρωσε ένα ιστορικό εγχείρημα: κολύμπησε όλο το μήκος της ακτής της Καλιφόρνιας. Η 33χρονη αποκαλύπτει τις σωματικές και ψυχικές στρατηγικές που τη βοήθησαν να τα καταφέρει.

Όταν μιλήσαμε την περασμένη Παρασκευή, η Κάθριν Μπριντ δεν έδειχνε ιδιαίτερα εξαντλημένη, παρότι κολυμπούσε για περισσότερες από 100 ημέρες. Κάθε μέρα πρόσθετε χιλιόμετρα στο όνειρό της να καλύψει κολυμπώντας τα 1.448 χιλιόμετρα της ακτής της Καλιφόρνιας. Στηρίχθηκε στην προετοιμασία της, στην ομάδα της και στη διαδικασία του να μαθαίνει, να ανακάμπτει, να προσαρμόζεται και να ξαναμπαίνει στο νερό την επόμενη μέρα, προχωρώντας λίγο περισσότερο. Τη Δευτέρα, στις 11:25:43 ώρα Ειρηνικού, ολοκλήρωσε επίσημα το ιστορικό εγχείρημα Swim California. Εννιακόσια μίλια, μία χεριά τη φορά.

Για τρία χρόνια πριν από την έναρξη, είχε αφοσιωθεί σε κάθε λεπτομέρεια της κολύμβησης, ενώ παράλληλα εργαζόταν με πλήρες ωράριο στις πωλήσεις ιατρικών συσκευών. Ίδρυσε τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό Sea Dreamers, που στηρίζει γυναίκες και κορίτσια στην κολύμβηση ανοιχτής θάλασσας και ενημερώνει για την προστασία των ωκεανών. Επίτηδες αύξησε τη μυϊκή της μάζα κατά περίπου 2,7 κιλά.

Μεγάλες κολυμβητικές προκλήσεις, όπως αυτή, απαιτούν εκτεταμένο σχεδιασμό. Η Μπριντ έχει συμμετάσχει σε αρκετές μαραθώνιες κολυμβήσεις, μεταξύ των οποίων η διάσχιση της Μάγχης, του Βόρειου Καναλιού και η διαδρομή 20 Bridges. Έχει επίσης καταρρίψει το ρεκόρ ταχύτερης κολύμβησης από νότο προς βορρά στον κόλπο του Μοντερέι.

Προσαρμογή στις συνθήκες της ακτής της Καλιφόρνιας

Ωστόσο, στις 111 ημέρες της κολύμβησης, ακόμη και τα καλύτερα σχέδια έχουν όρια. Ο καιρός και ο ωκεανός συχνά επιβάλλουν διαφορετικές συνθήκες. Η Μπριντ ανακάλυψε ότι η προσαρμοστικότητα θα γινόταν ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματά της.

«Πριν από την κολύμβηση, δεν ήμουν ιδιαίτερα καλή στο να προσαρμόζομαι στη ζωή. Είμαι άνθρωπος που κάνει ένα σχέδιο και προσπαθεί με κάθε τρόπο να το τηρήσει», λέει. Όμως, όπως εξηγεί, σε ένα τόσο μεγάλο εγχείρημα «δεν μπορείς απλώς να μείνεις στο Σχέδιο Α. Πρέπει να έχεις σχέδια μέχρι και το Δ. Όσο όμως παραμένω μέσα σε αυτά, ξέρω ότι προχωράμε».

Για παράδειγμα, η ίδια και η ομάδα της περίμεναν να κολυμπήσουν το μεγαλύτερο μέρος της ακτής από βορρά προς νότο, ακολουθώντας το παράκτιο ρεύμα της Καλιφόρνιας. «Όμως φέτος, με όλη την ενέργεια στον Νότιο Ειρηνικό, εξαιτίας του Super El Niño, το παράκτιο ρεύμα της Καλιφόρνιας κάπως άλλαξε κατεύθυνση», λέει. Έτσι, χρειάστηκε να προσαρμοστούν: να μετακινούνται με σκάφος προς νότο και να κολυμπούν προς βορρά, σε τμήματα κάθε μέρα. «Δεν περίμενα καθόλου ότι θα έπρεπε να το κάνω αυτό, αλλά η διαφορά είναι να πηγαίνεις με 1,6 χιλιόμετρα την ώρα αντί για 4,8. Σε μια απόσταση 1.448 χιλιομέτρων», λέει, «δεν έχω τον χρόνο ούτε μέσα σε όλο το καλοκαίρι ούτε μέσα σε μία μέρα να κινούμαι με 1,6 χιλιόμετρα την ώρα».

Φοβόταν ότι το να κολυμπά σε τμήματα από νότο προς βορρά, αντί να ακολουθήσει μια ευθεία πορεία κατά μήκος της ακτής, «άλλαξε εντελώς το πνεύμα της κολύμβησης. Κατηγορούσα πολύ τον εαυτό μου γι’ αυτό και θυμάμαι να γράφω στο Instagram, σκεπτόμενη: “Θα με κατακρίνουν εδώ”. Κι όμως, συνέβη το αντίθετο». Θύμισε στον εαυτό της ότι δεν ανεβαίνεις βουνά όπως το Έβερεστ σε ευθεία γραμμή: «Κινείσαι ζιγκ ζαγκ και μερικές φορές κατεβαίνεις για να μπορέσεις να ανέβεις ξανά», λέει.

Δεν περίμενε ότι θα χρειαζόταν να προσαρμόσει και τη διατροφή της. Στην αρχή, τα υγρά γεύματα που λάμβανε αποτελούνταν κυρίως από ένα ρόφημα με φρουκτόζη. Αυτό της προκάλεσε, όπως πιστεύει, ουρική αρθρίτιδα, οπότε συνεργάστηκε με την ιατρική ομάδα για να αλλάξει το μείγμα σακχάρων σε ορισμένα από τα γεύματά της. Περισσότερες από τις δυσκολίες και τις περιπέτειές της καταγράφηκαν και παρουσιάστηκαν στο YouTube από την Allez Sports.

Προπόνηση και ψυχική αντοχή στην κολύμβηση ανοιχτής θάλασσας

Σωματικά, η Μπριντ ένιωθε έτοιμη να κολυμπά περίπου 16 χιλιόμετρα την ημέρα, χάρη στην προπόνηση ενδυνάμωσης και τα χιλιόμετρα στην πισίνα. Έκανε προπόνηση με μεγάλα βάρη τρεις φορές την εβδομάδα, με ασκήσεις όπως κωπηλατικές, άρσεις θανάτου και καθίσματα, και κολυμπούσε περίπου 40 χιλιόμετρα την εβδομάδα. Το πρόγραμμά της περιλάμβανε δύο ημέρες την εβδομάδα κατά τις οποίες κολυμπούσε 10 χιλιόμετρα σε λιγότερο από 2 ώρες και 10 λεπτά. Ήξερε ότι θα έχανε μυϊκή μάζα στη διάρκεια της προσπάθειας, αλλά ήθελε να προετοιμάσει το σώμα της. Η διατροφή και η αποκατάστασή της ήταν σωστά οργανωμένες και, όπως λέει, το βάρος της παρέμεινε σταθερό σε όλη τη διάρκεια της κολύμβησης —ένα επίτευγμα από μόνο του, όταν κολυμπάς τόσο πολύ κάθε μέρα.

Η ψυχική της δύναμη χτίστηκε με τον καιρό, περισσότερο παρά με κάποια συγκεκριμένη τεχνική νοητικής προπόνησης. Έχει, για παράδειγμα, μια σταθερή πρακτική όπως ο διαλογισμός; «Με ρωτούν συνέχεια γι’ αυτό, γιατί θέλουν μια απάντηση στο πώς να είμαι δυνατή, πώς να είμαι ανθεκτική, πώς να συνεχίζω, πώς να αποφεύγω την αποτυχία. Θέλουν να μάθουν ποια ήταν η μαγική λύση μου. Δυστυχώς, δεν έχω απάντηση, πέρα από το ότι απλώς συνέχισα να το κάνω. Συνέχισα να βάζω τον εαυτό μου σε καταστάσεις όπου μπορούσα να μάθω αυτά τα μαθήματα», λέει.

Συνέχισε να μαθαίνει σε όλη τη διάρκεια της κολύμβησης. Στην αρχή, όπως λέει, ανησυχούσε πολύ για το ενδεχόμενο της αποτυχίας. Για να το διαχειριστεί, άρχισε να αναρωτιέται: «Για τι είμαι σίγουρη και για τι δεν είμαι; Ήμουν σίγουρη ότι κάθε μέρα μπορούσα τουλάχιστον να κάνω τα βασικά: να πάρω πρωινό, να πιω καφέ, να φορέσω τη στολή μου και να προσπαθήσω», λέει. «Και αν έκανα μόνο αυτό, ήμουν σίγουρη ότι θα μπορούσα να μπω στο νερό και να κάνω μία χεριά. Και μετά λες: εντάξει, μπορώ να συνεχίσω να κάνω χεριές».

Όταν έβγαινε από το νερό κάθε μέρα, δεν ακολουθούσε κάποια περίπλοκη ρουτίνα αποκατάστασης. «Δεν είμαι καθόλου καλή στην αποκατάσταση», λέει, εξηγώντας ότι της μοιάζει με αγγαρεία. Κι αυτό, όπως σχολιάζει, είναι ειρωνικό, καθώς πολλοί θεωρούν αγγαρεία το να κολυμπούν πέρα δώθε στην πισίνα και πολυτέλεια την αποκατάσταση. Μετά την κολύμβηση προτιμούσε παθητικές μεθόδους —το σύνθημά της, όπως αστειεύεται, είναι «ABS: Οτιδήποτε εκτός από διατάσεις»— όπως τις μπότες Normatec περίπου τρεις φορές την εβδομάδα, βεντούζες από ένα μέλος της ομάδας όταν χρειαζόταν και μασάζ όταν ανέβαινε περιστασιακά στο σκάφος κάποιος θεραπευτής.

Η ζωή μετά τη διάσχιση της ακτής της Καλιφόρνιας

Όταν μιλήσαμε λίγο πριν από τον τερματισμό, ήταν ενθουσιασμένη με την κολύμβηση, αλλά ανησυχούσε κάπως για την πτώση της διάθεσης μετά το τέλος της προσπάθειας. Έχει ήδη βάλει στο ημερολόγιό της έναν αγώνα Ironman: «Χρειάζομαι κάτι για να αρχίσω να ξαναφέρνω το σώμα μου σε φόρμα και να δυναμώσω ξανά τα πόδια μου». Θα ήθελε όμως να ξεκινήσει αμέσως μια νέα κολυμβητική περιπέτεια; Όταν της πρότειναν να κολυμπήσει τα 644 χιλιόμετρα του μήκους των Μαλδίβων λίγους μήνες αργότερα, απάντησε χωρίς δισταγμό: «Με τίποτα».

Ανυπομονεί να επιστρέψει στον επαγγελματικό κόσμο και ίσως να ακολουθήσει μια νέα καριέρα, αξιοποιώντας τις γνώσεις της στις επιχειρήσεις και στο μάρκετινγκ, τις οποίες απέκτησε οργανώνοντας αυτή την περιπέτεια. «Νομίζω ότι θα είναι πολύ ωραίο να ξεκινήσω από την αρχή, αλλά κάπως σαν καινούργιος άνθρωπος», λέει. Και για αυτή τη νέα εκδοχή του εαυτού της, προσθέτει: «Ελπίζω να κρατήσω από αυτή την κολύμβηση το ότι, όταν χρειάζεται να προσαρμοστώ στη ζωή, ίσως μπορώ να γίνω η Κάθριν του Swim California και να πω “δεν πειράζει, θα ξαναπροσπαθήσουμε αύριο”, αντί για την προηγούμενη εκδοχή μου, που έλεγε “Θεέ μου, καταρρέουν όλα”».

Η Μάρτι Μάνσον, διευθύντρια υγείας του Men’s Health, έχει εργαστεί ως συντάκτρια υγείας σε μέσα όπως τα Marie Claire, Prevention, Shape και RealAge. Είναι επίσης πιστοποιημένη προπονήτρια κολύμβησης και τριάθλου.