Παγωμένος ώμος: Συμπτώματα, αίτια, διάγνωση και αντιμετώπιση

Ο παγωμένος ώμος, γνωστός και ως συμφυτική θυλακίτιδα, περιορίζει την κίνηση της άρθρωσης και προκαλεί πόνο και δυσκαμψία. Εμφανίζεται όταν οι ιστοί γύρω από την άρθρωση παχαίνουν και σφίγγουν, ενώ με τον καιρό μπορεί να σχηματιστεί ουλώδης ιστός. Είναι συχνότερος σε άτομα ηλικίας 40 έως 60 ετών, ιδιαίτερα στις γυναίκες.

Ποια είναι τα συμπτώματα

Συνήθως πρώτα γίνεται αισθητός ο πόνος στον ώμο. Εξαιτίας του, το άτομο κινεί λιγότερο την άρθρωση, γεγονός που μπορεί να επιδεινώσει τη δυσκαμψία και να περιορίσει σταδιακά το εύρος κίνησης. Η προσπάθεια να φτάσει κανείς ένα αντικείμενο σε ψηλό ράφι μπορεί να γίνει δύσκολη ή αδύνατη. Σε σοβαρές περιπτώσεις, ακόμη και καθημερινές δραστηριότητες, όπως το ντύσιμο, μπορεί να δυσκολεύουν.

Αίτια και παράγοντες κινδύνου

Ο παγωμένος ώμος μπορεί να σχετίζεται με φλεγμονή και συμφύσεις, δηλαδή ζώνες δύσκαμπτου ιστού. Σε σοβαρότερες περιπτώσεις σχηματίζεται ουλώδης ιστός, ο οποίος περιορίζει σημαντικά την κίνηση. Η κατάσταση συνήθως αναπτύσσεται μέσα σε δύο έως εννέα μήνες.

Ορμονικές διαταραχές, διαβήτης ή εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να αυξήσουν την προδιάθεση για φλεγμονή στις αρθρώσεις. Παράλληλα, η παρατεταμένη ακινησία λόγω τραυματισμού, ασθένειας ή χειρουργικής επέμβασης αυξάνει την ευαλωτότητα σε φλεγμονή και συμφύσεις.

Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος στη μέση ηλικία και η πάθηση είναι συχνότερη στις γυναίκες. Τα άτομα με διαβήτη έχουν τριπλάσιο κίνδυνο. Άλλοι παράγοντες κινδύνου είναι:

• Η παρατεταμένη χρήση ανάρτησης για τον ώμο μετά από τραυματισμό ή χειρουργική επέμβαση.
• Η ανάγκη παραμονής σε ακινησία για μεγάλο διάστημα μετά από πρόσφατο εγκεφαλικό επεισόδιο ή χειρουργική επέμβαση.
• Οι διαταραχές του θυρεοειδούς.

Πώς γίνεται η διάγνωση

Αν έχετε πόνο και δυσκαμψία στον ώμο, απευθυνθείτε στον γιατρό σας. Η κλινική εξέταση αξιολογεί το εύρος κίνησης: ο γιατρός μπορεί να σας ζητήσει να κάνετε συγκεκριμένες κινήσεις και να μετρήσει την κινητικότητα της άρθρωσης, όπως όταν προσπαθείτε να αγγίξετε τον απέναντι ώμο με το χέρι σας.

Ενδέχεται να χρειαστούν και απεικονιστικές εξετάσεις. Η μαγνητική τομογραφία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποκλειστεί ρήξη του στροφικού πετάλου ή άλλη πάθηση. Η ακτινογραφία μπορεί να ελέγξει για αρθρίτιδα ή άλλες ανωμαλίες. Για την αρθρογραφία, μια ειδική εξέταση με ακτινογραφία, εγχέεται σκιαγραφική ουσία στην άρθρωση ώστε να γίνει ορατή η δομή της.

Αντιμετώπιση του παγωμένου ώμου

Χωρίς θεραπεία, ο πόνος και η δυσκαμψία μπορεί να επιμείνουν έως και τρία χρόνια. Η αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει:

• Φυσικοθεραπεία.
• Φαρμακευτική αγωγή.
• Χειρουργική επέμβαση.
• Φροντίδα στο σπίτι.

Φυσικοθεραπεία και ασκήσεις

Η φυσικοθεραπεία είναι η συνηθέστερη θεραπεία. Στόχος είναι να διαταθεί η άρθρωση και να ανακτηθεί η κινητικότητα. Η πρόοδος μπορεί να χρειαστεί από μερικές εβδομάδες έως εννέα μήνες. Σημαντικό ρόλο έχει ένα πρόγραμμα ήπιων ασκήσεων εύρους κίνησης στο σπίτι. Αν δεν υπάρχει πρόοδος μετά από έξι μήνες εντατικών καθημερινών ασκήσεων, συζητήστε με τον γιατρό σας τις εναλλακτικές επιλογές.

Φάρμακα και φροντίδα στο σπίτι

Για την ανακούφιση του πόνου και τη μείωση της φλεγμονής στην άρθρωση, ο γιατρός μπορεί να συστήσει αντιφλεγμονώδη φάρμακα, όπως ασπιρίνη, ιβουπροφαίνη ή ναπροξένη νατρίου. Μπορεί επίσης να βοηθήσει ένεση κορτικοστεροειδούς στην άρθρωση του ώμου.

Η τοποθέτηση παγοκύστης στον ώμο για 15 λεπτά κάθε φορά, αρκετές φορές την ημέρα, μπορεί να μειώσει τον πόνο. Ο φυσικοθεραπευτής θα σας καθοδηγήσει σχετικά με τις ασκήσεις, τη συχνότητά τους και το πότε μπορείτε να αυξήσετε σταδιακά την προσπάθεια. Οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να βελτιώσουν την κατάσταση χωρίς χειρουργική επέμβαση.

Χειρουργική επέμβαση

Αν η φυσικοθεραπεία δεν βελτιώσει την κατάσταση, μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο χειρουργικής επέμβασης. Μία επιλογή είναι ο χειρισμός του ώμου υπό γενική αναισθησία, με κινήσεις σε όλο το εύρος της άρθρωσης, ώστε να διασπαστούν οι συμφύσεις. Μια άλλη επιλογή είναι η αρθροσκόπηση: μέσω μικρής τομής και με τη χρήση κάμερας, του αρθροσκοπίου, αφαιρείται ή απελευθερώνεται ο ουλώδης ιστός, ώστε να ανακτηθεί η χαμένη κινητικότητα. Αν ο παγωμένος ώμος οφείλεται σε τραυματισμό, η επέμβαση είναι συνήθως πιο επιτυχημένη όταν πραγματοποιείται μέσα σε λίγες εβδομάδες από τον τραυματισμό.

Η επέμβαση γίνεται συνήθως χωρίς διανυκτέρευση στο νοσοκομείο. Τα ράμματα αφαιρούνται κατά πάσα πιθανότητα έπειτα από 10 ημέρες, ενώ συνήθως χρειάζεται φυσικοθεραπεία και μετά το χειρουργείο. Πολλοί ασθενείς ανακτούν πλήρως το εύρος κίνησης μέσα σε τρεις μήνες.

Η χειρουργική επέμβαση έχει κινδύνους, γι’ αυτό συζητήστε τους με τον γιατρό σας πριν αποφασίσετε. Ορισμένοι άνθρωποι εξακολουθούν να έχουν πόνο ή δυσκαμψία μετά την επέμβαση ή δυσκολεύονται να αντέξουν τον πόνο κατά τη φυσικοθεραπεία.

Πορεία και πρόληψη

Οι περισσότεροι άνθρωποι αναρρώνουν μέσα σε δύο χρόνια, ακόμη και χωρίς θεραπεία. Η φυσικοθεραπεία και τα παυσίπονα μπορούν να επιταχύνουν την ανάρρωση. Μετά από χειρουργική επέμβαση, είναι σημαντικό να συνεχιστούν οι ασκήσεις τους επόμενους μήνες, ώστε να μειωθεί η πιθανότητα να επανεμφανιστεί το πρόβλημα.

Η έγκαιρη αντιμετώπιση μπορεί να βοηθήσει να μην επιδεινωθεί η κατάσταση. Αν έχετε διαβήτη, η σωστή ρύθμισή του μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο παγωμένου ώμου. Οι αποφάσεις για τη διάγνωση και τη θεραπεία πρέπει να λαμβάνονται σε συνεννόηση με τον γιατρό σας.