Μια μελέτη της Δρ. Daisy Crick στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ φέρνει υπό αμφισβήτηση την ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση ότι τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα περιορίζουν τη φλεγμονή, καθώς τα ευρήματα δείχνουν πιθανή αύξηση συγκεκριμένων φλεγμονωδών δεικτών στον οργανισμό.
Αξιοποιώντας στοιχεία από τη Διαχρονική Μελέτη Γονέων και Παιδιών Avon και την UK Biobank, η έρευνα δείχνει πως η αλληλεπίδραση ωμέγα-3 και ωμέγα-6 είναι πιο σύνθετη απ’ όσο θεωρούνταν. Μεγαλύτερη αναλογία ωμέγα-6 προς ωμέγα-3 συνδέθηκε με υψηλότερη φλεγμονή. Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι χρειάζεται επιπλέον έρευνα, ώστε να αποσαφηνιστεί η σχέση και να προκύψουν οριστικά συμπεράσματα.
Νέα μελέτη διαπιστώνει ότι τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, τα οποία θεωρείται ευρέως ότι περιορίζουν τη φλεγμονή στον οργανισμό, ενδέχεται να αυξάνουν ορισμένους δείκτες της.
Στο πλαίσιο της διδακτορικής της έρευνας στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ, η Δρ. Daisy Crick μελέτησε τη λειτουργία των ωμέγα-3 και ωμέγα-6 στον οργανισμό και ανέφερε πως τα αποτελέσματα θέτουν υπό αμφισβήτηση τις καθιερωμένες αντιλήψεις. Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο International Journal of Epidemiology.
«Έχουμε την τάση να θεωρούμε τα ωμέγα-3 αντιφλεγμονώδη και τα ωμέγα-6 προφλεγμονώδη, αλλά η σχέση αυτών των πολυακόρεστων λιπαρών οξέων είναι πιο περίπλοκη», δήλωσε η Crick, η οποία εργάζεται τώρα στο Ινστιτούτο Μοριακής Βιοεπιστήμης του Πανεπιστημίου του Κουίνσλαντ στην Αυστραλία. «Παραδόξως, διαπιστώσαμε ότι τα ωμέγα-3 λιπαρά θα μπορούσαν να αυξήσουν ορισμένους δείκτες φλεγμονής στο σώμα. Αυτό το αποτέλεσμα διατηρήθηκε ακόμη και όταν λάβαμε υπόψη άλλες πιθανές επιδράσεις όπως τα τριγλυκερίδια, έναν τύπο λίπους που βρίσκεται στο αίμα, και τη χοληστερόλη χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεϊνών (LDL) γνωστή ως «κακή» χοληστερόλη».»
Για την έρευνα αξιοποιήθηκαν δεδομένα από τη Διαχρονική Μελέτη Γονέων και Παιδιών Avon του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ. Η μελέτη έχει συλλέξει πληροφορίες για συμμετέχοντες από τη γέννηση έως την ενηλικίωσή τους, σε διάστημα 30 ετών.
Μετρώντας τη φλεγμονή μέσω βιοδεικτών στο αίμα, οι ερευνητές εντόπισαν ότι τα υψηλότερα επίπεδα ωμέγα-3 λιπαρών συνδέονταν με περισσότερη φλεγμονή. Τα συγκεκριμένα λιπαρά βρίσκονται στα λιπαρά ψάρια και συχνά λαμβάνονται ως συμπληρώματα για τα αντιφλεγμονώδη οφέλη τους.
Παράλληλα, σταθερή ήταν η συσχέτιση της μεγαλύτερης αναλογίας ωμέγα-6 προς ωμέγα-3 με υψηλότερες τιμές φλεγμονωδών βιοδεικτών στον οργανισμό. Αυτό σημαίνει ότι η υπερβολική πρόσληψη ωμέγα-6 σε σύγκριση με τα ωμέγα-3 μπορεί να ενισχύσει τη φλεγμονή.
Η Crick ανέφερε ότι τα αποτελέσματα επαληθεύτηκαν και με τη χρήση ενός δεύτερου μεγάλου συνόλου δεδομένων: της UK Biobank, η οποία συγκεντρώνει πληροφορίες για σχεδόν 500.000 άτομα.
Έπειτα, η ομάδα χρησιμοποίησε τη Μεντελιανή τυχαιοποίηση. Πρόκειται για επιστημονική μέθοδο που αξιοποιεί γενετικά δεδομένα για τη διερεύνηση σχέσεων αιτίου και αποτελέσματος, προσομοιώνοντας μια τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή. Και με αυτή την προσέγγιση, διαπιστώθηκε ότι τα ωμέγα-3 και τα ωμέγα-6 αύξησαν ορισμένους φλεγμονώδεις βιοδείκτες.
«Η πεποίθηση ότι τα λιπαρά ωμέγα-3 μειώνουν τη φλεγμονή και μετριάζουν τον κίνδυνο μη μεταδοτικών ασθενειών έχει οδηγήσει σε δημοφιλείς δίαιτες όπως η μεσογειακή διατροφή και η χρήση συμπληρωμάτων», δήλωσε η Crick. «Ωστόσο, η προηγουμένως πιστευόμενη σχέση ότι τα ωμέγα-3 μειώνουν τα επίπεδα φλεγμονής, μπορεί να μην είναι πάντα σωστή. Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι η σχέση μεταξύ των διατροφικών λιπαρών οξέων και της φλεγμονής είναι πιο περίπλοκη από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως και ίσως είναι πιο χρήσιμο να εξετάσουμε την ισορροπία (αναλογία) μεταξύ ωμέγα-6 και ωμέγα-3 στη διατροφή».
Η Δρ. Hannah Jones από το Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, σημείωσε ότι η σύνδεση των λιπαρών οξέων με τη φλεγμονή έχει πολλές παραμέτρους και πως τα ευρήματα ενδέχεται να αποτυπώνουν μόνο ένα μέρος της εικόνας.
«Παρόλο που τα ευρήματά μας δείχνουν ότι τα ωμέγα-3 λιπαρά σχετίζονται με αυξήσεις ορισμένων βιοδεικτών φλεγμονής, δεν αποκλείουν άλλες πιθανές ευεργετικές επιδράσεις αυτών των λιπαρών οξέων στη διατροφή», δήλωσε η Jones. «Η φλεγμονή είναι περίπλοκη και απαιτείται περαιτέρω έρευνα χρησιμοποιώντας πρόσθετους βιοδείκτες πριν εξαχθούν οριστικά συμπεράσματα σχετικά με τα διαιτητικά ωμέγα-3 λιπαρά».
Daisy Crick et al., The Relationship between Polyunsaturated Fatty Acids and Inflammation: Evidence from cohort and Mendelian randomization analyses, International Journal of Epidemiology (2025).
Συνοπτικά
- Η μελέτη της Δρ. Daisy Crick θέτει υπό αμφισβήτηση την άποψη ότι τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα περιορίζουν τη φλεγμονή, καθώς δείχνει ότι ίσως συμβάλλουν στην αύξησή της.
- Για την έρευνα αξιοποιήθηκαν στοιχεία από τη Διαχρονική Μελέτη Γονέων και Παιδιών Avon και την UK Biobank, τα οποία ανέδειξαν σύνθετες σχέσεις ανάμεσα στα ωμέγα-3 και τα ωμέγα-6.
- Τα υψηλότερα επίπεδα ωμέγα-3 συσχετίστηκαν με περισσότερη φλεγμονή, ενώ υψηλότεροι δείκτες φλεγμονής καταγράφηκαν σε συνάρτηση με την αναλογία ωμέγα-6 προς ωμέγα-3.
- Οι ερευνητές επισημαίνουν πως χρειάζεται περισσότερη έρευνα, ώστε να αποσαφηνιστεί πλήρως αυτή η σχέση και να διατυπωθούν οριστικά συμπεράσματα.
- Τα αποτελέσματα μπορεί να έχουν επιπτώσεις σε διαδεδομένες διατροφικές συνήθειες, όπως η μεσογειακή διατροφή.
Το άρθρο στο ygeiax.gr: https://www.ygeiax.gr/health/ta-omega-3-lipara-oxea-endechetai-na-pyrodotoyn-sygkekrimenoys-deiktes-flegmonis/12205
