Μια μελέτη του Πανεπιστημίου Κόμπε δείχνει ότι οι επιζώντες ισχαιμικού εγκεφαλικού που είναι ελαφρώς υπέρβαροι διατρέχουν μικρότερο κίνδυνο αναπηρίας από όσους έχουν φυσιολογικό βάρος. Η ανάλυση δεδομένων για περισσότερους από 500.000 ασθενείς ενισχύει το λεγόμενο παράδοξο της παχυσαρκίας: οι μέτρια υπέρβαροι ασθενείς εμφανίζουν καλύτερες προοπτικές ανάρρωσης.
Κατά τους ερευνητές, ΔΜΣ από 22,1 έως 27,5 kg/m2 συνδέεται με λιγότερη αναπηρία κατά την έξοδο από το νοσοκομείο. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ορισμένα αποθέματα βάρους ενδέχεται να βοηθούν τους ασθενείς να ανταποκριθούν στις δυσκολίες που ακολουθούν ένα εγκεφαλικό επεισόδιο.
Τα ευρήματα αναδεικνύουν την ανάγκη οι συστάσεις για τον ΔΜΣ να προσαρμόζονται στον εκάστοτε πληθυσμό. Παράλληλα, η μελέτη εφιστά την προσοχή στους κινδύνους που μπορεί να έχει η απώλεια βάρους σε μεγαλύτερες ηλικίες.
Μικρότερη πιθανότητα αναπηρίας φαίνεται να έχουν οι επιζώντες εγκεφαλικού που είναι ελαφρώς υπέρβαροι. Η έρευνα του Πανεπιστημίου Κόμπε εμπλουτίζει τα στοιχεία για το παράδοξο της παχυσαρκίας, ενώ τονίζει ότι οι βέλτιστες πρακτικές πρέπει να αξιολογούνται και σε σχέση με τον πληθυσμό φυσιολογικού βάρους.
Με τον όρο παράδοξο της παχυσαρκίας περιγράφεται η τεκμηριωμένη παρατήρηση ότι, μετά από εγκεφαλικό, τα άτομα με μέτρια αυξημένο βάρος εμφανίζουν χαμηλότερα ποσοστά θανάτου, υποτροπής και επανεισαγωγής στο νοσοκομείο από ασθενείς με «φυσιολογικό» βάρος. Καθώς τα ποσοστά επιβίωσης έχουν βελτιωθεί τα τελευταία χρόνια, το ενδιαφέρον έχει μετατοπιστεί στη ζωή των ασθενών μετά το επεισόδιο.
Ο επιστήμονας υγείας του Πανεπιστημίου Κόμπε, IZAWA Kazuhiro, αναφέρει: «Στην κλινική μου πρακτική έχω διαπιστώσει ότι ασθενείς με λεπτό σώμα συχνά δυσκολεύονται να ανακτήσουν τη λειτουργικότητά τους, ενώ τα σχετικά υπέρβαρα άτομα συνήθως τα πάνε καλύτερα. Αυτό με παρακίνησε να μελετήσω εάν υπάρχει αποδεδειγμένη σχέση μεταξύ του μεγέθους του σώματος και της λειτουργικής αναπηρίας μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο».
Ο Izawa, ο μεταδιδακτορικός ερευνητής Kanejima Yuji και οι συνεργάτες τους αξιοποίησαν εθνική ιαπωνική βάση δεδομένων, με ανώνυμα στοιχεία για διαγνώσεις και διαδικασίες σε περιστατικά αγγειακών και καρδιακών παθήσεων από νοσοκομεία σε όλη τη χώρα. Εξέτασαν πώς διάφοροι παράγοντες σχετίζονται με την αναπηρία κατά την έξοδο από το νοσοκομείο σε περισσότερους από 500.000 ασθενείς με ισχαιμικό εγκεφαλικό. Μεταξύ των παραμέτρων ήταν ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ), δηλαδή το βάρος σε σχέση με το ύψος, η ηλικία, το φύλο και η βαθμολογία αναπηρίας κατά την εισαγωγή, καθώς και άλλοι παράγοντες.
Τα αποτελέσματα της ομάδας του Πανεπιστημίου Κόμπε δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Topics in Stroke Rehabilitation. Σύμφωνα με τα ευρήματα, ο κίνδυνος να φύγει κάποιος από το νοσοκομείο με κακή βαθμολογία αναπηρίας ήταν χαμηλότερος όταν ο ΔΜΣ κυμαινόταν από 22,1 έως 27,5 kg/m2. Το χαμηλότερο επίπεδο κινδύνου καταγράφηκε σε ΔΜΣ 24,7 kg/m2.
Ο ΠΟΥ θεωρεί υπέρβαρους τους Ασιάτες με ΔΜΣ από 23 έως 25 kg/m2 και παχύσαρκους όσους έχουν υψηλότερη τιμή. Με βάση αυτή την ταξινόμηση, ένας ΔΜΣ λίγο πάνω από το φυσιολογικό φαίνεται να συνδέεται με καλύτερες πιθανότητες ανάρρωσης από εγκεφαλικό και λιγότερη αναπηρία.
Ο πρώτος συγγραφέας της μελέτης, Kanejima, δίνει μια πιθανή εξήγηση: «Η μέση ηλικία σε αυτή τη μελέτη ήταν 77 και τα άτομα σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα και άνω χάνουν βάρος πιο εύκολα. Ωστόσο, τα άτομα που έχουν ορισμένα αποθέματα μπορεί να είναι σε καλύτερη θέση να αντέξουν τη διατροφική πρόκληση ενός εγκεφαλικού επεισοδίου και την επακόλουθη στάση νοσηλείας, η οποία προστατεύει αποτελεσματικά το νευρικό τους σύστημα».
Ανάλογο βασικό συμπέρασμα προέκυψε από μελέτη που έγινε στις ΗΠΑ πριν από λίγα χρόνια, αν και εκεί ο βέλτιστος ΔΜΣ για τον πληθυσμό ήταν 30,0 kg/m2. «Οι Ασιάτες τείνουν να έχουν πιο λεπτή σωματική διάπλαση σε σύγκριση με τους Αμερικανούς και αυτό αντικατοπτρίζεται επίσης στον χαμηλότερο βέλτιστο ΔΜΣ για χαμηλότερη πιθανότητα αναπηρίας κατά το εξιτήριο», λέει ο Kanejima. Η διαφορά αυτή αναδεικνύει την ανάγκη προσοχής όταν οι συστάσεις με βάση τον ΔΜΣ εφαρμόζονται σε πληθυσμούς από διαφορετικές περιοχές του κόσμου.
Τα αποτελέσματα της έρευνας προσφέρουν ορισμένες κατευθύνσεις για την τρέχουσα πρακτική στην υγειονομική περίθαλψη. Ο Izawa επισημαίνει: «Για το κοινό, αυτό χρησιμεύει ως υπενθύμιση ότι η απώλεια βάρους σε μεγάλη ηλικία αποτελεί μειονέκτημα. Για τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης, η μελέτη υποδηλώνει ότι πρέπει να παρακολουθούν στενά την απώλεια βάρους κατά τη διάρκεια της νοσηλείας για την πρόληψη της λειτουργικής βλάβης».
Στη συνέχεια, οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Kobe σκοπεύουν να εξετάσουν πώς συνδέεται η μεταβολή του σωματικού βάρους κατά τη νοσηλεία με τη λειτουργική αναπηρία, ώστε να κατανοήσουν καλύτερα τον μηχανισμό που βρίσκεται σε λειτουργία.
Συνοπτική ανασκόπηση
- Νέα έρευνα του Πανεπιστημίου Κόμπε διαπιστώνει ότι, σε σχέση με όσους έχουν φυσιολογικό βάρος, οι επιζώντες από ισχαιμικό εγκεφαλικό που είναι ελαφρώς υπέρβαροι αντιμετωπίζουν μικρότερο κίνδυνο αναπηρίας.
- Κατά την έξοδο από το νοσοκομείο, ΔΜΣ από 22,1 έως 27,5 kg/m2 συνδέεται με χαμηλότερη πιθανότητα αναπηρίας.
- Τα ευρήματα επιβεβαιώνουν το «παράδοξο της παχυσαρκίας»: οι ασθενείς με μέτριο υπερβάλλον βάρος εμφανίζουν καλύτερες προοπτικές ανάρρωσης.
- Οι ερευνητές επισημαίνουν τους κινδύνους που ενέχει η απώλεια βάρους σε μεγαλύτερη ηλικία και εισηγούνται την προσαρμογή των συστάσεων για τον ΔΜΣ ανάλογα με τον πληθυσμό.
- Η έρευνα τονίζει ότι χρειάζεται παρακολούθηση της απώλειας βάρους στη διάρκεια της νοσηλείας, με στόχο την πρόληψη λειτουργικής βλάβης.
Το άρθρο στο ygeiax.gr: https://www.ygeiax.gr/health/giati-to-ayximeno-varos-prostateyei-meta-apo-ischaimiko-egkefaliko-epeisodio/20691
