Η θεραπεία με τεστοστερόνη συνδέθηκε με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, σύμφωνα με νέα μελέτη. Η θεραπεία δεν συνιστάται συστηματικά σε αυτές τις γυναίκες, εν μέρει επειδή τα στοιχεία για τη μακροπρόθεσμη ασφάλειά της είναι περιορισμένα. Ωστόσο, συνταγογραφείται εκτός εγκεκριμένων ενδείξεων για την αντιμετώπιση της χαμηλής σεξουαλικής επιθυμίας. Τα ευρήματα παρουσιάστηκαν στην ετήσια συνάντηση του 2026 της The Menopause Society, στο Σαν Ντιέγκο, στις 20–24 Οκτωβρίου 2026.
Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία ότι η θεραπεία με τεστοστερόνη είναι αποτελεσματική για την αντιμετώπιση πολλών συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης, όπως η κόπωση, η απώλεια μνήμης, η αύξηση του βάρους ή η απώλεια οστικής πυκνότητας. Έχει, ωστόσο, αποδειχθεί αποτελεσματική για τη διαταραχή υποτονικής σεξουαλικής επιθυμίας, η οποία εκτιμάται ότι επηρεάζει περίπου το 10% έως 15% των μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών και περιγράφεται ως επίμονη, ενοχλητική απώλεια ενδιαφέροντος για το σεξ.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν υπάρχουν προϊόντα τεστοστερόνης εγκεκριμένα από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) για γυναίκες. Έτσι, οι επαγγελματίες υγείας που συνταγογραφούν τεστοστερόνη σε γυναίκες τη χορηγούν εκτός εγκεκριμένων ενδείξεων, σε πολύ χαμηλές δόσεις και με σκευάσματα που προορίζονται για άνδρες, συνήθως σε μορφή κρέμας ή γέλης.
Έχει διαπιστωθεί ότι οι υψηλότερες δόσεις τεστοστερόνης μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα όπως ακμή, αυξημένη τριχοφυΐα στο πρόσωπο, αραίωση των μαλλιών στο τριχωτό της κεφαλής και βράγχος της φωνής. Ωστόσο, η καρδιαγγειακή ασφάλεια της θεραπείας με τεστοστερόνη σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες δεν έχει μελετηθεί επαρκώς.
Τι έδειξε η μελέτη για την τεστοστερόνη και την καρδιά
Η νέα μελέτη αξιοποίησε δεδομένα από το TriNetX US Collaborative Network και περιέλαβε περισσότερες από 6.300 μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, οι οποίες αντιστοιχίστηκαν ως προς την πιθανότητα έκθεσής τους στη θεραπεία. Οι ερευνητές εξέτασαν τη σχέση μεταξύ της θεραπείας με τεστοστερόνη και της εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου.
Στη μελέτη συγκρίθηκαν γυναίκες ηλικίας 45 ετών και άνω που ξεκίνησαν θεραπεία με τεστοστερόνη με γυναίκες που δεν είχαν λάβει τεστοστερόνη. Εφαρμόστηκε περίοδος αποκλεισμού 12 μηνών, με αποτέλεσμα να αποκλειστούν γυναίκες που είχαν εκτεθεί σε τεστοστερόνη κατά τους 12 μήνες πριν από την ημερομηνία αναφοράς. Αποκλείστηκαν επίσης όσες είχαν προηγούμενο ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου. Η μέση διάρκεια παρακολούθησης ήταν σχεδόν τρία χρόνια.
Με βάση τα αποτελέσματα, οι ερευνητές κατέληξαν ότι η θεραπεία με τεστοστερόνη συνδεόταν με σημαντικά αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης σύνθετου καρδιαγγειακού αποτελέσματος σε σύγκριση με τη μη έκθεση στην τεστοστερόνη: 3,8% έναντι 0,5%. Ο λόγος κινδύνου (hazard ratio) ήταν 8,08, με διάστημα εμπιστοσύνης 95% από 4,72 έως 13,82.
Τα ευρήματα ήταν αντίστοιχα σε αναλύσεις ευαισθησίας που συνέκριναν γυναίκες οι οποίες λάμβαναν τεστοστερόνη μαζί με ορμονοθεραπεία με γυναίκες που λάμβαναν μόνο ορμονοθεραπεία. Παρότι τα απόλυτα ποσοστά των συμβάντων ήταν χαμηλά, η συσχέτιση παρατηρήθηκε σταθερά σε διαφορετικούς ορισμούς των ομάδων που εξετάστηκαν.
«Τα ευρήματά μας αναδεικνύουν ένα ενδεχομένως σημαντικό σήμα καρδιαγγειακής ασφάλειας που σχετίζεται με τη θεραπεία με τεστοστερόνη σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Παρότι τα απόλυτα ποσοστά των συμβάντων ήταν χαμηλά, η σταθερότητα της συσχέτισης σε πολλαπλές αναλύσεις καθιστά αναγκαία την περαιτέρω διερεύνησή της με προοπτικές μελέτες», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Δρ. Xuezhi Daniel Jiang, καθηγητής Μαιευτικής και Γυναικολογίας στο Drexel University College of Medicine.
Πώς ορίστηκε το καρδιαγγειακό αποτέλεσμα
Ως σύνθετο καρδιαγγειακό αποτέλεσμα ορίστηκε η στεφανιαία νόσος —στηθάγχη, έμφραγμα του μυοκαρδίου, οξεία ή χρόνια ισχαιμική καρδιοπάθεια—, η αγγειακή εγκεφαλική νόσος —ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο ή αρτηριακή αποφρακτική νόσος— ή η καρδιακή ανεπάρκεια. Τα συμβάντα έπρεπε να εμφανιστούν από 30 ημέρες έως πέντε χρόνια μετά την ημερομηνία αναφοράς.
Με την αντιστοίχιση βάσει βαθμολογίας πιθανότητας ένα προς ένα, εξισορροπήθηκαν δημογραφικά χαρακτηριστικά, το κάπνισμα, η παχυσαρκία, το ιστορικό υστερεκτομής, η χειρουργική εμμηνόπαυση, η αρχική χρήση ορμονοθεραπείας για την εμμηνόπαυση, η χρήση κολπικών οιστρογόνων, τα αγγειοκινητικά συμπτώματα, η πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια και άλλες συννοσηρότητες που σχετίζονται με τον καρδιαγγειακό κίνδυνο, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, η ιδιοπαθής υπέρταση και η δυσλιπιδαιμία.
Οι λεπτομέρειες της μελέτης θα παρουσιαστούν στο πλαίσιο της ομιλίας «Θεραπεία με τεστοστερόνη και καρδιαγγειακός κίνδυνος σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες: αναδρομική μελέτη κοόρτης με αντιστοίχιση βάσει βαθμολογίας πιθανότητας».
«Τα καρδιαγγειακά νοσήματα παραμένουν η κύρια αιτία θανάτου στις γυναίκες και μελέτες όπως αυτή είναι σημαντικές, καθώς λείπουν δεδομένα για τη μακροπρόθεσμη ασφάλεια της χρήσης τεστοστερόνης στις γυναίκες. Τα ευρήματα υπενθυμίζουν στους επαγγελματίες υγείας ότι πρέπει να σταθμίζουν προσεκτικά τους εξατομικευμένους κινδύνους και τα οφέλη όταν συνταγογραφούν τεστοστερόνη», δήλωσε η Δρ. Stephanie Faubion, ιατρική διευθύντρια της The Menopause Society.
Η μελέτη «Θεραπεία με τεστοστερόνη και καρδιαγγειακός κίνδυνος σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες: αναδρομική μελέτη κοόρτης με αντιστοίχιση βάσει βαθμολογίας πιθανότητας» θα παρουσιαστεί στην ετήσια συνάντηση της The Menopause Society στο Σαν Ντιέγκο, στις 20–24 Οκτωβρίου 2026.
Οι αποφάσεις για τη θεραπεία με τεστοστερόνη πρέπει να λαμβάνονται σε συνεννόηση με τον γιατρό.
Το άρθρο στο ygeiax.gr: https://www.ygeiax.gr/health/testosteroni-ayximenos-kardiaggeiakos-kindynos-se-metemminopaysiakes-gynaikes/24734
