Μια νέα μελέτη του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ επισημαίνει την παχυσαρκία, τους τραυματισμούς στο γόνατο και τους επαγγελματικούς κινδύνους μεταξύ των κύριων αιτιών της οστεοαρθρίτιδας γόνατος, μιας πάθησης που αφορά περισσότερους από 500 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Με βάση την ανάλυση στοιχείων από 131 μελέτες, οι ερευνητές εκτιμούν ότι η μεσογειακή διατροφή και η αποφυγή υπερεπεξεργασμένων τροφίμων ενδέχεται να περιορίσουν τον κίνδυνο εμφάνισής της.
Παράλληλα, οι ερευνητές υπογραμμίζουν πως η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας και των τραυματισμών θα μπορούσε να συμβάλει σε μείωση κατά 14% των περιστατικών οστεοαρθρίτιδας στον πληθυσμό. Η μελέτη ζητά από τις κυβερνήσεις και τον κλάδο της υγειονομικής περίθαλψης να υιοθετήσουν πολιτικές υπέρ της υγιεινής διατροφής και της σωματικής άσκησης.
Η έρευνα του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ καταγράφει ως βασικούς παράγοντες για την οστεοαρθρίτιδα γόνατος την παχυσαρκία, τον τραυματισμό στο γόνατο και τους επαγγελματικούς κινδύνους. Σε αυτούς περιλαμβάνονται η εργασία σε βάρδιες και η ανύψωση βαριών φορτίων.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, η μεσογειακή διατροφή, μαζί με την κατανάλωση πράσινου τσαγιού και μαύρου ψωμιού, ενδέχεται να περιορίσει τον κίνδυνο οστεοαρθρίτιδας στο γόνατο.
Στο περιοδικό Osteoarthritis and Cartilage δημοσιεύτηκε η μελέτη, την οποία συντόνισαν η Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Christina Abdel Shaheed και η Δρ. Vicky Duong από το Sydney Medical School and Health.
Για να εντοπίσουν τους παράγοντες που σχετίζονταν με υψηλότερο κίνδυνο οστεοαρθρίτιδας στο γόνατο, οι ερευνητές αξιολόγησαν περισσότερους από 150 παράγοντες κινδύνου. Η ανάλυση βασίστηκε σε 131 μελέτες της περιόδου 1988-2024, με συμμετέχοντες ηλικίας 20 έως 80 ετών.
«Η οστεοαρθρίτιδα γόνατος είναι μια εξουθενωτική πάθηση που επηρεάζει πάνω από 500 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο και αποτελεί κύρια αιτία αναπηρίας. Η έρευνά μας διαπίστωσε ότι ενώ παράγοντες όπως η κατανάλωση υπερεπεξεργασμένων τροφών και το υπερβολικό βάρος αυξάνουν τον κίνδυνο, η αντιμετώπιση παραγόντων του τρόπου ζωής -όπως η απώλεια βάρους ή η υιοθέτηση καλύτερης διατροφής- θα μπορούσε να βελτιώσει σημαντικά την υγεία των ανθρώπων», δήλωσε ο Αναπληρωτής Καθηγητής Abdel Shaheed.
Ο καθηγητής David Hunter, συν-συγγραφέας της μελέτης, ερευνητής στο Ινστιτούτο Kolling και Καθηγητής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ, δήλωσε: «Οι γυναίκες έχουν διπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν την πάθηση από τους άνδρες, και η μεγαλύτερη ηλικία συσχετίστηκε μόνο ελαφρώς με αυξημένο κίνδυνο».
Η Δρ. Duong δήλωσε: «Η εξάλειψη της παχυσαρκίας και των τραυματισμών στο γόνατο σε συνδυασμό θα μπορούσε ενδεχομένως να μειώσει τον κίνδυνο ανάπτυξης οστεοαρθρίτιδας γόνατος κατά 14% σε ολόκληρο τον πληθυσμό. «Καλούμε τις κυβερνήσεις και τον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να το λάβουν σοβαρά υπόψη και να εφαρμόσουν πολιτικές μεταρρυθμίσεις που αντιμετωπίζουν τους επαγγελματικούς κινδύνους, επιδοτούν προγράμματα πρόληψης τραυματισμών στο γόνατο και προωθούν την υγιεινή διατροφή και τη σωματική δραστηριότητα για τη μείωση της παχυσαρκίας».
Περισσότερα στοιχεία: Vicky Duong et al., Risk factors for the development of knee osteoarthritis across the lifespan: A systematic review and meta-analysis, Osteoarthritis and Cartilage (2025). DOI: 10.1016/j.joca.2025.03.003.
Σύνοψη των βασικών ευρημάτων
- Μελέτη του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ αναδεικνύει την παχυσαρκία, τους τραυματισμούς στο γόνατο και τους επαγγελματικούς κινδύνους ως κύριους παράγοντες οστεοαρθρίτιδας γόνατος.
- Η πάθηση αφορά πάνω από 500 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως και αποτελεί σημαντική αιτία αναπηρίας.
- Η μεσογειακή διατροφή και η αποφυγή υπερεπεξεργασμένων τροφίμων μπορεί να συμβάλουν στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης οστεοαρθρίτιδας.
- Η διαχείριση της παχυσαρκίας και των τραυματισμών ενδέχεται να μειώσει κατά 14% τον κίνδυνο οστεοαρθρίτιδας στον πληθυσμό.
- Οι γυναίκες έχουν διπλάσιες πιθανότητες από τους άνδρες να εμφανίσουν οστεοαρθρίτιδα γόνατος, ενώ η μεγαλύτερη ηλικία συνδέθηκε με ελαφρώς αυξημένο κίνδυνο.
Το άρθρο στο ygeiax.gr: https://www.ygeiax.gr/health/aities-osteoarthritidas-gonatos-pachysarkia-traymatismoi-kai-kataponisi-apo-epaggelmata/5981
