Ομεπραζόλη: Πώς η μακροχρόνια χρήση μπορεί να επηρεάσει το έντερο

Έπαιρνα ομεπραζόλη για σχεδόν 30 χρόνια. Έχω προσπαθήσει αρκετές φορές να τη διακόψω, αλλά η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση πάντα επιστρέφει. Πρόσφατα παρατήρησα αλλαγές στις κενώσεις μου, όμως οι εξετάσεις αίματος και η κολονοσκόπηση ήταν φυσιολογικές. Αναρωτιέμαι αν μπορεί να ευθύνεται η έλλειψη καλών βακτηρίων στο έντερο και αν θα μπορούσαν να βοηθήσουν τα προβιοτικά.

Μπομπ ΜακΌσλαντ, Πέισλι.

Ο δρ Μάρτιν Σκαρ απαντά: Οι αλλαγές στις κενώσεις μπορεί να σχετίζονται με σοβαρές παθήσεις, επομένως είναι καθησυχαστικό ότι οι εξετάσεις αίματος και η κολονοσκόπηση ήταν φυσιολογικές.

Ομεπραζόλη και αλλαγές στις κενώσεις

Υποψιάζομαι ότι η ομεπραζόλη είναι το κλειδί. Ανήκει στους αναστολείς αντλίας πρωτονίων, μια κατηγορία φαρμάκων που συνταγογραφούνται ευρέως για την παλινδρόμηση.

Τα φάρμακα αυτά καταστέλλουν την παραγωγή οξέος στο στομάχι. Με την πάροδο του χρόνου, όμως, μπορεί να αυξήσουν την ευαλωτότητα στην υπερανάπτυξη βακτηρίων στο λεπτό έντερο (SIBO), δηλαδή στην υπερβολική ανάπτυξη βακτηρίων στο λεπτό έντερο. Συχνά συμπτώματα είναι το φούσκωμα, τα πολλά αέρια και η διάρροια.

Τα άτομα που λαμβάνουν φάρμακα καταστολής του γαστρικού οξέος, όπως η ομεπραζόλη, είναι επίσης πιθανότερο να εμφανίσουν δυσκοιλιότητα, εν μέρει επειδή τα φάρμακα αυτά μπορεί να διαταράξουν την ισορροπία των μικροβίων του εντέρου. Φυσιολογικά, το οξύ του στομάχου εξουδετερώνει βακτήρια που φτάνουν με τις τροφές. Όταν, όμως, τα επίπεδα του οξέος είναι χαμηλά, επιβλαβή βακτήρια μπορεί να αναπτυχθούν σε σημεία όπου δεν θα έπρεπε, αυξάνοντας τον κίνδυνο SIBO.

Εξέταση αναπνοής και αντιμετώπιση της SIBO

Ο μόνος αξιόπιστος τρόπος για να επιβεβαιωθεί η SIBO είναι η εξέταση αναπνοής, που ανιχνεύει ίχνη υδρογόνου ή μεθανίου τα οποία παράγουν τα βακτήρια.

Ο γενικός γιατρός σας μπορεί να σας παραπέμψει για την εξέταση ή μπορεί να την οργανώσει η ομάδα γαστρεντερολογίας που έκανε την κολονοσκόπηση. Αυτό θα πρέπει να είναι το επόμενο βήμα.

Αν επιβεβαιωθεί η SIBO, μπορεί να αντιμετωπιστεί με αντιβιοτικά, όπως η ριφαξιμίνη.

Όσο για τα προβιοτικά, δεν υπάρχει πρόβλημα να δοκιμάσετε κάποιο, αν και προς το παρόν υπάρχουν λίγα ισχυρά επιστημονικά στοιχεία ότι είναι αποτελεσματικά για την SIBO.

Ο σύζυγός μου άρχισε να υποφέρει από έντονο πονοκέφαλο πριν από έναν χρόνο. Οι απεικονιστικές εξετάσεις απέκλεισαν άλλα προβλήματα και διαγνώστηκε με ημικρανία. Έκανε ενέσεις Botox και του χορηγήθηκε το φάρμακο Aquipta, αλλά δεν τον βοήθησαν. Πονάει μέρα και νύχτα. Όταν μπορεί, εξακολουθεί να πηγαίνει στη δουλειά, αλλά κάθε μέρα είναι ένας αγώνας.

Τα στοιχεία της αναγνώστριας είναι στη διάθεση της σύνταξης.

Χρόνια ημικρανία και καθημερινός πονοκέφαλος

Ο δρ Σκαρ απαντά: Αυτό που περιγράφετε μοιάζει με χρόνια ημικρανία, δηλαδή ημικρανία που εμφανίζεται 15 ή περισσότερες ημέρες τον μήνα. Μερικές φορές περιγράφεται πιο απλά ως καθημερινός χρόνιος πονοκέφαλος, επειδή οι πονοκέφαλοι είναι τόσο συχνοί.

Τα συνήθη φάρμακα για την ημικρανία, όπως οι τριπτάνες, μπορούν να ανακουφίσουν τα συμπτώματα. Ωστόσο, η συχνή και μακροχρόνια λήψη τους —για παράδειγμα, για 10 ή περισσότερες ημέρες τον μήνα επί αρκετούς μήνες— μπορεί να προκαλέσει πονοκεφάλους από υπερβολική χρήση φαρμάκων, κατά τους οποίους η ίδια η θεραπεία μπορεί να επιδεινώσει τον πονοκέφαλο.

Οι ενέσεις Botox μπορεί να είναι αποτελεσματικές στην πρόληψη ή στον περιορισμό των επεισοδίων. Δεν είναι γνωστό ακριβώς πώς λειτουργούν, αλλά φαίνεται να διακόπτουν μέρος του δικτύου νεύρων και αιμοφόρων αγγείων που εμπλέκεται στην ημικρανία. Η συνήθης προσέγγιση είναι η χορήγηση 30 ή περισσότερων ενέσεων Botox στους μύες της κεφαλής και του αυχένα, με επανάληψη έπειτα από 12 εβδομάδες. Ωστόσο, δεν είναι αποτελεσματικές για όλους.

Υπάρχει επίσης το Aquipta, το φάρμακο που συνταγογραφήθηκε στον σύζυγό σας. Ανήκει σε μια νέα ομάδα φαρμάκων για την ημικρανία, τα οποία μπλοκάρουν το πεπτίδιο που σχετίζεται με το γονίδιο της καλσιτονίνης (CGRP), μια πρωτεΐνη που συνδέεται με τον πόνο της ημικρανίας.

Μελέτες δείχνουν ότι το φάρμακο μείωσε κατά το ήμισυ τις ημέρες με ημικρανία σε τέσσερις στους δέκα ασθενείς. Είναι, επομένως, χρήσιμο, αλλά όχι τέλειο.

Όταν οι θεραπείες για την ημικρανία δεν βοηθούν

Το γεγονός ότι αυτές οι δύο ισχυρές θεραπείες δεν βοήθησαν τον σύζυγό σας δεν αποκλείει την ημικρανία, αλλά αναρωτιέμαι αν αυτή είναι η σωστή διάγνωση.

Χρειάζεται αξιολόγηση από ειδικό, καθώς υπάρχουν και άλλες πιθανότητες, όπως η γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα, η οποία προκαλεί φλεγμονή στις αρτηρίες της κεφαλής, του αυχένα και των χεριών.

Αναφέρετε στην αναλυτικότερη επιστολή σας ότι περιμένει να εξεταστεί από νευρολόγο του NHS, του Εθνικού Συστήματος Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου. Στο μεταξύ, θα πρότεινα να ζητήσει από τον γενικό γιατρό του νέα συνταγή για το Aquipta και να το παίρνει καθημερινά ή μέρα παρά μέρα.

Γιατί είναι σημαντικό να αναπνέουμε από τη μύτη

Γνωρίζατε ότι η ροή του αέρα από τη μύτη εναλλάσσεται ανάμεσα στα δύο ρουθούνια;

Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται ρινικός κύκλος: η μία ρινική δίοδος παραμένει ανοιχτή, ενώ η άλλη είναι εν μέρει συμφορημένη, καθώς διογκώνονται τα αιμοφόρα αγγεία. Οι πλευρές εναλλάσσονται περίπου κάθε δύο ώρες.

Ο σκοπός του δεν είναι πλήρως κατανοητός, αλλά ενδέχεται να επιτρέπει στις δύο πλευρές να εναλλάσσονται στις διαφορετικές λειτουργίες τους. Ενώ η μία διαχειρίζεται μεγαλύτερη ροή αέρα, η άλλη απομακρύνει τη βλέννα και τα παγιδευμένα σωματίδια.

Αυτό έχει σημασία, επειδή η ροή του αέρα από τη μύτη επηρεάζει πολλές λειτουργίες σε άλλα σημεία του σώματος. Για παράδειγμα, συγχρονίζει τη δραστηριότητα σε περιοχές του εγκεφάλου όπως ο οσφρητικός φλοιός, που επεξεργάζεται τις μυρωδιές, η αμυγδαλή, που συμμετέχει στην επεξεργασία των συναισθημάτων, και ο ιππόκαμπος, που είναι σημαντικός για τη μνήμη. Αυτό δεν συμβαίνει όταν αναπνέουμε από το στόμα. Η μύτη και τα ιγμόρεια φιλτράρουν επίσης τον αέρα πριν αυτός εισπνευστεί στους πνεύμονες.

Το συμπέρασμα είναι ότι η αναπνοή από τη μύτη είναι σημαντική. Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι αναπνέουν από το στόμα, ακόμη κι όταν δεν έχουν ρινική συμφόρηση. Προσπαθήστε όσο μπορείτε να το αλλάξετε, ακόμη κι αν χρειαστεί να εκπαιδεύσετε συνειδητά ξανά τον τρόπο που αναπνέετε.

Οι αποφάσεις για τη χρήση φαρμάκων ή την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων πρέπει να λαμβάνονται σε συνεννόηση με τον γιατρό σας.